2012: Arkadi’s top 5 gamegasms

Geplaatst op: 31 december 2012 door Arkadi De Proft in Verhalen

253048_229992197112360_662095329_n

Daar zijn we weer… Het einde van het jaar, een moment waar ik naar uitkijk maar tegelijk ook wel een beetje tegenop zie. Want dan is het onmogelijk om niet terug te blikken op wat jij dit jaar gedaan hebt of wat er gebeurt is in de wereld en daar zitten toch altijd ook heel wat nare zaken tussen.  Zo zijn er ook heel wat misbaksels in de gaming-wereld gecreëerd die we zo snel mogelijk willen vergeten. Tijd voor positiviteit! Daarom kijken ik vol vreugde terug naar de top 5 van games die mijn gamershart volgend jaar zeker niet vergeten zal zijn.

5. Call of Duty: Black Ops 2 (PC)

Ik moet toegeven dat ik absoluut niet de grootste fan ben van Call of Duty sinds Modern Warfare 2. De serie voelde repetitief aan en ik had nooit echt het gevoel dat ik een nieuwe game aan het spelen was. Gelukkig probeerde ontwikkelaar Treyarch wat variatie aan te brengen en volgens mij zijn ze daar met Black Ops 2 zeker in geslaagd. Zoals altijd levert Call of Duty weer een fantastische singleplayer-ervaring op maar dit keer hadden ze me echt beet. Hun grip duurt misschien niet lang maar het is dan wel een krachtig verhaal dat je helemaal ondersteboven keert. De verwachting lagen sowieso al hoog en wat mij betreft heeft Treyarch deze mooi overtroffen.

Maar natuurlijk speelt iedereen Call of Duty voor de multiplayer-ervaring.  Buiten de typische CoD-mankementjes zoals bugs, ongebalanceerde wapens en de verouderde engine, is Call of Duty nog altijd ongelofelijk leuk om  te spelen. En dan nog, zelfs deze mankementjes zijn wel verbeterd en ik heb er nog weinig last van gehad. Het blijft toch goed aanvoelen om eindelijk die scorestreak te halen waar je al zolang naar het streven bent en als deze dan ook nog eens voor een overwinning zorgt dan is het plaatje helemaal compleet. Het feit dat plot zich in de nabije toekomst afspeelt, zorgt er dan toch weer voor dat we eens iets nieuws krijgen. Innovatie binnen de Call of Duty reeks, wie had dat gedacht? Al hunker ik zo langzamerhand wel terug naar een WOII-shooter!

call-of-duty-black-ops-ii_fob-spectre_on-the-ground-xbox360

4. Dishonored (PC)

Wie heeft er nooit van gedroomd om Assassin’s Creed eens te spelen als een first-person shooter? Natuurlijk wel zonder de geweren, maar door het zicht kijken van zo’n personage lijkt me subliem. Je bént echt het personage dat je speelt. Dat is wat Dishonored probeert, maar dan wel in een volledig andere setting. Ik wil nog niet te veel verklappen, maar onthoud maar dat er een grote rattenplaag heerst en dat machtige instanties zwaar profiteren van deze situatie en de bevolking uitbuiten. Natuurlijk trek jij ten strijde, echter wel tegen jouw zin in. De hel barst los door factoren die buiten jouw macht liggen en verplicht moet je op de vlucht staan, want je bent je leven niet zeker meer.

Wat me zo aantrok aan Dishonored, zijn de mogelijkheden. Er zijn ontelbare wegen die je kunt gebruiken om je doelwit te bereiken. Je kunt volledig ongezien alle bewakers passeren of liefhebbers van de direct aanpak gaan een spectaculair gevecht aan met behulp van een zwaard, een boog en zelfs een revolver. Het feit dat je zoveel verschillende tactieken kunt verzinnen in deze fantastisch uitziende sandbox titel, maakt Dishonored een game die de fan absoluut niet in zijn collectie mag laten ontbreken. De grafische stijl is tevens fantastisch. De game ziet er wat cell-shaded uit maar zeker niet in de stijl zoals Borderlands 2. Een fris en uniek grafisch aspect is wat je kunt verwachten. De stad Kirkwall wordt op een erg mooie manier gepresenteerd en zet de toon voor heel het verhaal. Het contrast tussen de rijke en arme buurt is tekenend, al zie je overal wel de ravage van de rattenplaag opdoemen. Zeker een aanrader met een indrukwekkend verhaal!

assassination.large

3. To the Moon (PC)

Akkoord, To the Moon is een game dat al uitkwam in 2011 en hoort dus eigenlijk niet thuis op deze lijst. Maar er moet ook gezegd worden dat To the Moon pas dit jaar op de Steam-markt terecht kwam en zo pas bekend is geworden bij het grote publiek. Laat je niet misleiden door de grafische stijl van dit werkelijk prachtige kunstwerk, want er zit veel meer achter dan je denkt. Je moet het eigenlijk zien als een visuele novelle. Eenmaal je in de wereld verdwaalt wordt je meegesleurd in een emotionele rollercoaster en het verhaal is één van de beste, zo niet hét beste, dat verschenen is in 2012.

Als je weet dat het over twee dokters gaat die door het geheugen van een oude man reizen om zijn laatste wens te vervullen, dan weet je waar je aan toe bent. Je zou het de Heavy Rain van de indie-titels kunnen noemen. Een grote eer, maar To the Moon is die titel zeker waard. Buiten dan het feit dat het plot niet zo gewelddadig is, maar minstens even ontroerend. Kortom, een spacende titel, die minstens zo interessant is om te doorlopen.

To-the-moon

2. Torchlight 2 (PC)

Ik was een grote fan van Diablo II en Blizzard brak mijn hart dan ook toen het toonde hoe het vervolg is aangepakt. Het voelde gewoon niet goed aan en het verhaal zelf was helemaal niet interessant. Maar toen kwam concurrent Runic met Torchlight 2 op de proppen. Menig Diablo-fan schreeuwde moord en brand doordat Torchlight 2 een kopie van Diablo III zou zijn. Inderdaad, Torchlight is eenzelfde soort game als Diablo III, maar voelt op alle fronten anders. In positieve zin, welteverstaan. Misschien is de game wel niet voor iedereen weggelegd want er moet gezegd worden dat de game een een volledig andere stijl hanteert dan we gewend zijn.Het lijkt nog best goed op de manier waarop Dishonored zijn wereld presenteerde, al is de cell-shading hier wat duidelijker.

Maar de sfeer voelt gewoon zo verdomd goed aan.  Als een warme deken. Dit is wat Diablo III volgens mij had moeten zijn en volgens mij is dat één van de mooiste complimenten die deze studio kan krijgen. Het verhaal is nog best interessant en alle goede elementen zitten erin. Leuke loot, grote bosses en mooie, grote landschappen om te verkennen. Torchlight II blinkt trouwens ongelofelijk uit in coöperatieve gameplay. Moest je overwegen om deze game aan te schaffen dan ik raad je zeker aan om het met een vriend aan te schaffen en je zo een weg te banen door al het gespuis dat ook nog eens vaak hilarische namen draagt. Dungeon crawlers doen met Runic’s nieuwste absoluut geen miskoop.

3_crow012

1. Guild Wars 2 (PC)

Guild Wars 2 was dit jaar toch wel de grootste verrassing voor me. Ik moet toegeven dat ik, nog voordat ik de game had, al opgewonden was voor alle avonturen die ik zou beleven in Tyria. Ontwikkelaar ArenaNet presenteerde het dan ook enorm goed en eenmaal ik aan de slag kon gaan met Guild Wars 2 maakte ik onze blog-naam meer dan waar. Wat een ongelofelijke wereld heeft de ontwikkelaar neergezet. Je hebt werkelijk het gevoel dat de wereld leeft, zelfs al zijn er niet veel mensen actief in een zone. Er is altijd wel iets te doen en verveling bestaat gewoon niet. Natuurlijk heeft de studio hier wel een handig systeem voor uitgedacht, namelijk de random events. Deze random events die je elke keer weer verrassen zorgen voor veel variatie, zelfs in dezelfde zone en de ongelofelijk moeilijke, en soms ietwat frustrerende jumping puzzels maken dat je altijd wel iets te doen hebt. Daarnaast heb je natuurlijk ook nog de maandelijke events die ArenaNet verzorgt: Halloween, een invasie van naga’s, de ‘Toypocalypse’… er is altijd wel iets leuks om te doen in de wondere wereld Tyria.

Grafisch is het spel top en daar valt weinig meer over te zeggen. Mooie omgevingen, de effecten zijn oogverblindend mooi en alles ziet er ontzettende interessant uit. Waar ik dan wel even over wil uitweiden is de muziek. De soundtrack is gecomponeerd door Jeremy Soule, en wat houd ik van die man zijn werk. Hij is bekend door zijn muziek van de ‘The Elder Scrolls’-serie en nu komt er een mooie MMORPG bij op zijn palmares. Meer zelfs, ik heb de CD gekocht zodat ik altijd kan genieten van de muziek in Guild Wars 2. Je hoort het al, voor mij niets dan lof voor deze prachtige MMORPG.

gw100

Het was weer een fantastisch jaar en ik ben samen met Gamegasm een beetje gegroeid. Ik had de kans om heel wat games te spelen, ik kon mijn mening kwijt en zelfs verhalen ontbraken er niet aan. En natuurlijk heb ik 2012 overleefd. Gelukkig maar, want ik ben nu al aan het wachten op een vervolg van The Hobbit. Maar bovenal: de konijntjes hadden een veel rustigere kerst nu, nadat we het Kerstman-schandaal gepubliceerd hadden. Ik wens jullie allemaal een geweldig 2013 en hopelijk staan er nog heel wat games te wachten die mij een brede lach op het gezicht zullen toveren.

Get your Gamegasm.

reacties
  1. Magnum Opus zegt:

    Leuke en originele lijst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s