Kun je in een game meer plezier beleven als je zelf jouw regels opstelt?

Geplaatst op: 16 december 2011 door Erik Dekker in Verhalen

Games zijn er in alle soorten en maten. Shooters, waar je op het leven van jouw teamgenoten moet letten, rustgevende puzzelgames waarin je jouw hersens eens lekker kan laten kraken, of role-playing games. In een game waar de ontwikkelaar zelf al regels heeft opgesteld (als er überhaupt regels zijn), kun je je dan meer vermaken als je het jezelf nóg moeilijker maakt? Het antwoord luidt in mijn geval steevast: ‘ja’.

Een goed voorbeeld is Bethesda’s nieuwste creatie, The Elder Scrolls V: Skyrim, een game die ik de laatste tijd graag benoem. Zo kun je in de game kiezen om te fast travellen, ofwel met een druk op de knop van de ene naar de andere kant van de kaart teleporteren. Een makkelijk gegeven en zeker geen overbodige luxe voor de meeste gamers, aangezien Skyrim honderden dungeons huisvest en minstens zoveel quests. Maar ik kies voor een moeilijker te bewandelen pad en weiger de fast travel optie ook maar een keer te gebruiken. Nee, in plaats daarvan reis ik te voet of te paard naar mijn locatie, wat vaak wel een tijdje kan duren. Het is echter de immersie die mijn reis zo compleet maakt, daar is de game echt voor gemaakt.

Het leuke aan Skyrim is de ‘Radiant Story’ telling, waar ik al eerder over heb verteld. Radiant Story houdt simpelweg in dat jouw gemaakte acties de loop van het spel en de spelwereld beïnvloeden. Ben je een engel? Dan zul je dat merken tijdens jouw pelgrimstocht in de vorm van goedaardige mensen die zomaar op jouw pad cadeaus komen geven (misschien ben je wel een held in hun ogen) of brengen je speciale quests die zowat handgemaakt zijn op jouw speelstijl. Kies je ervoor om een klootzak uit te hangen, dan zul je daar ook de effecten van kunnen terugzien. Facties die zich tegen jou keren en jou spontaan aanvallen op de weg, of personages die een contract hebben getekend om jou dood te krijgen, en noem maar op. Deze gebeurtenissen zul je slechts kunnen meemaken als je ervoor kiest om zelf het pad naar locatie te bewandelen. Zo haal ik in ieder geval het maximale uit de desbetreffende game.

Natuurlijk ben ik zo vele honderden uren extra kwijt om alles te zien, maar wat maakt het uit? Ik heb toch alle tijd? Dit geldt voor de meeste games: heb je het geduld om de game op een andere manier te spelen zoals je dat waarschijnlijk gewend bent, dan zul je er op een compleet andere manier naar kijken. Wie weet zul je het zelfs leuk vinden om jouw eigen gemaakte restricties te maken, die puur in het teken staan van role-playen. Zo draag ik geen helm als ik in een dorp of stad loop, omdat je toch ook niet langdurige gesprekken met elkaar voert als je een zonnebril draagt? Dat werkt hetzelfde als met een helm. Die draagt een inwoner van een virtuele wereld in een dorp of stad naar mijn mening niet.

Mijn huidige personage is een Breton ‘Battlemage’, ofwel een zwaar bepantserde krijger die een zwaard en schild gebruikt met zo nu en dan een krachtige spreuk die hem sterker maakt. Mijn volgende personage wordt hoogstwaarschijnlijk een ‘Assassin’, die met sluipmoorden zijn brood verdiend. Een bad guy dus. Ook hier wil ik passende role-playing restricties voor maken, maar dat is voor een ander moment. Misschien dat hij of zij alleen mag toeslaan als de maan over het universum van Tamriel heen kijkt en de inwoners naar bed zijn, nietsvermoedend dromend terwijl ze hun laatste momenten tegemoet gaan. Misschien mag ik nooit gezien worden door buitenstaanders als ik uit de schaduwen toe zal gaan slaan. Zoveel opties! Maar goed, dat is voor een ander moment, aangezien ik mijn handen nu nog vol heb aan mijn trouwe Aemus de Battlemage.

Role-playing trips zijn trouwens meer dan welkom! Let wel, ik noem nu Skyrim als voorbeeld. Restricties kun je in eigenlijk iedere (role-playing) game wel toepassen. Wees eens creatief en er zullen nieuwe deuren van gameplezier voor je opengaan.

Volg ons op Twitter!
Like ons op Facebook!

reacties
  1. Niels Dekker zegt:

    Topstukje Erik. Hier hebben we het al vaker over gehad. Ik zit nu zelf op zo’n 200 uur in Skyrim en dat nota bene mét gebruik van fast travel. Ik had er niet bij stil gestaan dat ik met fast travel inderdaad een hoop random encounters misloop. Wellicht ga ik wat meer gebruik maken van de benenwagen vanaf nu.😉 Wat een game is het toch he. Heurlijk!

    Nu Batman Arkham City weer opgepakt. Daar kun je ook best lekker role playen. Hoewel het moeilijker wordt als je iemand anders wilt spelen dan Batman (of Catwoman of die DLC-gasten natuurlijk). In Skyrim ben ik een assassin en nu betrap ik mezelf erop dat ik met Batman ook vooral de sneaky shadow warrior assassin uithang. Het mooie is dat je in die game regelrecht het gevecht in kan duiken of juist van een afstandje op een hoger gelegen platform rustig de baddies kunt observeren en ze één voor één op creatieve manieren kunt uitschakelen. Mooi werk.

  2. Sander zegt:

    Pff, heb nu nog meer zin om met Skyrim aan de slag te gaan! Leuk stuk, Erik!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s