Call of Duty: Black Ops II

Geplaatst op: 11 december 2012 door Erik Dekker in Reviews
Tags:, , , , , , , , , , , , , , , ,

Call of Duty: Black Ops II

Menig fan van shooters zit rondom de maand november weer zenuwachtig heen en weer te schommelen in zijn stoel. In deze periode kun je namelijk weer een nieuwe Call of Duty game verwachten. Twee ontwikkelaars wisselen elkaar ieder jaar af en krijgen zo steeds twee jaar om een potentiële nieuwe parel te leveren. Vorig jaar kon Infinity Ward zijn kunstje vertonen. Ditmaal is het weer de beurt aan ontwikkelaar Treyarch, die zich met Call of Duty: Black Ops II opnieuw moet zien te bewijzen. Zichzelf wederom kunnen waarmaken tussen de intense concurrentiegraad, die eigenlijk net zo moordend is als de explosieve actie die je in de game zelf tegenkomt. Weet Treyarch zich nog steeds staande te houden, of is de franchise toe aan een doorstart?

Gamers begonnen te klagen. Call of Duty zou aan vernieuwing toe zijn. Treyarch heeft een luisterend oor geboden en heeft Black Ops II van meer content voorzien dan ik ooit eerder in een Call of Duty titel ben tegengekomen. Maar kwantiteit staat nog niet meteen voor kwaliteit. Je kunt met deze beslissing namelijk ook flink hard op je snufferd vallen. Gelukkig is van een rendez-vous met de grond in dit geval absoluut geen sprake. Ik heb expres wat langer gewacht met het schrijven van deze recensie, aangezien je de multiplayer van een Call of Duty game niet in twee uur spelen ziet. Dat kan gewoon niet. De talloze wapens, gadgets, perks en attachments die je gaandeweg vrij speelt, de do’s en don’ts op de vijftien maps en de ideale opstellingen van de loadouts: daar gaan dagen speeltijd overheen. Maar dan heb je ook wat. Ik kan na de game lang aan de tand te hebben gevoeld, rustig zeggen dat dit we hier met een zeer solide shooter te maken hebben.

Call of Duty: Black Ops II

Waarom wel?

Goed verhaal voor een shooter: Laten we eerlijk zijn..games die de focus vooral leggen op het leggen van een bepaalde spelervaring, schieten over het algemeen flink tekort op een ander vlak. The Darkness bijvoorbeeld, had een ijzersterke singleplayer maar liet een hoop steekjes vallen op het gebied van de multiplayer. Eeuwig zonde, want die potentie was er wel. In Call of Duty ligt de focus duidelijk meer op de multiplayer. Treur echter niet, want de singleplayer is zeker weten niet slecht, al zit je al na zes uur naar de aftiteling te staren. Kort, maar absoluut krachtig. Sterker nog, naast een hoop explosieve actie kun je dit keer zowaar een verhaal vinden die je meeneemt, je hand vastpakt en niet loslaat totdat je jezelf door verschillende tijdsperioden heen hebt begeven.

Het verhaal in Black Ops II borduurt rustig voort op de gebeurtenissen uit het origineel. De game begint met een stokoude Frank Woods die zich in het jaar 2025 in een rolstoel bivakkeert. Hij draagt zijn levensverhaal over aan de soldaat David Mason, de zoon van Alex Mason, de hoofdrolspeler uit Black Ops. Mason is namelijk op jacht naar de terrorist Raul Mendez en in dat verhaal speelt die ouwe rot een cruciale rol. De verhaalvertelling wisselt af tussen het verre verleden en het heden. Gevolg is dat je op het ene moment op je paard met de nomaden tanks aan het achtervolgen bent en op het andere moment met een high-tech Sniper een kernfabriek moet infiltreren.

Je zou haast denken dat je dit kunstje al in alle eerder uitgekomen Call of Duty titels zou hebben geflikt. Toch? Nou, niet helemaal. Ditmaal moet je op momenten bikkelharde keuzes maken die het verloop van het verhaal bepalen. Klinkt een beetje als een game uit de studio van BioWare, niet? Tot op een bepaalde hoogte wel. Schiet je bijvoorbeeld hem of haar neer? Kies je ervoor om jouw groep te verraden? Zo zul je de eerste keer niet alle scenario’s hebben gezien. Sterker nog, er zijn zes verschillende eindes om te ontdekken. Een hoge herspeelbaarheid is meestal een goed teken, tenzij je het spelconcept natuurlijk helemaal naar de hel helpt. Op dat front stelt Treyarch gelukkig niet teleur.

Call of Duty: Black Ops II

Solide en gebalanceerde multiplayer: Uiteindelijk speelt menig gamer een Call of Duty game voor de multiplayer, dé toevoeging die de reeks zo groot heeft gemaakt. Gelukkig is die ook weer erg fijn te noemen. Er zitten namelijk weer tal van (bekende) spelmodi ingestopt, zoals Team Deathmatch en Search & Destroy, maar ook de wat minder bekende One In The Chamber en mijn persoonlijke favoriet: Sticks and Stones, waarin je enkel met tomahawks en ballistic knives te werk kunt gaan. Heerlijk dolle pret.

Waar ik in voorgaande Call of Duty titels de eerste weken erg boos kon worden om de slechte connecties en veel te sterke klassen, heb ik daar in Black Ops II nagenoeg nog niet erg last van gehad. Sterker nog, de wapens lijken erg sterk op elkaar afgestemd te zijn. Oké, de shotguns zouden misschien iets sterker mogen. Zelfs als je tegen een vijand aanstaat, wil deze nog niet meteen het loodje leggen – iets wat raar is, gezien mijn ingewanden overal op de grond zouden liggen als ik zo’n kogel tegen me aan zou krijgen. Maar de assault rifles, de sniper rifles en de handpistolen bijvoorbeeld, tonen zowel hun sterke als zwakke kanten. Je zult ze enkel effectief in de juiste situaties kunnen gebruiken, precies zoals het hoort. Met een shotgun ga je namelijk niet van een kilometer afstand schieten.

Opvallend detail is dat Black Ops II absoluut minder casual is dan de originele Black Ops. De keuze om voor een modern wapengerei te gaan, is één van de oorzaken. Ook de maps zijn ietwat kleiner dan Treyarch’s vorige game. Hierdoor neigt Black Ops II concepttechnisch iets meer richting Modern Warfare 3 te gaan. Toch is de variatie in de nieuwste Call of Duty een stuk groter te noemen, en dan met name op het gebied van de speelstijlmogelijkheden en de gadgets die je kunt vrijspelen. Waar Treyarch erg goed in is geslaagd, dat is door de speler helemaal de keuze te geven hoe hij zijn arsenaal wil samenstellen. Je krijgt namelijk tien punten tot je beschikking, die je vrij kunt besteden. Een punt wordt gespendeerd als je een wapen, attachment of perk kiest. Heb je geen zin om met een secundair wapen rond te lopen en heb je liever een extra perk? Geen probleem. Heb je liever twee primaire wapens? Dan doe je dat, toch? De echte fanatiekeling kan ook al zijn wapens verwijderen en een hele hoop extra perks nemen. Zo wordt hij een snelle ninja die met een mes rond rent. Doe eens gek! Je komt er zelf wel achter of iets werkt of niet. Gevolg is dat je een hele hoop variatie in de arena zult tegenkomen. Indirect word je ook nog eens aangemoedigd om te experimenteren en door te knallen totdat je de ultieme opstelling hebt gevonden die het beste bij jou past. Iedere speler zit immers, gelukkig, compleet anders in elkaar.

Call of Duty: Black Ops II

Hoge verslavingsfactor: De bijna eindeloze spelmogelijkheden lijken misschien niet minder dan briljant in het eerste opzicht, maar toch zal deze vrijheid menig digitaal schutter in het begin kunnen afschrikken. In Black Ops II vindt de dood je namelijk maar al te snel. De snelheid in een gemiddelde match zit er goed in en iedere verkeerde beweging kan je laatste zijn – totdat je respawnt dan, natuurlijk. Maar je wilt niet doodgaan. Het zit in de aard van de mens om te winnen, en winnen wil je in Treyarch’s nieuwste creatie. Waar mijn kill/death ratio in de originele Black Ops op bijna 2.40 lag, moest ik het in deze titel de eerste uren doen met een ‘summiere’ 1.30. Ik pikte dat niet en begon te experimenteren. Experimenteren met wapencombinaties, perks en gadgets. Vooral de R870 MCS shotgun met twee versterkende attachments, samen met een zwaar opgevoerde Type 25 assault rifle heeft mij geholpen naar een kleine 1.80 ratio te komen. Die flow die je voelt wanneer je goed gaat, is nog steeds een bijna ongeëvenaard gevoel dat je in Black Ops II zult voelen. De rush die door al jouw aderen stromen wanneer je bovenaan de scorelijst staat. Je wordt een niet te stoppen moordmachine en iedere keuze die je maakt is een juiste. Dat soort momenten kun je voelen in Black Ops II en die voelen verdomd goed. Het is echter de vraag wanneer, maar dat ligt absoluut aan de speelstijl en de loadout die je hanteert. Experimenteren is dan ook nogmaals een pre.

Wat ook verslavend werkt dat is het verdienen van je score. Killstreaks zijn namelijk vervangen door scorestreaks. Gevolg is dat ook assists en medailles die je tijdens een match verdient, bijdragen aan je streak, waarmee je weer (dodelijke) hulpmiddelen vrijspeelt die je kunt gebruiken tegen het vijandige team. Verfrissend dat dit keer dus niet alleen de solist wordt aangemoedigd, maar ook Behulpzame Bernard.

Zombies wederom in optima forma: Wanneer er ieder jaar een nieuwe Call of Duty game uitkomt, is het best moeilijk om jezelf nog te onderscheiden. Treyarch heeft duidelijk hard zijn best gedaan om de beleving fris te houden en heeft de disc voorzien van zeer veel content. Natuurlijk heb je de hierboven genoemde verhaal- en multiplayer modus. Maar sinds Call of Duty: World at War is de Zombiemodus een niet meer weg te denken toevoeging aan Treyarch’s oeuvre geworden. De Zombiemodus in Black Ops II gaat qua verhaal verder waar Black Ops ophield. Er zitten namelijk weer talloze hints verborgen in de levels waar je in kunt overleven. Uiteraard wordt het weer een hele kluif om het verhaal te volgen, gezien je ook nog eens duizenden zombies tegelijk van je moet zien af te schudden. Geen peulenschil, kan ik je vertellen. Favoriet voor mij blijft echter toch die goeie oude toybox, waarin je voor een schappelijke prijs een willekeurig wapen krijgt. Hmm…braaaains!

Call of Duty: Black Ops II

Maar Treyarch houdt het niet enkel bij de klassieke Survival modus. Nieuw is de toevoeging van ‘TranZit’ een modus waarin je door verschillende gebieden in een gigantische map moet reizen middels een bus die wordt bestuurd door een gek uitziende robot. Mijnheer de chauffeur heeft natuurlijk een eigen schema en laat je soms zonder pardon stikken door weg te rijden. Zaak is om hem goed in de gaten te houden, want deze bus is letterlijk en figuurlijk jouw ticket naar het paradijs. Mis je de bus, dan ben je óf geneigd om stand te houden in het district waar je je in bevindt, óf je rent door de mist heen en probeert in de tussentijd een paar dozijn kleine dodelijke aliens van je af te schudden. Keuzes, keuzes.. Gelukkig kun je verschillende materialen, die je onderweg vindt, samenvoegen om een nieuw krachtig wapen te smeden, of iets anders wat je kan helpen om verder te komen. Denk bijvoorbeeld aan een hendel, die in de muur past, zodat je een nieuwe weg vrijmaakt.. Een erg toffe, maar behoorlijk pittig toevoeging.

Waarom niet?

Grafisch verouderd: Toen Call of Duty 4: Modern Warfare in 2007 in mijn Xbox 360 belandde, viel ik bijna om van verbazing. Wat een grafische pracht een praal. Soms moest ik kiezen of ik naar de omgeving in de maps zou gaan staren of de vijand voor mij een kogel door het hoofd te bezorgen. De engine, waar deze krachtpatser destijds op liep, werd vervolgens gebruikt voor alle daarop volgende Call of Duty-titels – al dan niet enig gemodificeerd. Enigszins begrijpelijk, aangezien deze reeks één van de weinige shooters betreft die de speler op de consoles een shooter geeft die op zestig framerates per seconde draait (voor de duidelijkheid: Battlefield 3 loopt, met uitzondering van de PC, op 30 framerates per seconde). De grafische kwaliteit moet voor deze keuze echter wat inleveren. Gevolg is dat objecten er van dichtbij gewoonweg niet mooi uitzien. Dit constateerde ik al in Modern Warfare 2, maar vier jaar later begint het nagenoeg onvergeeflijk te worden. Niet dat je genoeg tijd hebt om te gaan staren echter, want er moet geschoten worden.

Conclusie

De kracht is er nog steeds
Duidelijk is het feit dat Treyarch hard zijn best gedaan om de fan te kunnen pleasen. Ik heb echt goed gezocht naar tekortkomingen en problemen die mij irriteren in Black Ops II. De eerste uren voelde de nieuwste Call of Duty misschien wat onwennig aan, vanwege het puntensysteem in de multiplayer loadouts. Deze vrijheid was ik niet gewend. Na een uur of tien begon ik echter echt ‘in’ het spel te komen en juist vanaf dat moment lijkt het alsof je een compleet andere titel aan het spelen bent. Toch kan het altijd beter. Verwacht namelijk geen baanbrekende vernieuwingen in Black Ops II, want het concept is wederom nagenoeg hetzelfde. Een ijzersterke, daar niet van. Echt storend was dat dus niet voor mij. Wel wordt het absoluut tijd dat de Call of Duty franchise gaat overstappen op een nieuwe engine die voor nieuwe (spel)mogelijkheden kan zorgen. De grafische oneffenheden daarbuiten gelaten, is het verfrissend om te zien dat de zestig euro die je uitgeeft tegenwoordig nog goed zijn voor vele tientallen, tot honderden uren speel- en scheldplezier. De hoeveelheid goed in elkaar stekende content die Black Ops II bevat is voor mij namelijk het bewijs dat Treyarch het nog steeds in zich heeft.

Call of Duty: Black Ops II ligt sinds 13 november dit jaar in de winkels voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC. De Wii-U-versie van de game is verkrijgbaar sinds 30 november. Deze recensie is gebaseerd op de Xbox 360-versie van Black Ops II. Een fysiek recensie-exemplaar is aan ons verstrekt door uitgever Activision-Blizzard. Met zestienhonderd kills op zijn naam, is de recensent al behoorlijk berucht. Van rondrennen met zijn geliefde R870 MCS Shotgun op de kleinere maps, tot rustgevend snipen in de bosjes op de sfeervolle map Drone: het maakt hem allemaal niet uit. Van alle markten thuis en zo flexibel als maar kan. Werkt het ene niet? Dan stapt hij zonder te mokken over naar iets nieuws. Wel na zoveel keer dood te zijn gegaan, daar is hij dan weer wat minder over te spreken.  Dat hij weer op ouderwetse wijze de tijd van zijn leven heeft, dat moge duidelijk zijn.

reacties
  1. Ertheadius zegt:

    Goede recensie. Ben het absoluut met je eens. Vind Treyarch momenteel beter dan IW, vanwege de balance en de gameplay. Toch wel een van de tofste titels die ik dit jaar heb gespeeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s