Aan de pil in Fallout 3

Geplaatst op: 20 mei 2013 door Erik Dekker in Verhalen
Tags:,

Fallout 3

Vorige week ben ik opnieuw begonnen aan mijn wondere avonturen in Fallout 3, een post-apocalyptische sandbox game die ik stiekem tot één van de beste games ooit beschouw. Een prestigieuze titel om te dragen, want ik heb werkelijk honderden games gespeeld in mijn leven. Fallout 3 was op de Xbox 360 al goed voor een kleine vijfhonderd uur aan puur genot, maar sinds ik de game ook op de PC heb ontdekt – met een wijd scala aan mods – is het net alsof ik de game weer voor de eerste keer beleef. Als een kind in een snoepwinkel, die de lekkerste toverbal die hij ooit heeft gezien binnen handbereik heeft liggen. Een kleine dertig mods verder, is mijn Fallout 3 een dodelijke uitdaging geworden waar menig hardcore gamer een puntje aan kan zuigen.

Ken je de Fallout 3 Wanderers Edition? Niet? Nou, dat is een mod (of eigenlijk een grote collectie van mods) die Fallout 3 nagenoeg compleet verandert. Je bent niet langer een spons die vijfhonderd kogels kan incasseren voordat jouw Vault Dweller het loodje legt, maar voelt gigantische pijn van iedere kogel, beet of klap die je ontvangt. Jezelf helen is nagenoeg ook uit den boze, aangezien stimpak medicijnen bijvoorbeeld niet genoeg meer uithalen en daarnaast ook nog eens zeer kostbaar zijn. De nachten zijn daarnaast pikkedonker en verplichten je eigenlijk aan om enkel overdag nieuwe territoria af te bakenen in de Capital Wasteland. Misschien maar goed ook, want je hebt ook te maken met honger, dorst en de behoefte aan slaap. Drie zaken die je op bepaalde momenten moet bevredigen, zoals ieder mens dat moet. Daarnaast zul je talloze, maar dan ook echt talloze nieuwe wapens, uitrustingen en perks vinden die de normale versie van Fallout 3 absoluut niet had.

Het moge duidelijk zijn dat mijn Fallout 3 ongenadig is. Als een meesteres die de zweep weer keihard over mijn rug laat gaan als ik een verkeerde keuze maak, of ik mijn doelwit niet kan raken in VATS, het nagenoeg briljante stuk techniek dat de tijd bevriest zodat ik de ledematen van mijn vijanden handmatig kan selecteren en in stijl kan bewerken. Wat gebeurt er dan? Compleet vertrapte ledematen die je niet meer kunt gebruiken, of zelfs een onaangename rendez-vous met de grim reaper. Ik zal niet ontkennen dat ik in de eerste twee uur in de Wasteland wel vijftien keer ben doodgegaan.

Fallout 3

Wat doe je in dat geval? Je bent voorzichtig. Verdomd voorzichtig. Achter iedere hoek kan wel een uit de kluiten gewassen Super Mutant staan, of een groep raiders die er enkel op uit zijn om jouw zakken te plunderen en vervolgens nare, onethische dingen met jouw lijk te gaan doen. Nee, daar moet ik niet aan denken. Gelukkig kun je, als je een fervente speurneus bent, op sommige plaatsen pilletjes en andere wondermiddelen vinden die je helpen om tijdelijk sterker te worden. Denk bijvoorbeeld aan Buffout, Sativex of zelfs morfine, die de ledematen van mijn arme strijder tijdelijk weer volledig laten functioneren. Maar eenmaal in een veilige haven aangekomen, is het niet gek als je de dichtstbijzijnde bar even bezoekt voor een welverdiende versnapering – of twee – om alle misère tijdelijk weg te spoelen. Met een heerlijk glas whisky en een sigaret of een white widow in de hand, is de compleet vernietigde wereld tijdelijk weer even ontzettend mooi. Zelfs als er op dat moment ergens dichtbij eens een atoombom afgaat. Doen we niet moeilijk over.

Helpen pillen en rookmiddelen mij het hoofd te bieden in Fallout 3? Absoluut! Niet minder dan eens ben ik per ongeluk in een landmijn gestapt, waarna mijn benen compleet naar de hel gelopen waren. Een shotje van een chemische wonderdrank helpt mij om de nare situatie tijdelijk het hoofd te bieden. Ik maak er geen gewoonte van, maar een laatste redmiddel bij de hand is een absolute noodzaak als je de barre omstandigheden in apocalyps wilt overleven. Verslaving is iets wat ik me immers niet kan veroorloven in een nucleaire wereld.

Gaat mijn alter-ego het redden in de Wasteland, vraag je? De kans wordt met de dag groter, helemaal omdat ik onlangs een Sniper Rifle wist te graaien van een oude (nu dode) man, die ‘m tegen me gebruikte toen ik een stad vol met landmijnen aan het onderzoeken was. Rare vent. Alsof die landmijnen nog niet dodelijk genoeg waren, word ik ook nog eens belaagd door een kogelregen. Nou ja, hij heeft het geweer nu toch niet meer nodig. De laatste vijf kogels in het magazijn hebben mijn leven gelukkig weer met een paar uur verlengd.

De regels van overleven zullen in de Wasteland nagenoeg iedere dag veranderen. Of misschien zijn er wel helemaal geen regels, want uiteindelijk is het toch ieder voor zich. Bondgenoten kun je op de lange termijn toch niet vertrouwen, want wat als jullie al dagenlang verdwaald zijn in een verlaten metrotunnel, terwijl jij het laatste flesje water in de rugtas hebt zitten? Als je goed kijkt naar de man, dan zie je dat hij is uitgedroogd. De blik in zijn gezicht verandert langzaam naar het brandende verlangen om jouw gezicht te voorzien van een kogel zodat hij zijn dorst kan lessen. Onethische keuzes, die soms moeten worden gemaakt. Zolang je maar met beide benen op de grond staat en goed voorbereid de vele scenario’s benadert die op je pad komen, dan zul je zien dat er tussen al die ellende nog ruimte is om te genieten. Een beetje zonneschijn in het leven kan immers net het verschil maken om de volgende dag te halen

reacties
  1. Warphunter zegt:

    Wat een geweldige game is Fallout 3 ook. Toch even ietsje beter dan New Vegas in mijn ogen. Kan dan ook echt niet wachten op deel 4. Ben wel echt heel erg benieuwd wanneer Bethesda die game eens gaat aankondigen😮

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s