Arkadi’s top 7 van 2011

Geplaatst op: 24 december 2011 door Arkadi De Proft in Verhalen

Het is weer bijna nieuwjaar, een moment waar ik toch minder naar uitkijk dan naar Kerstmis. Ik hecht dan ook niet veel belang aan het nieuwe jaar en ook het aftellen vind ik maar flauw, maar nieuwjaar is toch wel een goed moment om eens terug te blikken naar wat je zowat gepresteerd hebt, of waar je van genoten hebt gedurende het jaar. Eigenlijk zou deze tekst oneindig lang kunnen doorgaan, maar daarom beperk ik het wat en ga ik niet spreken over mijn persoonlijke inspanningen, maar wel over die van anderen, namelijk die van de ontwikkelaars. We hebben een jaar gehad waar toch zeer degelijke games uitgekomen zijn en dit woog wel wat op mijn budget. Echter heb ik er toch op gelet en is daarom mijn lijst wat beperkter Is het daarom dat ik de indie-markt ontdekt heb?

Mijn top zeven van dit jaar ziet er als volgt uit:

 7. Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad

Deze game is een regelrechte killer. Het dropt je ongenadig in het gevecht en als je gewoon recht door de straten loopt word je gegarandeerd neergeschoten. De truc is dus om je te verschuilen achter kleine muurtjes, door de gebouwen te sluipen en je vijanden neerschieten zonder ze ook maar een beetje weten waar je je bevind. Wat deze game nog moeilijker maakt is dat je de namen van jouw vrienden niet boven hun hoofd ziet, tenzij je er ongeveer 5 meter vandaan staat. Net zoals je vijanden dus. Dat zou niet zo’n probleem zijn, moest friendly fire afstaan. Dit is echter niet het geval en er is ook geen optie om deze af te zetten. Gelukkig kom je wel geen mensen tegen die expres leden van hun team vermoorden en als ze dit toch doen kan je dat voorkomen door hen te straffen waardoor ze gekickt worden. De recoil van de wapens staan realistisch hoog, de geluiden zijn magnifiek en je bent nooit alleen aangezien een server altijd opgevuld wordt met (slimme) bots. Een echte aanrader.

6. Minecraft

Eigenlijk zou ik deze game een paar plaatsen hoger zetten, maar het probleem is dat deze game nu niet echt van 2011 is. Deze game is al een paar jaar in béta, enkel moest je het wel kopen. Eindelijk is dit jaar de volledige versie uitgegeven, maar is dit wel de volledige? Er zijn nog altijd wat dingen die nog niet gemaakt zijn en waar nog aan gewerkt moet worden. Maar als je kijkt naar wat deze game bied is het meer dan de huidige 20 euro waard. Het is de bedoeling om te overleven tegenover allerlei gespuis en dat kan door middel van het maken van voorwerpen zoals zwaarden, armor en andere nuttige dingen. Je kan ook je eigen huis maken zodat je onderdak hebt voor de nacht, wanneer alle monsters naar boven komen. Ik heb al meer dan een paar dagen speeltijd aan deze game besteed, maar omdat het niet echt duidelijk is van wanneer de game nu als uitgegeven mag worden beschouwd nam ik maar de officiële releasedatum, in 2011.

5. Saints Row: The Third

Wat valt er over deze game te zeggen… Deze game is fun, fun en nog eens fun. In deze game mag en kan je niets serieus pakken, want overal zit wel een verwijzing in of de situaties zijn gewoon te belachelijk om waar te zijn. Deze game staat op deze vijfde plaats omdat ik de game op zich en het free roaming aspect wel heel leuk vind, enkel de missies zijn niet zo leuk. Alles begint dan wel spectaculair in een vliegtuig, daarna krijg je gewoon een ellenlange serie van zij missies die als hoofdverhaallijn gebruikt worden. Maar de game draait natuurlijk om het verkennen van de stad, winkels en andere gronden over te kopen en zo heerser te worden van de hele stad en zijn omgeving. En dat voelt heel goed aan, het beginnen van niets en langzaamaan meer terrein winnen. Dat voelt héél goed aan.

4. Battlefield 3

Alhoewel deze game niet helemaal was wat ik verwachtte, beleef ik er toch veel plezier aan. Misschien was het niet zo realistisch als ik gehoopt had, maar nu Back to Karkand er is, een uitbreidingspakket dat alle mappen uit Battlefield 2 terugbrengt zie je deze game pas in al zijn pracht. De destructie is helemaal af, waardoor je werkelijk nergens meer veilig bent. Alles is mooi gebalanceerd en om in een helikopter te springen en even weg te vliegen is een hele verademing. Echter zijn de vehicles hier maar een leuke extra, want zelfs infanterie troepen kunnen het hele slagveld doen keren. Dat vind ik nu het beste aan deze game, dat het gevecht in praktisch een minuut helemaal kan omslaan waardoor je toch nog net wint of in het slechtste geval verliest.

3. Dungeon Defenders

Ik heb deze game voor het eerst ontdekt in de App Store, maar al gauw kreeg ik het nieuws te horen dat deze ook naar Steam komt. En alhoewel ik het echt wou duurde het lang voor ik deze game kocht omdat ik niets op Steam kon kopen tot ik paysafe card ontdekte. Maar het gaat hier over deze game en dit is gewoon geweldig, zeker als je met een vriend kan spelen. Je kan kiezen uit verschillende klassen elk met hun moeilijkheidsgraad, en samen met anderen of in je eentje kan je dan torens bouwen in ruil voor magick dat je vind in de vorm als gems op de grond. Je kan levelen en in elk level staat er een bord met vermelding van de persoon die dat bepaald level het snelst heeft voltooid met de meeste punten, wat zeker voor competitie zorgt.

2. Terraria

Sinds games zoals deze ben ik een liefhebber van indie-games, vaak omdat deze nog wel kwaliteit afleveren voor een kleine prijs en niet alleen naar het geld kijken. Sinds ik deze game gekocht heb ben ik er dan ook verslaafd aan en daarvan getuige is wel mijn YouTube-kanaal over de game. Het speelt net zoals de (voor velen) concurrent Minecraft, enkel in 2D. Je kan ook de wereld verkennen, enkel is deze wel gelimiteerd. Daartegenover krijg je wel epische dungeons, harde boss-fights en speciale wapens die je moet zien te verzamelen. Ook zijn er speciale NPC’s die je kunnen helpen (voor een prijsje). De game wordt nog altijd geupdate, getuige de 1.1 update die net is uitgekomen en nieuwe mobs, NPC’s en andere dingen toevoegt.

 1.The Elder Scrolls V: Skyrim

Dit spel zou eigenlijk bij iedereen op de eerste plaats moeten staan. Met de overdonderende wereld, de epische gevechten en magische trucks weet deze game mijn hart te veroveren. Net zoals de voorgaande game geniet ik ervan om heel deze wereld te verkennen, mensen te helpen en te streven naar de beste uitrusting dat ik in mijn bezit kan hebben. Het is gewoon puur genieten om een vijand door een stealth positie door zijn hoofd te schieten, maar wat nog beter is, is zijn hoofd met een tactisch geplaatste stealth kill af te snijden. De mogelijkheden zijn eindeloos. Er valt simpelweg zoveel te doen in deze game, dat het eng is. Een kolossale wereld, gecombineerd met talloze quests en speelstijlen, maken van Skyrim mijn onbetwiste nummer een. Hóe je de game zult gaan spelen, dat ligt aan jou, maar dat je er voor vele honderden uren zoet mee kunt zijn, dat staat vast. Denk er nog eens bij in dat er ook nog een handvol groteske uitbreidingen op de planning staan en ik hoef niet meer uit te leggen waarom iedere role-playing liefhebber Skyrim in huis moet halen.

Ik heb dit jaar dus eigenlijk wel de indiegame-markt ontdekt en toch al wat games van kleine developers gekocht en gespeeld. Ik kon ze natuurlijk niet allemaal op deze lijst zetten maar kansmakers waren Star Ruler en Revenge of The Titans, waar ik dagelijks nog plezier aan beleef. En daarom vraag ik mij af hoe de situatie voor deze developers gaat zijn in 2012, want vaak zijn deze games veel moeilijk dan de populaire tegenstanders. Neem nu bijvoorbeeld Call of Duty en Red Orchestra 2. Natuurlijk twee totaal verschillende games, maar toch beiden shooters. Is het omdat Call of Duty zo gemakkelijk is en dat Red Orchestra 2 je genadeloos in een virtuele, maar toch echt lijkende oorlog dropt dat veel mensen afhaken, gewoon omdat het te moeilijk is? Ik vind het wel geweldig dat er grote developers zijn die ons fantastische games kunnen afleveren, al vind ik dat er in de laatste populaire games te weinig vernieuwing zit en er gewoon uitgemolken wordt. En dan kijk ik niet alleen naar Call of Duty, maar ook naar Battlefield, Assassin’s Creed, Need for Speed..

Keer op keer games die wel leuk zijn om te spelen, maar in vergelijking met hun voorganger toch niet veel verschil maken. En dan natuurlijk ook nog de DLC, wat soms wel een meerwaarde kan betekenen zoals de ‘Shivering Isles’ voor Oblivion, maar 1.60 euro betalen voor een wapen of wat kleren in-game vind ik veel te duur. Het beste voorbeeld hiervan is denk ik toch wel Call of Duty met z’n mappacks. Dat had je veel minder vroeger. Games waren ook veel moeilijker vroeger, tot natuurlijk de casual markt kwam en uiteindelijk bijna heel de industrie casualized wordt. Daarom hou ik van kleine developers die me keer op keer kunnen verrassen met prachtige ideeën, vernieuwingen en waar ik nog altijd een uitdaging vind die toch eerlijk blijft. Maar ja een bedrijf blijft bestaan om geld te maken natuurlijk.

Ondanks mijn kijk op de industrie wens ik jullie allemaal een vrolijk kerstfeest, een gelukkig en gezond 2012 toe en natuurlijk heel veel plezier in het gamen. Ik hoop tevens dat jullie genoten hebben van de artikelen die ik hier al geschreven heb en ik kan zeggen dat ik er in 2012 weer helemaal tegenaan wil vliegen.

 -Gelukkig Nieuwjaar!

 Dikke smakkerds, Arkadi

reacties
  1. Dikke smakkerds nog wel! Goh mijn geluk kan nu natuurlijk niet meer op, maar dat snap je natuurlijk wel😉 Haha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s