Arkadi’s verloren Minecraft dagboek #4 – Een nieuw begin

Geplaatst op: 10 september 2012 door Arkadi De Proft in Verhalen
Tags:, , , , , , ,

Dear diary,

Het is alweer veel te lang geleden dat er nog een pagina uit m’n dagboek is verschenen. Alweer een maand of zeven geleden, iets wat mij niet in de koude kleren is blijven zitten. Ik heb Minecraft wat in de steek gelaten en ben vertrokken naar nieuwe werelden die soms wel nog gevaarlijker en imposanter waren. Maar een stemmetje in mijn hoofd sprak en zei dat mijn missie in dit blokkerige universum nog niet gedaan was. En toen gebeurde er iets. Iets gaf een klik. Zo kwam er een nieuwe update en ik werd gelijk terug gekatapulteerd in de wonderbaarlijke, uit blokken bestaande wereld van Minecraft. En het voelt goed. Vertrouwd zelfs, ondanks al mijn hachelijke avonturen. Dit is er weer één van en het is puur genieten om terug te denken aan wat er gebeurde.

Door al mijn reizen was ik echter elk gevoel voor coördinatie verloren en ben ik weer op een willekeurige plaats terechtgekomen. Ook al heb ik heel wat potten en vazen gebroken, ze brachten mij geen geluk want toen ik mijn ogen ontlook zag ik alleen maar water rond me. Een diepblauwe zee die waarschijnlijk vervaarlijke grotten schuilhoudt. Maar ik zag ook een klein beetje land om me heen. Ik zag zelfs een mooie inham en eigenlijk leek het wel of ik hier een mooie villa en een haven kon bouwen. Misschien zouden er wel handelaars passeren die me mee kunnen nemen? Of beter, misschien zouden ze wel een nieuw leven hier starten en word ik burgemeester. Nee, koning! Eigenlijk was ik zo slecht nog niet terechtgekomen op dit onbewoond eiland. Op mijn onbewoond eiland.

Een stukje van het eiland. Trouwens, vind de kip!

Nadat ik het eiland goed onderzocht had en alle mogelijkheden afgetast had merkte ik een vreemde kist op, met 3 fakkels ernaast. Benieuwd naar wat er in zat spurtte ik naar de kist. Maar opeens verstijfde ik. Wat als het een piratenschat was die zo meteen opgehaald wordt? Of wat als er een vloek op rust? De angst gierde opeens door mijn lichaam heen, totdat ik zowat verstijfde. Ik durfde niet naderbij komen, maar besloot dan toch om als eerste de fakkels weg te nemen. Als er een vloek was dan had het vast wel met de fakkels te maken. Ik bestudeerde de fakkels maar kon niets merkwaardig ontdekken. Alhoewel, toen ik ze oppakte brandden ze wel nog, wat betekent dat nog niet zo lang geleden een voorganger eerst was geweest. Was het een waarschuwing dat ik de kist niet mocht aanraken? Het mocht niet baten, want mijn nieuwsgierigheid overwon het van mijn gezonde verstand. Anders zou het leven ook maar saai zijn. Met brandend verlangen nam ik een kleine blik in de kist en al die prachtige sieraden die erin verborgen zouden kunnen liggen.

Mijn enthousiasme vervloog net zo snel als mijn kasteel die door een leger Creepers werd bewerkt.

De mysterieuze kist die al mijn zintuigen wist te prikkelen.

In de kist zaten namelijk maar bar weinig waardevolle spullen die mij zouden kunnen helpen in mijn worsteling naar overleving. Ook mijn motor moet namelijk blijven draaien. Maar eigenlijk mocht ik ook niet klagen..een gegeven paard moet je namelijk niet in de bek kijken. Toch? Ik vind van niet. Ik vond onder andere een stevig pikhouweel dat gemaakt was van hout een een bijl van steen deed mijn hongerige persona springen van geluk. Zelfs gelukkiger dan die ene keer in de stripbar me- Euhm… Tja, dat heeft hier weinig belang. Ik kan je echter niet beschrijven hoe ik me voelde op dat moment, want het zou mijn kans op overleven aanzienlijk vergroten. Onder dit gereedschap lagen nog een paar planken en wat boomstammen. Als het aan mij lag, kon ik nu beginnen met een schuilplaats te zoeken voor de nacht. Want mijn voorgaande monsterlijke nachtervaring staat nog staat op mijn netvlies gegrift.

Ik wandelde wat verder op zoek naar een mooie plek totdat mijn voeten in de modder uitgleden. Yikes! Een donkere, vochtige put was de eindbestemming van mijn val Ik voelde een vlammende pijn in mijn been en ik hapte naar adem. Ik stond zo snel mogelijk op, want ik ging helemaal kopje onder als ik niet op de tippen van mijn tenen ging staan. Maar het water was wel helder. Zo helder dat ik de bodem zag en even voelde ik me weer euforisch. Daar zag ik houtskool. Ik wist echter al dat mijn houweel te zwak was om de kool los te wrikken, dus probeerde ik wat stenen los te slaan waarmee ik het houtskool wel zou kunnen breken. Met de planken die in de kist zaten construeerde ik snel een tafeltje waarop ik kon werken. Al gauw had ik geen nood meer aan het houweel uit de kist en werkte ik met mijn eigen in elkaar gestoken gereedschappen. Wat ben ik blij dat ik nog enige vorm van handigheid in mij heb zitten na die afschuwelijke stranding.. Na een creatieve periode vol met het nodige bouw- en sloopwerk later, was het echter al donker was het de hoogste tijd om mijzelf achter een hoop stenen neer te stationeren. Want die monsters, die mochten mij niet onder geen voorwaarde vinden.

En daar zit ik dan. Mijn hoop vervliegt door de duisternis, samen met de zon die langzaam ondergaat. Er is wel één prioriteit, want ik moet zo snel mogelijk een schuilplaats bouwen die stand houdt tegen al het gevaar dat om de hoek loert. Misschien neem ik de rest van het houtskool ook wel mee en probeer ik een vuurtje te stoken. Of misschien beland ik weer in één of andere grot. God mag het weten, maar nu ben ik van plan om me neer te leggen op de harde vloer in een poging tot nog wat slaap. Al zal dat een hopeloos doel zijn.

Eens zien wat de morgen mij brengt. Als ik die al met open armen mag ontmoeten, that is.

Arkadi out.

Mijn voorlopige ondergrondse schuilplaats. Die constant druppelende waterspatjes uit de muren en het natte mos heb ik maar voor lief genomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s