Guild Wars 2

Geplaatst op: 25 september 2012 door Erik Dekker in Reviews
Tags:, , , , , , , , , , , , , , ,

Tot op heden beschouw ik de massively multiplayer online titel Guild Wars als één van de beste games die ik ooit heb gespeeld. Het was de eerste grote online game die ik had gespeeld en daarom voelde iedere stap in de levensgevaarlijke landen van Tyria aan als een kleine sprong richting een grootse overwinning. Een pad voor de meest doorgewinterde ridders dat je gezamenlijk kon bewandelen met anderen. Uniek voor mij in die tijd. Dit avontuur beleefde ik in 2005. Maar liefst zeven jaar heb ik moeten wachten op een vervolg. Een vervolg dat mijn MMO-jeugd waarschijnlijk in de kladden zou pakken en mij stevig zou omhelzen. Een moderne nostalgische trip, zou Guild Wars 2 dat kunnen bieden?

Guild Wars 2 is niet een direct vervolg an sich. De wondere wereld Tyria ligt namelijk na 250 jaar oorlog nog steeds flink onder vuur. Verschillende rassen hebben elkaar tot nu toe constant naar het leven gestaan, met talloze slachtoffers als gevolg. Maar nu moeten ze de handen ineenslaan om een nieuw gevaar af te wenden. Want alleen samenwerking kan het ultieme noodlot van Tyria voorkomen. Ja, talloze draken vliegen nu over de wereld en laten nog veel meer sporen van vernieling achter dan men ooit heeft gezien. Tyria staat op het punt compleet van de enige kaart die bestaat gevaagd te worden.. In Guild Wars 2 is jouw hulp ontzettend hard nodig. Gelukkig sta je niet alleen in dit adembenemende avontuur. Laat mij je vertellen waarom dit avontuur er een is die altijd in je netvlies gegrift zal blijven.

Waarom wel

Rijke variatie aan rassen en klassen: Guild Wars 2 kent een uiteenlopende reeks aan rassen en klassen. Van de kwetsbare mensen, tot de primitieve Charr, die je bevocht in het eerste deel. Zijn staan echter nu aan jouw kant, omdat je samen het gevaar moet bevechten. Ieder ras kent zo zijn eigen verhaallijn die je kunt volgen. Verwacht geen uiterst diepgaande roman die je zal doen watertanden, zoals in Star Wars: The Old Republic, maar deze opdrachten zijn absoluut niet saai te noemen.

Jouw nieuwe krijger krijgt gelukkig de keuze uit een aantal sterke klassen. Zo heb je de ‘Warrior’, die menig achterwerk wegschopt met zijn grote bepantserde uitrusting en rauwe wapens. Of de ‘Elementalist’ die voor een hoop terror op het slagveld kan zorgen door vuurregens op te roepen of tornado’s op zijn vijanden te lanceren. Gaaf! Maar deze klassen kom je al vaker tegen in MMO’s. Interessanter zijn de toevoegingen van onder andere de duistere ‘Necromancer’ die met duistere krachten van de onderwereld een visitekaartje achterlaat, of de ‘Engineer’, die een turret op de grond neerzet en vijanden doorzeeft met kogels en dodelijke gifpotten die hij weggooit. Tof! Dit is slechts een greep uit de in totaal acht unieke (en interessante) klassen die Guild Wars 2 kent. Geen klasse speelt hetzelfde.

Leuk en uniek detail is je jouw aanvallen in Guild Wars 2 kunt combineren met die van anderen. Stel dat jij als Elementalist een muur van vuur oproept die alle belagers op afstand houdt, dan zal jouw maatje die een ‘Ranger’ is, zijn pijlen door die vuurzee kunnen lanceren. Gevolg is dat deze pijlen vlam vatten en flink wat extra pijn uitdelen bij hun doelwitten. Zo zijn er vele honderden combinaties te vinden die voor heerlijke chaos op het slagveld kunnen zorgen. Jammer dat je geen logboek hebt om deze dodelijke ‘een-tweetjes’ op te kunnen slaan. Ideetje voor in een toekomstige update, misschien?

Een grote dynamische wereld: Als je in Guild Wars 2 hoopt op een kleine, pittoreske wereld, dan kom je van een verdomd koude kermis thuis. De wondere wereld van Tyria is namelijk immens groot te noemen. Zo groot zelfs dat ik meerdere keren hopeloos verdwaald was geraakt, terwijl ik weer eens op zoek was naar een nieuwe opdracht om te vervullen. Oké, je hebt een handige landkaart om te gebruiken, maar ik vind het ook leuk om de omgeving te ontdekken zonder al teveel hulpmiddelen. Er is simpelweg zoveel te doen om je heen, dat het bijna onmogelijk is om droog te staan van quests. En daar ligt meteen één van de grootste pluspunten van Guild Wars 2: een oneindige stroom aan content. Op welke manier? Nou, de game pakt het net even anders aan dan de meeste games in het MMO-genre. In plaats van dat je standaard naar een personage loopt die een uitroepteken boven zijn hoofd heeft hangen (want dat is realistisch) en zijn leed door jou opgelost wil laten worden, komt het gevaar dit keer naar jou toe. Door rond te lopen zie je de inwoners van Tyria worstelen tegen monsters, aardbevingen en andere nare scenario’s. Moeilijke tijden liggen in het verschiet.

En het enige wat je hoeft te doen is je te mengen in de strijd. Simpel als wat. Omdat iedereen dit kan doen vorm je zo automatisch een groep die sterk staat tegen de vijand. Niet alleen wordt zo het sociale aspect heel subtiel aangemoedigd, maar blijf je tegelijkertijd wel een solist, mocht je dat willen. Ontwikkelaar ArenaNet heeft hiermee een groot risico genomen door flink tegen de draad in te gaan, maar het mag gezegd worden dat deze feature in de praktijk verrassend goed heeft uitgepakt. Het maakt niet uit waar je bent, overal kun je jouw vechtlust wel bevredigen door mee te doen met een scenario, of een ‘Dynamic Event’, zoals het in Guild Wars 2 heet. Om het leed van de inwoners van Tyria nog maar eens extra te benadrukken, veranderen deze Dynamic Events steeds op verschillende momenten. Het is dus goed mogelijk dat je het erf van boer Edelbert ’s ochtends moet verdedigen tegen bandieten, om deze plek vervolgens in de avond te moeten blussen van branden die door hun leider zijn gesticht. Gekkenhuis.

Tyria zit trouwens vol gestampt met allerlei kleine, noemenswaardige zaken, zoals verborgen schatkisten die moeilijk bereikbaar zijn of skill points die je kunt verdienen door een baas te verslaan. Lekker ontdekken loont in deze game wel degelijk. Als je besluit om ook eens lekker gevaarlijk te doen, dan zal jouw avontuur in deze game groter worden dan je ooit had durven dromen.

Een ware audiovisuele parel: Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen door te zeggen dat Guild Wars 2 één van de mooiste games is die ik ooit heb gezien. Tyria is een wereld waar je, ondanks alle gevaren, maar wat graag in wilt vertoeven. Ik in ieder geval wel. Wat een paradijs op aarde, zeg. De omgevingen zijn namelijk adembenemend mooi vormgegeven. Van stinkende moerassen, tot ijskoude gletsjers en mysterieuze meren in het avondrood; het zijn zaken die in Guild Wars 2 prominent op de voorgrond staan. Wauw. ArenaNet heeft duidelijk een groot oog voor detail en dat zie je terug in het resultaat, na zeven jaar ontwikkelen. Ieder nieuw gebied is weer interessant om te ontdekken en je in te verliezen, want je zult steeds nieuwe dingen tegen het lijf lopen.

Had ik trouwens al verteld over de likkebaardend mooie artstyle die de game kent? In de laadtijden, de cutscenes en de wereldkaart is het net of je naar de de kleurrijke hersenspinsels zit te kijken naar het art-team van ArenaNet. Prachtig. Het laat een extra grote stempel bij me achter dat er met veel liefde en aandacht omtrent deze game is omgegaan.

Een beetje game-soundtrack kenner heeft de naam ‘Jeremy Soule’ ongetwijfeld in zijn achterhoofd zitten. De dromerige sounds die hij produceert, maken het heel makkelijk om je compleet in het universum van een game te verliezen. Kijk maar naar Secret of Evermore voor de SNES en de laatste drie titels uit The Elder Scrolls franchise, allemaal games waar hij verantwoordelijk voor de OST is geweest. De stukken die hij voor Guild Wars 2 heeft geschreven zijn wederom niet minder dan briljant en passen perfect bij de prachtige, maar toch wanhopige sfeer die je in Tyria terugvindt. Een ware climax in een game kun je moeilijk uitbeelden zonder bijpassende muziek. Want om die muziek herinneren gamers het vaak. In mijn geval in ieder geval wel. Een soundtrack kan een game namelijk maken of breken. Gelukkig is het erg moeilijk om niet verliefd te raken op de melodieën die je door je om je heen hoort als je door Tyria heen wandelt.

Diepgaande PvP: Heb jij een brandend verlangen in je zitten dat simpelweg schreeuwt: “Ik moet anderen helemaal kapot maken”? Goed nieuws, want dat is precies wat je kunt doen in Guild Wars 2. Waar het origineel zich voornamelijk bezighield met coöperatieve content, staat het competitieve gedeelte in het vervolg veel meer centraal. Middels een enkele druk op de knop teleporteert jouw personage naar een nieuw gebied, waar allerlei andere fanatieke spelers samenkomen. Dit is jouw hub: een vriendelijke warme plek waar je kunt trainen tegen dummies, nieuwe uitrustingen kunt kopen en ook teleporteren naar hoofdsteden. Maar uiteindelijk kom je daar niet voor. Je bent een soldaat, een bloeddorstige krijger die niet kan wachten om zijn handen rood te maken van al dat bloed dat rondvliegt in de arena’s. Ook hier schort het niet aan variatie, aangezien deze Player versus Player mogelijkheden flink uiteenlopen. Houd je van klein maar fijn? Dan kun je aan de slag gaan in minuscule toernooien waar slechts een handvol spelers de ring in kunnen stappen. Of je nou voor de lol speelt, voor keiharde pegels of om op te scheppen, die keuze is aan jou.

Ook kun je de klassieke weg bewandelen door je te storten in één van de vijf strak vormgegeven gevechtsvelden waarin je verschillende punten moet zien over te nemen om zo punten voor jouw team te verdienen. Omdat er twee teams zijn die natuurlijk willen winnen, ben je vaak genoeg aan het vechten om die punten. De bevrediging is echter groot als je deze obstakels compleet verpulvert en je als overwinnaar uit de strijd stapt. Wat is het toch heerlijk als je een goed werkend team hebt. Daar ligt meteen een risicovol punt van Guild Wars 2: als jouw team uit een stel rancuneuze dolers bestaat die niet willen samenwerken, dan kom je nergens. Je bent en blijft afhankelijk van anderen. Aan jou de vraag of je een teamspeler bent of niet.

Maar misschien wil je meer dan dat. Dat snap ik heel goed. Daar heeft ArenaNet gelukkig aan gedacht. Dacht je dat een gevecht van 32 tegen 32 man veel was? Denk nog een keer heel goed na. Guild Wars 2 kent een vernuftige toevoeging genaamd ‘World versus World’ (kort gezegd WvW). In World versus World moet je met jouw server verschillende kastelen op de kaart sterker maken en met hand tot tand verdedigen tegen andere groepen, die soms bestaan uit enkele honderden spelers tegelijk. Normaalste zaak van Tyria. Heerlijke chaos ontstaat als drie servers tegelijk bezig zijn om de knelpunten over te nemen en er vervolgens kolossale veldslagen ontstaan die soms een uur duren. Nu maar hopen dat je niet in het hart van deze dodelijke moshpit zit. Het is moeilijk om geen kippenvel te krijgen van het zien van zoveel passie en hartstocht dat een leger aan spelers bij elkaar brengt om gezamenlijk een doel te voltooien. Helemaal als jij ook nog een beetje een leidersrol vervult en er vele tientallen krijgers blind achter je aanlopen.

Een compleet eigen speelstijl: Wat opvalt is dat ArenaNet risico’s durft te nemen, de handen bij het scrotum waagt te pakken en van het bekende (en saai wordende) pad af durft te dwalen. Niet alleen is er geen maandelijks bestaalsysteem in Guild Wars 2 aanwezig, wat er simpelweg toe leidt dat je enkel de game in de winkel hoeft te kopen om vervolgens een oneindig abonnement in handen te krijgen, maar komen er in de game talloze spelelementen voor die ik nog maar weinig tot niet heb gezien in andere MMO’s. Daar heb je stalen zenuwen voor nodig en dat respecteer ik. Zo kan jouw personage overweg met verschillende nieuwe wapens en ieder wapensoort komt met zijn eigen unieke skills, die ook nog eens uniek zijn per klasse. Dat is eigenlijk gewoon logisch, want je maakt geen schildklap met een speer, net zoals je geen tornadoklappen kunt uitvoeren met een kleine handbijl. Het loont dus om te experimenteren met jouw Als je alles bij elkaar op gaat tellen, dan kom je uit op een hele hoop skills. Geloof me maar.

Het loont om zo te experimenteren om te kijken wat jouw ideale speelstijl is. Als je bijvoorbeeld een Necromancer bent die het liefst met de scepter zwaait (letterlijk), dan kan dat. Maar loop je liever rond met een klein stafje en een mes, dan zul je zien dat je ook op die manier een hele hoop dood en verderf kunt zaaien. Alleen wel anders. Want anders, daar houd ik  van. Variatie van spijs doet eten, zullen we maar zeggen. Hulde!

Waarom niet

Skill limieten leiden tot eentonigheid: Hoe tof het ook is om een eigen speelstijl te ontwikkelen, leidt het wapensysteem van Guild Wars 2 ook tot beperkingen in de variatie van de gameplay. In Guild Wars 2 heb je namelijk tien skillslots in totaal, waarvan je er al een paar kwijt bent aan skills die je moet vrijspelen in je talent tree. Het wapen (of de wapens) die je vasthoudt, is/zijn goed voor in totaal vijf vaardigheden die je op dat moment kunt gebruiken. Deze vijf krijg je nog niet eens meteen ter beschikking, maar verdien je door kills te maken. Dat is eerlijk, want als groentje met een bijl weet je ook nog niet meteen hoe je iemands nek kunt doorklieven, toch? Het lijkt me in ieder geval sterk.

Maar vijf skills die je door je wapen krijgt. Dat kan al vrij snel tot verveling leiden, aangezien je steeds maar hetzelfde riedeltje uithaalt om een groteske reus van tien meter hoog neer te krijgen. Rest mij de vraag waarom we niet wat meer ruimte krijgen om ons digitale alter-ego te laten ontplooien tot een lopende powerhouse.

Groepsgevoel nog niet echt aanwezig: Zoals je eerder hebt kunnen lezen, hebben solisten genoeg vrijheden in dit spel. Niet langer ben je geforceerd om groepjes te vormen om gemene draken en stinkende trollen weg te drijven uit het land. Guild Wars 2 voegt je namelijk op een dynamische manier toe aan een grote groep, terwijl je toch een solist blijft. Bizar hé? Maar het werkt wel. Wat dit systeem echter ook aanmoedigt is om gewoon een solist te blijven. Er wordt nagenoeg weinig tot niet gecommuniceerd tussen spelers, iets wat toch een vereiste voor mij is als ik een MMO betreed. Het sociale aspect is namelijk erg belangrijk voor mij, wil zo’n game mij vast blijven houden. Dat mist Guild Wars 2 helaas toch een beetje.

Het is best moeilijk om een trouwe community te vinden die als een warme mantel dient in een nieuw groot universum. Samen tactieken bespreken, gevaren aangaan en socializen in een kroeg van een klein dorp wanneer de zon onder de horizon dreigt te zakken, het zijn toch zaken die in pakweg World of Warcraft wel aan de orde kwamen. Nu is het net of je wel meedoet met de rest van de groep, maar toch geen inspraak hebt in het hoe en wat. Een klein stipje dat schreeuwt om aandacht, maar hopeloos verloren dreigt te gaan in de massa.

Een wereld waar je niet meer uit wilt komen
Maar het mag niet baten. Guild Wars 2 is simpelweg één van de beste MMO-ervaringen die ik ooit heb mogen beleven. En dat nog wel zonder een maandelijks betaalsysteem! Wat een gigantisch mooi eindresultaat heeft ArenaNet afgeleverd zeg. Waren het die zeven lange jaren wachten waard? Absoluut. Zowel op het gebied van PvP als PvE zit het goed, ook al neemt de eerstgenoemde duidelijk een prominente plek op de voorgrond. De game blijft qua gameplay trouw aan de kern die we kennen in het genre, maar komt daarentegen wel met talloze unieke spelelementen die de ervaring fris moeten houden, zoals het wapensysteem. Dat vergt moed, want de ontwikkelaar neemt hierbij flinke risico’s. En dat mag beloond worden, want ik kan zeggen dat Guild Wars 2 zonder twijfel ArenaNet’s zwanenzang is. Het is typisch zo’n game die je op wilt pakken voor een uur, maar er al minstens vijf voorbij zijn gevlogen voordat je ook maar iets beseft. En dan mag een ontwikkelaar concluderen dat het met haar nieuwe online epos wel goed zit.

Guild Wars 2 is sinds 25 augustus 2012 te verkrijgen voor de PC. Een consoleversie van de game staat op de planning, maar daar is tot op heden nog maar weinig van bekend. Een fysiek recensie-exemplaar is aan ons verstrekt door uitgever NCSoft en Media Tornado. De recensent heeft zich flink bemoeid met de verschillende verhaallijnen die de klassen kennen, evenals het Player versus Player gedeelte. Wat hem nog het meest bijstond? De werkelijk epische World versus World gevechten, waarin hij met zijn Warrior soms veldslagen bevocht van een paar honderd spelers tegelijk. Als je dan ook nog eens uit zo’n gevecht stapt met bloedende wonden en knikkende knieën, maar met overal kippenvel over je heen, dan weet je dat het een goed potje knokken was.

reacties
  1. Magnum Opus zegt:

    Uitstekende review! Heb de game gespeeld en kan Guild Wars 2 aan alle MMO fans aanraden😀 Wat een sfeer zeg, woei. Ben zelf nog niet tot de endgame geraakt, maar ik heb geen haast. Ik lach altijd om die spelers die in de eerste twee weken al de level cap moeten hebben gehit. Nee, ik geniet met volle teugen. Toppertje ANet!

    • Guild Wars 2 is inderdaad geweldig! Buiten de minpuntjes die vermeld zijn is het echt wel een goede MMO en dan zeker voor mensen met een kleiner budget. Trouwens, ik zit zelf in een guild en er wordt gezegd dat level 80 overrated is. Je doet er inderdaad goed aan om rustig alles te ontdekken.

      • Ertheadius zegt:

        Wat denk je Arkadi, wordt die levelcap endgame wel wat meer geboost met der tijd? Want ik vind dat wel belangrijk als ik een MMO voor een lange tijd wil spelen.

  2. Ertheadius zegt:

    Oops, daar ging iets fout. Comment was bedoeld voor Magnum haha. Je kunt sowieso PvP’en tot het einde der tijden in GW2 dus het hitten van de level cap hoeft helemaal niet erg te zijn gok ik. Er is simpelweg zoveel te doen voor spelers op alle fronten😉 Voor mij duurt het nog wel even voordat ik level 80 word, simpelweg omdat ik ervan houd om de toeristische route te pakken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s