Guild Wars 2

Geplaatst op: 29 maart 2012 door Arkadi De Proft in Impressies

De wondere wereld Tyria, 250 jaar na de gebeurtenissen uit de coöperatieve online role-playing game Guild Wars: Nightfall. Ondanks dat het land nog altijd dezelfde naam heeft is er veel veranderd door de opkomst van de Elder Dragons, waardoor er oorlog is ontstaan tussen de verschillende rassen. Het gevolg? Ieder ras is weggevlucht naar de eigen veroverde gronden. Opsplitsing is funest voor overleving. En het verhoogt de spanning. Middenin dat strijdgeweld kom jij op, klaar om de wereld te ontdoen van al het kwaad en de spanningen te sussen. Is het pad dat je in Guild Wars 2 bewandelt, er eentje die het waard is om te belopen?

Wat ik al direct kan zeggen is dat de character creation in Guild Wars 2 zeer uitgebreid is. Zo kun je echt alles aanpassen wat je wilt en dit gaat van de grootte van je personage tot al zijn lichaamsdelen in het afzonderlijke. Dit zorgt er volgens mij voor dat er zeer veel diversiteit in het spel zal zitten en dat er zelden of nooit twee dezelfde personages zullen rondlopen, tenzij met opzet natuurlijk. En dan nog, want na het kiezen van het uiterlijk krijg je ook nog een keuze die afhangt van je klasse en gedeeltelijk je statistieken zouden bepalen en dan nog keuzes die iedereen krijgt waardoor je je eigen verhaal ‘schrijft’. Dit kan dan gevolgen hebben op het verloop van de main quest.

Een eigen verhaal
Het verhaal in Guild Wars 2 begint al zeer vroeg door toevoeging van zogenaamde instances en boss fights. Zo wordt er vanaf het begin eigenlijk al een episch baasgevecht ingezet om je het leven zuur te maken. Het leuke is dat iedere klasse zijn eigen verhaal beleeft, dus de eerste uren voelen steeds uniek aan. In mijn geval bevocht ik met mijn Mesmer een gigantische slang die in het ijs verscholen zat en samen met andere jagers afgeslacht moest worden. Episch! Maar Guild Wars 2 biedt meer. Veel meer. Zo zul je namelijk bar weinig missies voorgeschoteld krijgen die je allerlei voorwerpen laten verzamelen. Nee, daar zijn alternatieven voor zoals missies waarbij je een mini-baas mag vermoorden, een schip mag redden of repareren of zelfs machines helemaal naar de filistijnen mag helpen. Pluspuntje, want van kapotmaken krijg ik maar geen genoeg.

Guild Wars 2 kent tevens een questsysteem die te vergelijken valt met die uit concurrent Warhammer: Age of Reckoning, namelijk de public quests. Heel vaak zul je, zonder dat het je bedoeling is een optionele missies krijgen. Dit zijn heel vaak leuke dingen die in groepsverband te doen zijn en dus helemaal niet als een last aanvoelen. Voltooi je zo’n missie, dan krijg je ervaringspunten en een medaille die zegt hoeveel je hebt bijgedragen. Dit wordt onderverdeeld in brons, zilver en goud. Hoe meer dat je hebt bijgedragen hoe groter je beloning. Door de grote hoeveelheid van dit soort quests, werd ik na een tijdje bedolven onder de content. Een goede focus is dus geboden. Welke is nou belangrijk en welke minder? Aan jou om het uit te vinden.

Deze openbare quests zijn ontzettend leuk om te voltooien, zeker als je ziet dat er je tien man helpt om de missie tot een goed einde te volbrengen. Zo kun je bijvoorbeeld de opdracht krijgen om voedselpakketten uit een grot te halen, om vervolgens die pakketten te beschermen tegen de woeste eigenaren  van die pakketten en dan nog eens een eindbaas vermoorden. Zeer speciaal is dit niet, maar wel als je weet dat je met een hele groep tegelijk aan het vechten bent en dat zonder dat je ook maar iemand van de groep kent. Gewoon mensen die toevallig in dezelfde buurt waren voor een missie en besloten je te helpen en dat is iets wat het spel zeer leuk en uitnodigend maakt. Moest er iemand hier echt tegen op zien dan kan je natuurlijk ook gewoon niet helpen, maar zo mis je wel leuke bonussen en vaak kunnen dit soort missies je zeer goed helpen bij het levelen van je personage.

Hak je vrienden in de pan
Maar ook spelers van grootschalige gevechten kunnen hun lol op met Guild Wars 2 straks. De Player versus Player (of PvP) content die centraal stond in voorgaande Guild Wars en expansies, zal wederom een glorieuze terugkeer maken. Je kunt trouwens op elk moment beginnen met de PvP, want je kunt via een simpel menu direct in een match terechtkomen. En dit zonder een wachtrij want binnen vijf seconden begint hij al te laden. Maar spelers van een verschillend level? Is dat niet oneerlijk? Nee hoor, niet in Guild Wars 2. Want dit heeft ArenaNet simpel opgelost door je, als je in zo’n PvP match zit, direct te boosten tot level tachtig (het maximale level), samen met je uitrusting en vaardigheden, zodat iedereen een even grote kans maakt om te winnen. Het zal dus vooral afhangen van welke PvP wapens en harnas je hebt, in plaats van welk level dat je bent. Iets wat ik alleen maar kan steunen. De grootste vernieuwing is toch wel WvWvW,  waarin drie verschillende servers het tegen elkaar opnemen. Dat zorgt natuurlijk voor zeer hectische maar leuke situaties die je niet zo snel zal vergeten. Maar voor mensen die niet zo van massa’s houden, is er natuurlijk ook de traditionele PvP, die zestien spelers ondersteunt. Er zijn verschillende gamemodes waaronder Capture the Flag. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het episch vind. Alles voelt zo goed aan en het is gewoon leuk om andere spelers eens te laten kennis maken met de scherpe kant van je zwaard. Dat kun je doen op zeer grote maps, iets wat we ook al kenden uit voorgaande games maar er is wel een verschil.

Zo zijn er nu een soort van random events, soortgelijk met de public quests, maar hier zijn ze dan midden in al het geweld van de match. Natuurlijk zijn het geen traditionele quests hier, maar eerder mini-bazen die een flink pak rammel verdienen. Het verhoogt de dynamiek in het spel waardoor je constant wel iets om handen hebt. Wat een heerlijke chaos! Dit doet me vooral denken aan ‘Dominion’ uit de game League of Legends waar je ook quests krijgt. Maar het voelt zeker niet aan als een kopie doordat de content in Guild Wars 2 duidelijk fris aanvoelt, mede vanwege de grote aandacht aan de kleine details. Wat wel beter kan is het balanceren van de verschillende soorten klassen. Zo is de Mesmer naar mijn mening te zwak tegenover de andere klassen en vooral in PvP kan dit leiden tot frustratie, zeker als je weet dat je dood bent gegaan omdat je gewoon te weinig klappen hebt uitgedeeld

Guild Wars zou Guild Wars niet zijn zonder een diepgaand guildsysteem, toch? Precies. waarschijnlijk het belangrijkste aspect in het spel. Je kunt zoveel Guilds joinen als je wilt, maar je kunt er maar één vertegenwoordigen. Ik zie het nut er van niet echt in, maar zo krijg je natuurlijk veel grotere ‘samenlevingen’. Wat volgens mij dan wel weer een groot nadeel hieraan is, is dat je in guilds heel veel inactieve leden zal krijgen, doordat ze een andere vertegenwoordigen. Dat lijkt me iets dat fataal kan zijn voor het bestaan van de guilds en ik weet niet of dit zo’n goede oplossing is. Maar voor alles is een reden en voor dit systeem zal ArenaNet zijn motieven wel hebben. Hopelijk komen we hier in de komende tijd meer over te weten. Want een MMO is geen MMO zonder een goedlopend guildsysteem.

Maar wat kun je nu precies met zo’n guild? Wel, ten eerste heb je zo natuurlijk al een groep mensen waarmee je samen kunt PvP’en en een groep om te vertegenwoordigen. Je krijgt,  als je guild rijk genoeg is ook een mooie cape waarvan de leider het ontwerp kiest. Maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste. Als je echt een grote, rijke guild hebt dan kan je een guildhouse bouwen, waar heel de guild kan samenkomen en kan praten, spullen kopen bij verkopers en andere zaken. Een andere reden om er een te vervoegen is omdat je zo heel snel ervaringspunten kan verdienen en zelfs bepaalde titels en achievements kan halen. Dit door samen met je guild raids te doen, bepaalde mijlpalen te halen en andere activiteiten. Genoeg te doen en het bevordert samenwerken. En dat zie ik graag. Alhoewel prestaties dus afhangen van anderen. Rotte appels zijn nooit leuk natuurlijk. God zegene de ban-knop dus.

Een nieuwe wereld
Het vechten zelf kan dan wel leuk zijn, maar als de wereld er niet uitziet, dan raak je als speler al snel de interesse kwijt. Je moet de immersie kunnen voelen, bijna aan kunnen tasten. Gelukkig kan ik over de wereld zelf alleen maar zeggen dat de sfeer er vanaf druipt. Tyria komt zo heerlijk overtuigend over, dat je het gevoel hebt zelf in de wereld rond te lopen. Dit gebeurt door handig gebruik te maken van de soundtrack, gecomponeerd door Jeremy Soule, beter bekend als de man achter de games Secret of Evermore voor de SNES en The Elder Scrolls reeks.

In alle mogelijke situaties zul je worden vergezeld door de juiste muziek van Soule. Of het nou een wandeling is door een pittoresk dorp, waar de lichten voor een heerlijke sfeer zorgen, of door ijzige bergtoppen die vol zitten met gevaarlijke monsters, je zult versteld staan hoe sterk de muziek bijdraagt aan de beleving. Ook aan de toestand van waar je je in bevindt wordt gedacht. zo zul je, als je gedoken hebt en terug bovenkomt, waterdruppels van je scherm zien glijden, of als iemand een skill gebruikt op jou dan kan dit wel eens duidelijk gemaakt worden door een waas op het scherm. Kleine, maar cruciale details die ontzettend hard bijdragen aan de immersie. Wat hier ook wel helpt is de dag en nacht cyclus die je doet geloven dat de dagen echt passeren terwijl je jouw vijanden in de pan hakt. Maar soms kan het wel eens gebeuren dat dit omgekeerd is en dat jij het loodje legt. Dan krijg je een bepaalde tijd om nog één vijand te vermoorden. Lukt dit dan wordt je automatisch weer herrezen, lukt dit niet dan zal je dood zijn en moet je naar een waypoint reizen, een veilig gebied waar je kan rusten. Dit kost wel een klein bedragje, maar wat iets minder leuk is is dat elk wapen en harnas een conditie heeft. Elke keer als je doodgaat verlaagt de toestand met zienderogen en je doet er goed aan van op tijd alles te laten repareren. Want als zo’n ding kapot is dan kan je er niets meer met aanvangen.

Moest je toch de kracht hebben om alle vijanden naar de hemelpoort te sturen, dan krijg jij als beloning vaardigheden die je vrijspeelt. De vele verschillende vaardigheden zien er zeer gelikt uit en er worden geen doekjes om gewonden op het gebied van presentatie en pure doodkracht. Iedere vaardigheid geeft een bepaalde visuele macht; je krijgt echt het gevoel een krachtig persoon te zijn waar niet mee te spotten valt. Niks geen spreuken waar je broek van afzakt uit schaamte, maar keiharde dodelijke aanvallen waar zwakke mensen spontaan in hun broek van gaan poepen. Figuurlijk dan, want in een MMO gebeurt dat letterlijk gezien niet. Maar angst inzaaien is altijd goed.

Deze visuele pracht kan leiden tot hectiek in groepsverband, maar daar hoef je je geen zorgen over te maken; het went. Maar het visuele aspect is natuurlijk niet het belangrijkste, want eerst moet je deze skills wel hebben! In het begin krijg je één basis-skill en zie je vier andere in het grijs staan. Er wordt altijd gezegd aan hoeveel procent je nu zit totdat je de vaardigheid vrij speelt. Dit geld wel enkel voor de eerste vijf, want later zul je deze van je trainer moeten kopen voor een kleine prijs in vergelijking met wat je er voor terug kunt krijgen door het vermoorden van vijanden. Klinkt nogal saai, maar wat er speciaal is aan dit systeem, is dat elk wapen zijn specifieke skills heeft.  Kan jouw personage met een staf en scepter omgaan, dan zullen beide wapens unieke vaardigheden geven. Hoe tof is dat? En beeld je in dat je vaak ook nog eens twee kleinere wapens kunt dragen. De mogelijkheden zijn dus eindeloos.

Wordt ongetwijfeld ArenaNet’s zwanenzang
Ook al heb ik mijn bevindingen moeten baseren op een beta, toch kan ik al veilig zeggen dat Guild Wars 2 een steengoede MMO zal worden die veel mensen zal kunnen verrassen en een spelwereld biedt waar je je rustig vele honderden uren in kunt onderdompelen. Wat een content zeg. Adembenemend. De missies zijn zeer leuk en bieden veel variatie.  Audiovisueel ziet de game er ook zeer gelikt uit en met de PvP content zal iedereen zijn vaardigheden kunnen uittestten op de medespelers. De vernieuwingen zijn in mijn ogen allemaal positief en maken het geheel zeer dynamisch en uitnodigend. Wat er wel verbeterd moet worden is het balanceren van de klassen, want nu is het soms echt oneerlijk. Ik kan niet zeggen of dat het de zogenaamde WoW-killer zal worden, ook al denk ik van niet. Maar dat is ook helemaal niet de bedoeling en dat geeft ook niet. Dit wordt gewoon een steengoede MMO die ook nog eens free-to-play wordt, dus geen maandelijkse kosten krijgt. Guild Wars 2 wordt zonder twijfel de zwanenzang van ArenaNet en een game die een onuitwisbare indruk zal achterlaten in het genre.

reacties
  1. […] bij menig liefhebber van online games. Ook collega Arkadi was onlangs laaiend enthousiast in zijn impressie. Natuurlijk kon een vervolgsessie niet uitblijven en besloot ik eens een kijkje te nemen in de […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s