Jagen wordt in Far Cry 3 tot een kunst verheven

Geplaatst op: 5 december 2012 door Erik Dekker in Verhalen
Tags:, , , , , , , , , , , , , ,

Hunting in Far Cry 3

Een paar dagen geleden heb ik Far Cry 3 in huis gehaald voor de PC. Om eerlijk te zijn heeft die titel totaal niet op mijn radar gezeten, tot een paar weken geleden. Hoe meer ik van het derde deel van Far Cry zag, hoe meer ik onder de indruk raakte. “Dit zou best eens een potentiële Game of the Year kunnen worden voor me.” Een kleine vonk enthousiasme veranderde al snel in een golf van brandend verlangen. Gek eigenlijk wat voor effect de innerlijke emoties op het consumentengedrag kunnen hebben. Maar in het geval van Far Cry 3 heb ik alle reden om enthousiast te zijn.

Ubisoft’s nieuwste sandbox titel biedt namelijk een gi-gan-ti-sche open wereld waar je talloze uren in kunt vertoeven. Het is een wereld die ademt, leeft, en je al vanaf het begin compleet bij de strot grijpt. Letterlijk. Het verhaal hierbuiten gelaten, zul je je in Far Cry 3 veel moeten bezig houden met het rondlopende wild. Van gigantische gnoes en tijgers, tot rondzwemmende haaien en krokodillen die overal op de loer liggen. Ja, de Rook Islands vormen een gevaarlijke plek voor de gemiddelde toerist die de skills niet heeft van Steve Erwin (moge hij in vrede rusten). Gelukkig is onzekere Jason Brody, de hoofdpersoon in dit ongelukkige avontuur, niet het minst onervaren personage dat ik ooit in een game ben tegengekomen.

Die arme Brody, van de regen in de drup beland. Vastgezet op een eiland vol piraten en dodelijke dieren, met schaarse middelen om zichzelf te kunnen verdedigen. Om te overleven zal hij moeten jagen. Jagen om huiden te kunnen villen. Huiden die hij nodig heeft om bijvoorbeeld grotere rugzakken te maken en ruimere ammo pouches. Essentiële zaken die ervoor moeten zorgen dat Jason voor langere tijd kan overleven zonder zich terug te moeten trekken tot één van de vriendelijke kampen die verdomd schaars zijn.

Al snel krijg ik een handpistool en wat geld in mijn handen gedrukt door een lokale inwoner die mij graag wilt helpen mijn vrienden te vinden, die gepakt zijn door de krankzinnige Vaas (fantastisch personage, overigens). Maar ik moet beginnen bij het begin: één worden met de natuur. Dus ga ik erop uit om planten te zoeken voor de nodige geneesmiddelen en dieren te villen. Geiten, zwijnen en komodo’s moeten het begeven onder het mes en een dodelijk handgeweer. Dat belooft wat.

Het sluipsysteem heb ik even grondig aan de tand gevoeld. Het mag absoluut gezegd worden: sluipen door de rijkelijk gevulde bossen en struiken werkt perfect. De intensiteit die door jouw lichaam heen raast, alle adrenaline die voelbaar is, komt op de voorgrond te staan als jij in een digitale jungle oog in oog komt te staan met een dier dat op bepaalde vlakken superieur is aan jou. Vlakken die het tij kunnen doen keren in het scenario dat jij ongetwijfeld al in jouw hoofd hebt uitgestippeld. Tijgers die als geluidloze ninja’s door het hoge gras heen sluipen, wachtend op het juiste moment om toe te slaan. Komodo’s die met hun gesis al op tijd laten weten in de buurt te zijn, maar je alsnog op een dwaalspoor zetten omtrent hun locatie, met alle dodelijke gevolgen van dien. Far Cry 3 zit absoluut vol met dit soort heerlijke scenario’s.

Far Cry 3 Crocodile

Al in het eerste half uur werd ik belaagd door een groep piraten, die mijn geweerschoten hoorden toen ik een groep wilde honden in een donkere omgeving aan het afmaken was om te villen. Die kogels hebben natuurlijk een hoge geluidsintensiteit, dus het bepalen van mijn locatie is voor hen absoluut kinderspel. Een intense achtervolging tussen goed en kwaad volgt, met mij als de prooi in dit verhaal. Feit is namelijk dat ik geen kogels meer overhad na mijn bloedstollende rendez-vous met die groep honden. Mijn enige keuze was om in het water te springen en de piraten zo te ontwijken.

Dat was absoluut de domste fout die ik tot nu toe in dat spel had gemaakt.

Nog voordat Jason besefte dat ik hem het water had ingestuurd, werd hij dieper het water ingetrokken door een reuze alligator. Geez, ik heb in lange tijd niet zo hard naar mijn scherm zitten schreeuwen uit angst. Dead Space lukte dat niet, evenals Amnesia. Maar Far Cry 3 heeft mij echt de stuipen op het lijf gejaagd. Je weet dat het water bewoond wordt door bloeddorstige fauna, maar je blijft nieuwsgierig. Of in dit geval zocht ik naar een uitweg. Het eindigde in een lange wild water worsteling met een grote krokodil.

Niet langer kun je zorgeloos tactieken bedenken om een basis met piraten uit te moorden. Niet langer is het mogelijk om zonder om te kijken op een klif af te wachten tot het juiste moment daar is om te schieten. Want voor je het weet word je belaagd door een dodelijk dier dat jouw aanwezigheid absoluut niet apprecieert. Adembenemend. Dit is simpelweg hét survival element waar ik in een open wereld game op heb zitten wachten.

Een uitgebreide review van Far Cry 3 zal spoedig op Gamegasm verschijnen. Mijn eerste indrukken van Ubisoft’s nieuwe sfeervolle open wereld zijn echter allesbehalve negatief, zoals je kunt lezen.


Een klein voorproefje van wat mijn jager allemaal uitvoert als hij niet bezig is met het bevrijden van zijn vrienden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s