Kingdoms of Amalur: Reckoning

Geplaatst op: 24 januari 2012 door Arkadi De Proft in Impressies
Tags:, , , , , , , , , , , ,

Voor velen liggen de verwachtingen zeer hoog voor de aankomende role-playing game Kingdoms of Amalur: Reckoning.  Het kan dan ook niet anders als je samen met top namen zoals Ken Rolston (Lead Designer van TES III en IV), Todd McFarlane (Spawn) en R.A. Salvatore, een zeer goede schrijver als het aankomt op fantasy-verhalen. Door dit alles wordt het verhaal flink uitgebreid, wat we naar het schijnt mogen verstaan als 10.000 jaar aan verhaal. Kunnen we ons echter wel zolang verliezen in deze ambitieuze titel, of gaan we toch maar weer draken vermorzelen in ‘die andere bekende role-playing game’?

Van op het eerste zicht lijkt dit een zoveelste traditionele RPG: zwaarden, monsters, magie en een fantasierijke wereld. Maar de kans is vrijwel nihil dat je nog nooit een RPG als deze hebt gespeeld. Als ik me echter meer ga verdiepen in deze game zie ik dat er veel meer aan de hand is, met een zeer uitgebreid verhaal, oneindig veel mogelijkheden zowel in het verhaal als in het samenstellen van je character. Vele gamers, waaronder ik, wilden altijd al eens een ‘Rogue’ samenvoegen met een ‘Mage’ maar kregen daar nooit de kans voor omdat de ontwikkelaars zich vasthouden aan het bekende systeem van een klasse te kiezen en daarop verder uit te breiden. De laatste tijd komt hier verandering in, en 38 Studios, die Big Huge Games heeft overgenomen, laat je dan ook lustig experimenteren met alle soorten vaardigheden.

Wie ben jij?
Kingdoms of Amalur kent een hoop unieke termen die eigenlijk niet onbenoemd mogen blijven. Zoals het een goede RPG betaamd zijn er verschillende rassen waaruit ik kan kiezen, namelijk ‘Ljosalfar’ ook wel gekend als Light Elves, die zich blijven vastklampen aan het oude vertrouwde systeem in Amalur en zich dan ook verweren tegen elke verandering waaronder ook vijanden behoren. Dan zijn er ook nog de ‘Varani’,  de gewone mensen zoals we ze kennen die eigenlijk zowat overal verspreid zijn in het land en niet zo goed inzien wat juist de politieke voordelen zijn van het vechten tegen anderen. Toch zijn ze zeer bekend als goede huurlingen die het tij in de oorlog wel kunnen doen keren. Daarnaast zijn er ook de ‘Dokkalfar’,  of gewoonweg Dark Elves. Zij bestuderen de magische kunst en zijn zeer diplomatisch. Toch zijn ze ietwat gevreesd door hun manipulatie-technieken waarmee ze vriend en vijand naar hun hand kunnen zetten.

Tenslotte hebben we ook nog de ‘Almain’ die verbazingwekkend ook mensen zijn. Er is echter wel een verschil en dat is dat deze groep ‘Chaos’ verafschuwt in welke vorm dan ook. Gaande van gebouwen tot rituelen: ze moeten er niks van hebben. Ze zijn dan wel sterk gelovig in ‘Mitharu’, de god van de ‘Order’ waar ze een groot voorbeeld aan nemen. Mensen die het niet zo nauw nemen met de regeltjes zullen hier hun plaats dus zeker niet vinden. Er is dus keuze genoeg en elk ras heeft zo zijn voordelen dus zal ik mijn klasse toch wat moeten aanpassen aan mijn ras, wil ik volledig gebruik kunnen maken van de extra’s die ik krijg bij elk ras. Er zijn nog meer rassen, namelijk de ‘Gnomes’, ‘Winter Fea’, ‘Summer Fea’ en ‘Tuatha Deohn’ maar deze zijn niet speelbaar. Ja, het moge duidelijk zijn dat Kingdoms of Amalur: Reckoning vol zit met nieuwe termen, waar wij gamers even aan moeten wennen. Gaandeweg zul je het allemaal echter perfect kunnen snappen, mits je je hiervoor openstelt natuurlijk. Liefhebbers van een uitgebreide lore, zullen hun hart met deze game dus op kunnen halen.

Tevens kan ik mezelf ook nog bij enkele facties aansluiten met elk zijn specialiteiten die toch ook weer aansluiten bij de verschillende vaardigheden die ik koos. Daaronder behoort de ‘House of Sorrows’ een zeer oude factie die de tradities van zijn koning behoudt en zich daar dan ook aan vastklampt.  Ze zijn in een wrede oorlog met de Tuatha verwikkeld en kunnen dus alle hulp gebruiken. Voor de mensen onder ons die een minder opvallende aanpak verkiezen zijn er de ‘Travelers’. Deze staan bekend als handelaars, maar vooral als behendige dieven. Ze hebben drie hoofdkampen, genaamd ‘Sun’, ‘Star’ en ‘Moon’ elk geleid door zijn leider en zijn eigen soort levensstijl. Indien je toch een tovenaar bent raad ik de ‘Scholia Arcana’ aan, een factie die zich volledig richt op het bestuderen van magie. Is het je om het geld te doen hoor je bij de ‘Warsworn’, een bende oude oorlogsveteranen die vroeger huurlingen waren en net zoals de ‘House of Sorrows’ een hekel hebben aan de Tuatha. Tenslotte is er ook nog de ‘House of Ballads’ een bijeengeraapte groep van allerlei legendarische avonturiers en heroïsche ridders.

Iedere factie bestaat trouwens uit verschillende rangen waarin je kunt stijgen naarmate je meer voor je factie betekent. Dit doe je door naar alle waarschijnlijkheid quests te voltooien en daardoor krijg je natuurlijk ook de beschikking tot nieuwe vaardigheden. Onder deze vaardigheden kunnen we drie verschillende onderdelen onderscheiden, namelijk ‘Might’ voor de vechters onder ons die een zwaard prefereren, ‘Finesse’ voor de sluipende, stille moordenaars en ‘Sorcery’ voor die die graag bliksemflitsen uit hun handen toveren. Elke vaardigheid kun je upgraden en door dit te doen speel je ‘Destinies’ vrij, een belangrijk element in deze game. Zo kun je een gewone ‘Rogue’ zijn, maar waarom zou je dat doen? In Amalur moet je juist experimenteren met nieuwe formules! Je kunt namelijk ook een Rogue gecombineerd met een Mage zijn. Of een manusje van alles. Dat is een zeer uniek gegeven, wat nog voor interessante gameplay ervaringen kan gaan zorgen.

Vloeiend doden
Van wat ik  heb gezien van het vechtsysteem verloopt deze zeer vlot. Ik kan met enige souplesse zonder problemen wegduiken, mijn schild opheffen en natuurlijk mijn zwaard naar het hoofd van de vijand zwaaien. Maar toch wilde ik hier wat dieper op ingaan, want deze game is naar mijn mening geen gewone hack ’n slash. Alles verloopt zo vloeiend dat het lijkt of ik zelf aan het vechten ben en dat met jarenlange ervaring. Het enige wat soms moeizaam verloopt is het veranderen van ons wapen want mijn personage durft soms wel eens wat tegenspartelen en door te vechten met het oude wapen. Maar eenmaal ik het juiste wapen in de hand heb is het zeer gemakkelijk om te bedienen. Met een zwaard kan ik lustig zwaaien, met een boog kan ik vanop een afstand schieten en met magie (indrukwekkende) bliksemschichten afvuren.

De hierboven genoemde speelstijlen zijn uiterst geschikt voor een frontale benadering van de vijand. Maar wat pas echt goed in zijn werk is gebracht is zijn de mogelijke sluipaanvallen. Ja je leest het goed, deze game kent vele succesvolle RPG-elementen. Ik heb namelijk ook de mogelijkheid om te sluipen tot achter de vijand om dan zonder genade met mijn dolken zijn schedel te doorboren. Dit ziet er zeer goed uit al is het zeer spijtig dat ik altijd dezelfde aanval uitvoer, tenminste bij dezelfde soort vijand. Als ze dit nog wat aanpassen dan is het vechtsysteem volgens mij compleet, buiten dan nog wat balanceren van vijanden. Wat hier echter wat mee samen hoort is het menu. Om een ander wapen te gebruiken dat niet in een slot staat moet ik elke keer naar het menu gaan, dan naar mijn inventaris en dan uiteindelijk het wapen selecteren. Het zou wel leuk zijn moest er een shortcut worden gemaakt zodat ik gewoon direct kan zien wat voor bagage ik allemaal meesleur. Ook support voor azerty-toetsenborden zou leuk zijn, al denk ik dat dit gewoon niet in de testversie zat.

Een manusje van alles
Een RPG zonder een deftig crafting-systeem is zoals bier zonder schuim. Inderdaad, drinkbaar maar het is geen zicht. Ook ontwikkelaar 38 Studios deelt deze mening en ze geven dan ook extra aandacht aan de mogelijkheden van craften.  Zo kan ik gevonden gems gebruiken die ik kan combineren zodat ik uiteindelijk betere gems verkrijg die ik kan gebruiken als upgrade voor mijn wapen, harnas en anderen. Hierdoor krijg ik items die me een sterk voordeel in het gevecht zullen geven. Tevens bestaan er natuurlijk ook items die veel voorkomen en dan de welbekende, zeldzame items die ik alleen op goed geluk zal kunnen vinden.

Dood is het nieuwe leven
Met dit in het achterhoofd besloot ik de demo eens te spelen die deze week uitgekomen is. Wat me wel een beetje stoorde is dat ik moest inloggen met mijn EA-account. Ik snap dat je je game wilt beveiligen, maar is een programma zoals Steam of Origin daar al niet goed genoeg voor? Moest dit een massively multiplayer online game zijn, dan is het meer dan begrijpelijk maar van een singleplayer RPG verwacht ik dat ik  direct in het spel kan duiken. Nadat ik me ingelogd heb kon ik beginnen spelen en ik koos dan ook voor een Dokkalfar aangezien deze een goede bonus voor Stealth krijgen en ik me daar toch mee bezig wil houden, ook al kan een beetje magie nooit kwaad. Ik start de game nog maar net op en ik zit al diep in de put. Letterlijk dan, want blijkbaar denkt de wereld dat ik dood ben want ik word door enkele Gnomes in een put gesmeten waar er verscheidene andere doden liggen te rotten. Na een tijdje word ik wakker en mijn eerste zicht is niet zo appetijtelijk, namelijk een berg vol stinkende lijken. Vlug ga ik ervandoor en probeer ik naar de uitgang te spurten, op zoek naar antwoorden. Onderweg vind ik een verroest zwaard dat als  tijdelijke wapen dient en ook meteen zijn nut bewijst. Blijkbaar krijgen de mensen in Amalure rare stoffen binnen want ik kom direct twee ratten van formaat tegen die ik gelukkig zonder al te veel moeite kan vellen. Het combat systeem verloopt heel leuk en vloeiend en zal zeker niet rap vervelen.

Ik moet me echter haasten want ik zie enkele Gnomes afgeslacht worden door een grote, geharnaste ridder die zich tot het duister gekeerd heeft. Nadat ik ook deze twee ridders, die Tuatha soldaten blijken te zijn, vloeiend in de pan gehakt heb komt er een verraste Gnome naar me toe. De Gnome die me in de put gegooid heeft. Hij legt ook meteen uit waarom ik weer leef en ik kom er snel achter dat ik in de Well of Souls terug tot leven ben geroepen, een geslaagd experiment. Ik moet snel naar Fomorous Hueghes, de maker van de Well of Souls. Blijkbaar zijn deze Tuatha Deohn niet zo opgezet met het idee dat je zomaar mensen terug tot leven kunt wekken en ze vernietigen dan ook de Well of Souls met een soort magische bom. Na onderweg een schild op te pakken dat uit het niets verschijnt als ik aanvallen met mijn schild tegenhoud, krijg ik ook een boog waarmee ik vijanden van op een afstand kan neerschieten. Het is wel duidelijk dat dit een tutorial-level is waar elke troef van de game naar voor wordt geschoven. Uiteindelijk krijg ik twee dolken waar ik lang op gewacht heb en de sluipaanvallen zien er fenomenaal uit. Sluipen voelt nog nooit zo goed en de animaties zijn zeer mooi naar voren gebracht met het nodige bloed. Na nog wat meer te vechten kom ik in het laboratorium van de geleerde Fomorous Hueghes die me aanraad om direct het instortende gebouw te verlaten, advies dat ik zeker niet in de wind sla.

Net voor de uitgang staat er toch geen trol zeker en klaarblijkelijk heeft hij mij even graag als ik hem. Wat volgt is een leuk baasgevecht met op het einde een rare transformatie waarin je een magische speer in je handen krijgt en deze recht door het hoofd van de trol slingert. Uiteindelijk kom ik in de open lucht en krijg ik wat punten die ik vrij kan investeren in elk onderdeel wat ik maar wil. Eenmaal in de buitenwereld ben ik nog niet van de Tuatha soldiers af want zij zijn ook uit de toren ontsnapt. En hier komt een nieuw element tevoorschijn, de ‘Reckoning’ mode. Dat was klaarblijkelijk ook zo’n moment tijdens het baasgevecht, maar nu kun je het zelf ook controleren. Als je in Reckoning mode gaat, dan krijgt de wereld een blauwe kleur en kan je vijanden gemakkelijk vermoorden aangezien ze voor even stunned zijn. Dan kan je hun destinies uit hun lichamen halen waardoor je zelf ook punten krijgt. Ik krijg ook meteen een nieuwe Destiny waaruit we kunnen kiezen en ik koos dan natuurlijk voor Rogue. Ik houd er namelijk ontzettend van om geruisloos te moorden, zonder dat voorbijgangers me op kunnen merken. Heerlijk. Na dit te hebben gedaan krijg ik 45 minuten om de kolossale wereld van deze ambitieuze titel verder te ontdekken, een kans die ik uiteraard met beide handen aangrijp. Maar wie ben ik om jullie avontuur al te verklappen? Voor wie deze game ook wil testen is de demo beschikbaar op Origin, Steam en andere distributeurs.  Wie deze demo speelt en bepaalde doelstellingen bereikt krijgt trouwens in-game extra’s voor zowel Kingdoms of Amalur als de opkomende ruimte epos Mass Effect 3, beiden games die onder de vleugel van uitgever Electronic Arts zitten. Slim bedacht, als je het mij vraagt.

Wat mij betreft is Kingdoms of Amalur: Recloning nu al geslaagd en brengt het een zeer frisse wind in het RPG-genre. De vraag is echter of de makers de sfeer en de spanning die in de demo zat volledig kunnen volhouden tot het einde van het spel en ofdat de wereld wel boeiend genoeg is om ons bezig te houden. Mocht ook de uiteindelijke versie van Amalur mij van begin tot eind geboeid vast kunnen houden, dan kan ik veilig zeggen dat Big Huge Games met deze game een goudmijn in handen heeft. Ik kan alvast zeggen dat de combat zeer goed zit, de graphics ook in orde zijn en dat alles zeer uitgebreid verteld en gemaakt is. Voor iedereen die een beetje fan is van RPG en hack’n slash wordt deze game absoluut een verplichte kost voor de liefhebber van role-playing games.

Kingdoms of Amalur komt volgende maand op 9 februari in de winkelrekken te liggen en zal te verkrijgen zijn voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC. Deze preview is gebaseerd op de PC-versie van de onlangs uitgekomen demo.

reacties
  1. Maxnum Opus zegt:

    Demo gespeeld en deze lijkt me wel wat. Deed me erg denken aan Fable alleen dan nog veel uitgebreider, wat alleen maar een pluspunt is in mijn boekje. Ja, deze game komt er wel in😀

    • Inderdaad🙂 Het lijkt wel een beetje op Fable alleen (naar mijn mening) realistischer en minder komisch bedoelt. Alleen vond ik Fable wel wat lineair, terwijl deze game een volledig open wereld bied dus zal het veel uitgebreider zijn. Deze game staat zeker op mijn verlanglijstje🙂

      • Magnum Opus zegt:

        Wel beetje hetzelfde cartoony uiterlijk, toch? Niet dat ik dat erg vind, want daar ligt de aandoenlijke charme van Fable naar mijn mening. Niettemin kijk ik hier zeer naar uit! Wordt nog een drukke periode, met Skyrim, Mass Effect 3 en Amalur straks😉

      • Inderdaad, zeer druk :p

        Ik vind persoonlijk dat (vooral) de personages in Amalur er realistischer uitzien, bij Fable zat je net naar een animatie-film te kijken. (Wat niet erg is.)

  2. Erik Dekker zegt:

    Ja moet zeggen ook erg te hebben genoten van de demo. Combat kende soms nog wat lag (360 versie), maar dat neem ik maar voor lief. Sfeer zat er in ieder geval goed in😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s