Dodelijke tunnels in een post-apocalyptische wereld

Geplaatst op: 18 juli 2012 door Erik Dekker in Verhalen
Tags:, , ,

Vijandige werelddelen die elkaar bedreigen met nucleaire wapens: het zijn zaken die zich zelfs vandaag de dag voordoen. Afschuwelijk om aan te denken, want bij een dergelijke oorlog vallen weer eens vele tienduizenden slachtoffers. Alleen maar voor olie of macht. Toch gebeurt het zo nu en dan. Ook in de game Metro 2033, voor de Xbox 360 en PC. Het is een titel die al lange tijd op mijn radar stond, maar pas deze week in mijn collectie is gekomen. Wat een ongelofelijk sfeervolle game. Een compleet vernietigde wereld, waarin de mens zijn laatste stand maakt en op de rand staat uitgestorven te raken.

Metro 2033, je zou het kunnen zien als de lineaire versie van Fallout 3. Net zo grimmig, maar dan zonder de open wereld. Toch is de sfeer fenomenaal te noemen. Wow. De Russische ontwikkelaar 4A Games heeft duidelijk met veel liefde gewerkt aan deze post-apocalyptische wereld. De game speelt zich af in Moskou, in het jaar 2033. Zo’n tienduizend Russen verbergen zich in de kolossale metrotunnels ondergronds, voor de shitstorm die zich aan de oppervlakte voordoet. Mutanten in allerlei dodelijke vormen lopen er nu rond en zullen zelfs van tijd tot tijd in groten getale door de tunnels heen manoeuvreren, zoekend naar een geschikte mensenlunch. Vrouwen en kinderen moeten beschermd worden, dus het is aan de mannen om hen met hand tot tand te verdedigen met de steeds schaarser wordende geweren en kogels. Want alle productie ligt natuurlijk stil. Een concept dat de spanning al heel snel laat stijgen.

Je zult je vaak genoeg door vele pikdonkere, claustrofobische tunnels moeten begeven om verder te komen. En de geluiden die je hoort, met het constante gevaar op de loer, zorgt voor een hoop hartverzakkingen kan ik je vertellen. Helemaal als je met een 5.1 surround sound set speelt. Het is jammer dat de framerate nog wel eens wat roet in het eten gooit, evenals de sporadische bevriezingen voor enkele seconden. Maar dat mag de pret niet bederven. De sfeer neemt je de eerstvolgende seconde dat alles vloeiend loopt meteen weer mee in die intrigerende wereld.

Het scenario in Metro 2033 geeft meteen een vraagstuk met zich mee. Hoe reageert de mens als het zich noodgedwongen moet terugtrekken en niet meer de superieure vorm op aarde is? Ik bedoel, als je met zuurstofmaskers maar tijdelijk de oppervlakte kunt betreden en dan meteen bedreigd wordt door hordes aan gore mutanten die je in luttele seconden compleet verpulveren, zul je toch andere plannen moeten maken. Je zult de wederopbouw ondergronds moeten aangaan. Maar juist omdat de mens zo zwaar getroffen is, wordt de hiërarchie ook meteen op een nieuw voetstuk gezet. Degene met de meeste kogels heeft macht. Want kogels vormen een zeer waardevol betalingsmiddel. Mensen gaan samenwerken en samenzweren tegen andere groepen voor die munitie.

Bewegingen komen aan de orde. Is ieder mens vrij om te doen wat hij of zij wilt, of kent de mensheid toch betere overlevingskansen als er een rangorde ontstaan en er in groepen wordt samengewerkt tegen outsiders? Het zijn vragen die je zeer interessant beantwoord ziet worden in Metro 2033. Wat ik je alvast kan vertellen, is dat je het niet altijd tegen mutanten moet opnemen, maar ook tegen mensen. Ironisch, het ras dat al bijna uitgestorven is, doet hier zelf dus even nog een flinke schep bovenop. Het ‘Mad Max effect’, want in zulke tijden ben je sneller geneigd compleet voor jezelf te gaan leven. Soms met desastreuze gevolgen.

Het zet me wel aan het denken. Wat als zoiets ooit met onze wereld gebeurt? Nee gek, niet met al die mutanten, maar een kernoorlog waardoor wij genoodzaakt zijn te overleven in de ondergrondse tunnels. Stel je voor dat we dat ooit moeten doen. Hoe zou het worden aangepakt? Ik denk dat er uit de angst voor het onbekende toch wel meteen groepen gevormd zullen worden. Het zit in de aard van de mens. Maar criminaliteit krijgt zo wel de overmacht. Het zal in ieder geval tot hele interessante uitkomsten kunnen leiden. Dat wij onszelf uiteindelijk toch wel zullen vernietigen, dat moge eigenlijk wel duidelijk zijn. Nu maar hopen dat dit onvermijdelijke doemscenario zolang mogelijk zal worden uitgesteld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s