SOL: Exodus

Geplaatst op: 31 juli 2012 door Arkadi De Proft in Reviews

Je neemt plaats in een gevaarlijk ruimtevliegtuig en controleert nog even of alles werkt. Je wordt direct doorverbonden met je partner in dit verhaal en krijgt instructies. Ja, zelfs een kapitein heeft soms instructies nodig. Opeens uit het niets word je gelanceerd en vlieg je tegen meer dan duizend meter per seconde jouw grote basis uit. Rond om je heen zie je brokstukken, explosies en andere ruimtevliegtuigen die niet zo op je gesteld zijn. Dit is SOL: Exodus. Zorg maar dat je het overleeft, anders is het zwevend puin de toekomst van de hele mensheid.

Zoals je misschien al gemerkt hebt betreft SOL: Exodus een zogenaamde ‘spaceshooter’waarin je de plaats inneemt van een kapitein die ik Groothart ga noemen omdat zijn naam me helaas ontschiet. Blijkbaar is er in de toekomst heel wat aan de hand in het universum want er is een sekte opgebloeid. Nee, Jehova heeft hier niets te zoeken, het zijn deze keer mensen die de kracht van de zon vereren. Daarnaast zouden ze graag de wereld domineren. En wie is er dan beter voor de job dan jij, de grootste held in het sterrenstelsel?

Waarom wel: 

Breinloos schietvermaak: SOL: Exodus is werkelijk een perfect voorbeeld hoe je een game als smakelijk tussendoortje kunt brengen, bijvoorbeeld als je vol zit van het werk maar toch nog even wilt gamen. De missiestructuur is daar ook precies voor ingebouwd. De snelheid van het voltooien geeft echter voor genoeg voldoening om steeds terug te komen. Zeker omdat er van tactiek weinig sprake is. Alhoewel de besturing even wennen is vanwege de stroefheid, vind ik het nog relatief gemakkelijk om te mikken en te sturen. Je moet er gewoon voor zorgen dat je op de gele cirkel schiet die verschijnt als je op een vijand richt en je brengt heel wat schade aan. Of je kunt je geluk testen en een raket afvuren en dan maar hopen dat je de afstand en de snelheid van je vijand goed ingeschat hebt. Op goed geluk zijn er wel eens oorlogen gewonnen, moet je maar denken.

Voor het grootste gedeelte van jouw speelsessie zul je je hiermee bezighouden. Ook al werkt de besturing perfect, toch moet ik zeggen een bepaalde teleurstelling te voelen. Hoezo dan? Nou, door alle hulp die je krijgt wordt het allemaal wat te makkelijk. Natuurlijk is dit perfect voor alle nieuwe spelers onder ons, maar echte veteranen hebben toch liever een iets hardere uitdaging die niet noodzakelijk frustrerend moet zijn. Eerlijk gezegd zou ik graag gehad hebben dat indie-ontwikkelaar Seamless Entertainment het met dit spel over een heel andere boeg gegooid zou hebben. We hebben dan wel al heel wat vliegtuig simulators (al zijn deze de laatste aantal jaren ook al verdwenen), maar we hebben nog geen ruimte-simulator gekregen die tegelijk gevechten simuleert. Al moet je natuurlijk rekening houden met je publiek en volgens mij zal hier maar weinig vraag naar zijn. En eerlijk gezegd… ik zou waarschijnlijk toch ongelofelijk slecht zijn. Misschien deze afgang toch nog wat uitstellen.

Zoveel heerlijke destructie: Soms krijg je te maken met grote luchtschepen die voor een hoop bombarie op het scherm zorgen. Dat zorgt voor leuke situaties. Zo kun je een gat in het schip blazen en er vervolgens doorheen vliegen, iets wat je toch wel een heroïsch gevoel door je heen laat gaan. Zeker als je door de rook tuurt om vijanden op te sporen. Maar dit is niet het enige: vaak zul je missies moeten voltooien door sondes, ruimtestations en andere dingen op te blazen. Natuurlijk hebben we dat al vaker teruggezien in menig game, maar het bewijst wel dat het een verslavende werking heeft. Het zit namelijk in de aard van de mens om te slopen en in SOL: Exodus ben je daarvoor aan het goede adres.

Dit wordt allemaal met veel drama naar voren gebracht, alsof je je in een film waant. Ik voelde me al een echte Star Wars acteur, een reeks waar Seamless Entertainment overduidelijk inspiratie uit heeft gehaald. Op dit gebied kreeg ik wel de indruk de ontwikkelaar een beetje op ‘safe’ speelde. Ze koos voor een stevige basis waardoor ze weinig fout konden doen, alleen is er te weinig voortgekomen uit die basis. Zo is het wel duidelijk dat het Hollywood-gehalte hier heel hoog is, wat ook blijkt uit het verhaal.

Oh, the beauty of the universe: SOL Exodus is een hele mooie game en pronkt daar ook mee. Aan explosies, kogels en raketten geen gebrek en heel vaak had ik een licht “wow”-gevoel toen ik de sterren en planeten zag fonkelen in het stelsel voor mij. Zeker als je uit je ruimteschip gelanceerd wordt voel je je helemaal naakt in die grote wereld en zorgt alles er wel voor dat je je gedomineerd voelt, zelfs al is het door een pracht van een wereld. Ook de UI is helemaal niet storend en even dacht ik dat mijn stoel was getransformeerd in een luxe ruimte-zetel en dat ik echt aan het vliegen was, tot frustratie van mijn huisgenoten die liever wouden dat ik mijn kamer verdedigde tegen rommel.

Waarom niet:

Been there, done that: Alles in SOL: Exodus voelt te vertrouwd aan. De game durft geen risico’s te nemen door van het bekende pad af te dwalen. Jouw grote leermeester sterft waardoor je zijn rol als kapitein krijgt, het hele universum stort in tenzij jij, de uitverkorene het voorkomt en vaak ben jij de grote held van het verhaal. Deze samenhang is gewoon te cliché en moest je deze game willen kopen voor een fantastisch nieuw ruimte-universum dan ben je aan het verkeerde adres. Zo zullen bovengenoemde feiten samen met andere gebeurtenissen er voor zorgen dat je het gevoel hebt dat de developer express de meest cliché keuzes ooit gemaakt hebben.

Ook de voice-acting draagt daar niet bij toe, want een voorspelbare “Noooooooooo…” als jouw leermeester dood gaat klinkt gewoon te fake om ook maar een beetje geloofwaardig te zijn. Natuurlijk zijn goede stemacteurs heel duur en tja, zou je meer verwachten in een space-shooter maar zorgt er wel voor dat je heel weinig immersie hebt. Ik zou hier niet zo zwaar aan tillen moesten ze het verhaal niet zo naar voorbrengen dat het de overhand neemt. Misschien zelfs, draagt dit wel bij aan een bepaalde charme. Maar dan moet je er wel heel erg open voor staan.

Volledig alleen in een eindeloos universum: Als er iets is wat ik als een gemiste kans voor SOL: Exodus zie is dat een toevoeging van multiplayer of coöperatieve feature, compleet ontbreekt. Jammer! Seamless Entertainment heeft dan misschien zelf wel verklaard dat het team gewoon te klein is om zoiets toe te voegen en en dat het liever iets wilde afleveren waar het trots op zou zijn. Heel goed gezegd, want kwaliteit gaat uiteindelijk ook voorop. Toch vind ik dit een gemiste kans. Wat is er nu leuker dan samen met je vrienden in een ruimtevliegtuig duiken en wat staal- euh, kont schoppen in de ruimte. Zeker als je weet dat je door het verhaal heen continu met een partner vliegt die vaak irritant commentaar geeft en die je maar al te graag zou vervangen door een echte speler. Misschien een ideetje voor een toekomstige update?

Een stevige spaceshooter zonder verhaal
SOL: Exodus kent een aantal goed uitgewerkte spelconcepten, zoals de toevoeging van de destructie en de toegankelijkheid voor een breed publiek. Door de missiestructuur is deze game tevens zeer geschikt voor een smakelijke speelsessie tussen de bezigheden door, maar verwacht geen interactief verhaal waarin je je uren verloren kunt wanen. Maar misschien heeft Seamless Entertainment daar met SOL: Exodus helemaal de kracht niet in willen stoppen. Voor ieder publiek is er wel iets en daarom moet je een game ook niet afrekenen op wat het nooit had willen zijn. Toch is het gebrek aan een multiplayer en coöperatieve optie een waar gemis, want de bevrediging om de ruimte te verkennen met een andere speler van vlees en bloed, is toch vele male groter dan dat je Han Solo moet spelen. Kijkend naar het totaalplaatje en de schappelijke prijs van tien euro, is SOL: Exodus aan te raden voor iedere fan van ruimtegames en als je het toch wat gebrekkige verhaal aan de kant weet te leggen, dan zul je een titel vinden die op sommige momenten de sterren van de hemel voor je speelt.

SOL: Exodus is nu te koop en is exclusief te verkrijgen voor de PC. Een fysiek reviewexemplaar werd aan ons verstrekt door uitgever Iceberg Interactive. In een sterrenstelsel, hier heel ver vandaan, heeft de recensent ware meteorietenregens en aanvallen van andere schepen overleefd om deze recensie zonder al teveel kleerscheuren te kunnen schrijven. Enkel zijn Hugo Boss kostuum was tijdens een noodreparatie besmeurd met olie. Kenners zullen weten dat die dikke vloeistof niet al te makkelijk uit zo’n prachtig kledij te halen valt. Uiterst jammer, maar voor de recensie heeft hij dat maar voor lief genomen. Zouden ze in dat sterrenstelsel geen geavanceerde stomerij hebben?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s