BioShock Infinite

Geplaatst op: 6 april 2013 door Erik Dekker in Reviews
Tags:, , , , , , ,

BioShock Infinite

Ik heb me altijd afgevraagd of er werelden zijn waar we niet vanaf weten. Onontdekte utopieën die alle weelde en welvaart bieden die je je maar kunt wensen. Al je zorgen van je afglijdend en niet afhankelijk van een of andere corrupte overheid die langzaam maar zeker de macht over jouw leven begint te krijgen. De visie van ontwikkelaar Irrational Games heeft me altijd aangesproken. Hoe reageer je en handel je als je in een nieuwe wereld stapt die afgesloten is van de wereld zoals we die kennen? In de eerste twee BioShock games konden we die vraag al beantwoorden door op avontuur te gaan door de vervallen onderwaterstad Rapture. In BioShock Infinite kun je je die vraag weer stellen in de kolossale luchtstad Columbia, waar de hele bevolking een masker op lijkt te houden.

BioShock Infinite neemt de speler terug naar de jaren ’20, waarin goed fatsoen en een keurige leefstijl nog centraal staan. Niet zoals we dat nu doen, in een ver corrupte commerciële wereld. De luchtstad Columbia is een stuk Amerika dat nu niet meer bestaat. Parkjes waarin vrolijke gezinnen op zondagochtend gaan zitten met een goedgevulde picknick mand, druk pratend over een nieuw evenement dat over een paar dagen plaats zou vinden. Of een kleine zeppelin die plotseling naar boven komt drijven met daarop een Barbershop kwartet dat het nummer ‘God Only Knows’ zingt. Het zijn details als deze die je een ontzettend warm gevoel geven om je in Columbia te mogen begeven. Alles lijkt te kloppen. Een gevoel van ultieme rust. Totdat met een vingerknip alles fout gaat.

Waarom wel?

Ijzersterk verhaal dat je sterk in zijn houdgreep houdt: In BioShock Infinite kruip je in de rol van een laag bij de grond geraakte ex-soldaat genaamd Booker DeWitt. Zijn doel in Columbia is dan ook niet om te genieten van alle weelde die er heerst, maar om een beeldschone dame te redden genaamd Elizabeth, die volgens zijn opdrachtgever gevangen wordt gehouden. Brengt Booker Elizabeth bij de mensen die haar willen hebben, dan worden zijn schulden kwijtgescholden. De praktijk leert echter dat die missie makkelijker op papier klinkt dan in de uitvoering.

Columbia wordt bestuurd door de profeet Zacchary Hale Comstock, die er heilig in gelooft dat het witte ras superieur is en dit volk de ultieme utopie kan bezorgen. Logisch dan dat Columbia zich in de lucht bevindt, dichter bij God, moet hij hebben gedacht. Hij waarschuwt de inwoners voor een valse profeet die voor moeilijkheden in Columbia zou zorgen. Al snel word jij herkend als de valse profeet en de hel breekt los. Letterlijk. De hele stad keert zich tegen je en in een vingerknip is al het fatsoen en vrolijke sferen verdwenen. Een vijftien uur lang intens verhaal volgt, met de nodige plottwists die werkelijk niemand zal zien aankomen.

BioShock Infinite

Emotionele interactie: In tegenstelling tot de stille hoofdpersonen uit de eerste twee BioShock games, heeft Booker in Infinite wél een stem om te gebruiken. Het helpt wel degelijk om de speler zich zo meer in de game te kunnen laten verliezen. Je speelt dit keer daadwerkelijk iemand met een eigen persoonlijkheid, dan een stil persoon die voor sommigen generiek kan overkomen. In sandbox games als The Elder Scrolls en Fallout kun je je eigen verhaal aan jouw personage geven, maar in BioShock Infinite is het spelverloop toch lineair. Dit is het verhaal van Booker en het meisje Elizabeth. En dan helpt het aanzienlijk als beiden hun tong kunnen laten zien.

De interactie die Booker met Elizabeth voert, als hij eenmaal in haar bijzijn is, zorgt werkelijk voor de nodige vonken die over het scherm spatten. Een gesprek in een game kan heel statisch aanvoelen, emotieloos zelfs. In BioShock Infinite zul je die immersie verstoringen niet terugvinden. Booker en Elizabeth zijn perfect op elkaar afgestemd en nagenoeg constant voel je de spanning door hun lichamen gaan als er weer gevaar heerst of als ze zich even kunnen ontspannen in een veilige haven. Waar de relatie tussen elkaar in het begin nog wat gewenning vergde, merk je dat ze zich gaandeweg sterk ontwikkelen en afhankelijk worden van elkaar. Een gamerelatie zó sterk heb ik in jaren niet mogen meemaken.

Elizabeth is één van de meest memorabele sidekicks die ik ooit in een game heb gezien: Elizabeth zit complex in elkaar. Ze is nieuwsgierig van aard en vrolijk, maar wordt net zo snel bang door naderend gevaar en kan haar boze kant ook heel snel laten zien. Ze is interessant en mysterieus, wat ertoe leidt dat je constant maar door wilt blijven spelen om erachter te komen wat er straks met haar en Booker zal gebeuren.

Ze werd oorspronkelijk gevangen gehouden maar daar zijn een groot aantal redenen voor te bedenken die ik in de recensie niet ga uitleggen. BioShock Infinite is namelijk meer dan je op het eerste oog zou verwachten. En gaandeweg het verhaal kom je meer van haar en haar achtergrond met Columbia te weten. In tegenstelling tot menig sidekick uit andere game, is Elizabeth wél ontzettend nuttig om mee op te trekken. Ze kan bijvoorbeeld tijd en ruimte manipuleren door omgevingen naar haar wens te veranderen. Dit doet ze door middel van ‘Tears’, een mystieke kracht die haar de mogelijkheid geeft om objecten uit een alternatieve wereld te trekken naar de huidige. Denk aan het creëren van muren om achter te schuilen, geweerkasten, vending stations die je korting geven en zelfs machine-gun turrets die voor je vechten. Omdat je maar één tear tegelijkertijd kunt uitroepen, zul je tactisch om moeten gaan met je omgeving en veilige strategieën moeten uitdiepen. Dit allemaal terwijl er enkele tientallen vijanden op je zitten te schieten. Intensiteit ten top, kan ik je vertellen.

Mijn gevoel over Elizabeth wordt versterkt door het feit dat ze, naast het manipuleren van tijd en ruimte, ook nog proactief is tijdens intense vuurgevechten. Zo nu en dan schreeuwt ze naar je dat ze een een first-aid kit heeft gevonden, ammunitie, of een vigorfles, waar ik straks dieper op in zal gaan. Buiten gevechten helpt ze je om belangrijke verborgen loot aan te wijzen en gooit ze geld naar je toe. Ze is constant bezig om gebieden te onderzoeken om je te helpen gebieden leeg te roven van waardevolle schatten.

BioShock Infinite

BioShock vibe is nog steeds duidelijk aanwezig: Toen Infinite werd aangekondigd, was ik even bang dat de BioShock vibe niet meer aanwezig zou zijn. Het feit dat je je nu in een groteske luchtstad bevindt, zou ertoe kunnen leiden dat de intense sfeer niet meer aanwezig zou zijn. Rapture is namelijk een perfecte setting voor claustrofobische kamers en gangen doordrenkt met bloed.

Laat ik maar meteen beginnen door te zeggen dat Columbia een minder enge uitstraling heeft. De stad oogt vrolijker en daarnaast ook nog eens levendiger dan Rapture. Daarnaast heb je ook geen gemuteerde ‘Splicers’ meer, die alleen nog maar aan een bepaald goedje willen zitten zodat ze hun magische plasmid mutaties weer kunnen gebruiken. Toch is Columbia een stad vol intensiteit en adrenaline, waardoor je vaak op het puntje van je stoel zit te spelen. De inwoners zijn namelijk uiterst racistisch van aard en zijn compleet gehersenspoeld door Comstock en zijn leger. De talloze posters, kunstwerken en zelfs korte video’s die in de stad te vinden zijn, barsten van de propaganda en doen de inwoners echt geloven dat Comstock de ultieme verlosser is. Wij weten echter wel beter.

Om de intensiteit tot een hoogtepunt te kunnen brengen, zul je op talloze plekken gebruik kunnen maken van de sky-line rails. De constructiewerkers in Columbia kunnen zich hiermee namelijk makkelijk tussen eilanden verplaatsen. Deze rails bieden Booker en Elizabeth, naast de mogelijkheid om te reizen, ook nieuwe tactieken tijdens de vele gevechten. Jouw belagers kunnen er ook gebruik van maken, wat zorgt voor een intense achtbaanrit die pas ophoudt als de laatste vijand dood is. Wetende dat onder jou een vlucht van vijf minuten tot een gepassioneerde ontmoeting met moeder aarde bevindt, kun je je voorstellen dat een confrontatie met de opponent op de rails nooit rustig zal verlopen.

In Infinite krijg je tevens ‘vigors‘ tot je beschikking, die min of meer dezelfde functie vervullen als plasmids. Van het wegschieten van kraaien uit je hand, tot vuurballen waarmee je vijanden in vlammen kunt laten opgaan, of zelfs als val kunt gebruiken. Gelukkig geeft Irrational Games, net zoals in BioShock 2, de speler wederom de mogelijkheid om vigors tegelijkertijd met wapens te kunnen gebruiken. Ze voelen overigens minder sterk aan dan plasmids, waardoor je vaak toch geneigd bent om meerdere speltechnieken te combineren. Misschien maar beter ook, want niets is zo erg als een herhalende spelbeleving.

BioShock Infinite

Grafisch een waar spektakel: Columbia is zonder twijfel een van de meest mooie en memorabele omgevingen die ik ooit in een game heb gezien. De stad straalt, bruist en ademt een bepaalde uitnodigende sfeer uit. De prachtige lichtvallen die je vaak tegenkomt, geven je het gevoel je in een paradijs te begeven. Columbia wil je een verhaal vertellen, want er zijn zoveel geheimen waar je als outsider nog niet vanaf weet. Overal om je heen voel je dat het een stad is waarin wordt geleefd. En juist daarom kun je je erg alleen voelen als je weet dat nagenoeg iedereen zich tegen je heeft gekeerd.

Voor de recensie van BioShock Infinite heb ik een Xbox 360-exemplaar van 2K Games gekregen. Zonder twijfel kan ik zeggen dat BioShock Infinite de maximale visuele kracht uit de Microsoft’s console weet te trekken en in mijn ogen misschien wel de meest mooie game is van de huidige generatie. Irrational’s oog voor detail, die ik gewend ben uit voorgaande games uit het portfolio, is ook dit keer weer duidelijk aanwezig. Propagandaposters, billboards en de laatste aanbiedingen van de plaatselijke bakker, zijn enkele kleine nuances die Columbia geloofwaardig maken. Het is daarom ook fijn om te zien dat je, in tegenstelling tot de meeste games, teksten om je heen wél kunt lezen door textures van hoge kwaliteit. BioShock Infinite gebruikt ook op de Xbox 360 overigens een bepaalde mate van ‘bloom’, ofwel een ietwat wazig filter wat een dromerige sfeer achterlaat.

Voor de recensie heb ik de Xbox 360-versie echter ook vergeleken met de PC-versie, waar ik de nodige uren in heb gestopt. Uit dat opzicht kijkende, is het moeilijk om te ontkennen dat de PC-versie superieur is qua grafische kracht. Er zijn nagenoeg geen lelijke textures te vinden en Columbia ziet er scherper en overtuigender uit dan ooit.  Toch zul je met de console-versie op geen enkel moment het gevoel hebben een lelijke game te spelen. Complimenten aan Irrational Games dat zij het onderste uit de kan van de Xbox 360 hebben weten te halen. Beide versies zullen je namelijk compleet weg weten te blazen.

Waarom niet?

Op momenten iets te lineair van opzet: Hoe adembenemend groot Columbia ook mag zijn van opzet, zo grotesk voelde mijn vrijheid tijdens het begeleiden van Elizabeth, absoluut niet. In de eerste twee BioShock games was ik soms urenlang aan het ronddwalen, op zoek naar nieuwe kamers en geheime gangen die niet op de kaart stonden. In Infinite vooral in de eerste helft bijna niet. Er zijn weliswaar enkele vertakkingen in het pad dat je moet volgen, die uitlopen bij enkele toffe geheimen of waardevolle schatten, maar de mate van vrijheid die ik in voorgaande BioShock games voelde, schittert voor een groot deel door afwezigheid. Juist omdat je het gevoel wilt hebben je in een grote luchtstad te begeven, hoop je die vrijheid ook te kunnen krijgen. En als je vanuit dat oogpunt aan je levensgevaarlijke avontuur begint om Elizabeth te redden, kan enige teleurstelling niet uitblijven. Gelukkig maakt Infinite dit compleet goed in het latere deel van de game, waarin Columbia je aanzienlijk meer speelruimte geeft.

BioShock Infinite

Conclusie

We hebben een goed aantal jaren moeten wachten op Irrtational Games’ nieuwste creatie. Talloze keren werd de game uitgesteld, omdat Ken Levine met zijn team er sterk op gefocust waren om de kwaliteit van hun nieuwe titel te kunnen waarborgen. Dat heeft absoluut zijn vruchten afgeworpen, want de ontwikkelaar heeft hier een een waar meesterwerk afgeleverd.

Het was nog maar de vraag of Columbia net zoveel indruk zou achterlaten als Rapture, maar die twijfel verdween al na een paar minuten met Infinite aan de slag te zijn gegaan. De kolossale luchtstad ademt en leeft. Je merkt duidelijk dat er een heuse achtergrond aanwezig is. Iedere meter die je verder loopt, brand je van nieuwsgierigheid om te kijken wat er om de hoek te beleven is en wat er gaat gebeuren met jou en je fantastische sidekick Elizabeth. Wat volgt is een ijzersterk emotioneel verhaal zoals je dat nog nooit verteld is. De lijn tussen goed en kwaad wordt gaandeweg steeds vager en zul je constant twijfelen aan de motieven van de Columbianen om je heen. BioShock Infinite speel je niet, je ervaart het. Je maakt er deel van uit en de bedwelmende houdgreep die de game op je houdt wil je voor lange tijd niet meer loslaten.

BioShock Infinite is sinds 26 maart dit jaar te verkrijgen en is speelbaar voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC. Een Xbox 360-exemplaar van de game is aan ons verstrekt door uitgever 2K Games. De recensent heeft Columbia op de hardste moeilijkheidsgraad ervaren en heeft talloze keren het loodje gelegd. Booker’s missie was er echter een die hij niet wilde opgeven. Tussen de vele intense gevechten door wilde hij zo nu en dan ook even stilstaan en genieten van het werkelijk adembenemende uitzicht. Wat een ongelofelijk meesterwerk.

reacties
  1. Warphunter zegt:

    Geweldige review!🙂 Zelden zo’n briljante game gespeeld als deze. Irrational heeft zichzelf gewoon weer even keihard overtroffen. Hulde! Zware, zware, zware aanrader dit spel!

  2. ertheadius zegt:

    De eerste twee delen waren in ieder geval fantastisch. Zo te lezen hebben ze het ook dit keer weer bij het juiste eind. Heerlijke franchise is het ook. Zo makkelijk om je te kunnen verliezen in een andere wereld als de games van deze ontwikkelaar.

    • Erik Dekker zegt:

      Ik geef toe het niet te hebben verwacht. Onder water zijn komt toch wat claustrofobisch over, in tegenstelling tot een stad op grote hoogte. Maar het mag gezegd worden dat Irrational weer alles heeft gegeven wat eruit te halen viel. Dit is wederom een BioShock game zoals hij hoort te zijn.

  3. mandykempff zegt:

    Mooie review! Je krijgt echt een beeld van Bioshock Infinite.🙂 Ik heb het pas uitgespeeld en vandaag mijn aller eerste review geschreven. Hopelijk kijk je ook even langs op mijn blog, zou het leuk vinden als je mening erover wilt geven.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s