Nuclear Dawn

Geplaatst op: 24 november 2011 door Erik Dekker in Reviews
Tags:, , , , , , ,

De doorgewinterde shooter fanaten die al een aantal jaren meegaan in het circuit, zullen ongetwijfeld zeggen dat de echte hardcore titels in dit genre uit de eind jaren ’90 kwamen, tot het begin van het nieuwe millennium. Denk aan Unreal Tournament, Soldier of Fortune en Counter Strike. Tegenwoordig worden de meeste games zó gemaakt, dat ze het grote publiek aan moeten spreken. Voor de nieuwe gamers een warme eerste ontmoeting met de digitale wereld, maar voor de hardcore fanaten onder ons is het wat minder aangenaam. Nuclear Dawn wil duidelijk teruggaan naar de roots, maar wijkt toch flink af van het pad. Klinkt veelbelovend, toch? De hoogste tijd om mij daar dus eens flink in te verdiepen.

Nuclear Dawn heeft geen makkelijke ontwikkelingsperiode gehad. In eerste instantie zou de game als mod zijn uitgekomen op de Source engine, besloot de ontwikkelaar in een vrij laat stadium uiteindelijk om de game als volwaardige game uit te brengen. Wat Nuclear Dawn je nu voorschotelt is een first-person objective shooter op kolossale maps, met een vleugje real-time strategy elementen. Een zeer interessant concept, maar werkt het ook in de praktijk?

Awesome

Afwisseling tussen FPS en RTS: Het shootergenre is mogelijk het meest verzadigde genre in de huidige game-industrie. Het is dan ook niet makkelijk om jezelf af te scheiden van de rest. Nuclear Dawn heeft echter een troef achter de hand en geeft jou, zoals ik hierboven al zei, de mogelijkheid om de game te laten beleven als een first-person shooter en een real-time strategy game. Het concept steekt verrassend goed in elkaar. Één van de spelers in het team kan de rol van ‘Commander’ op zich nemen en zo het slagveld bekijken in RTS-modus. In deze modus kun je gebouwen plaatsen en turrets bouwen die jouw team helpen in het gevecht.

Let echter wel op dat de hulpmiddelen die jij plaatst voorzien moeten worden van stroom. Daar komt de rest van jouw team bij kijken, want door punten op de kaart te veroveren, kun je zo jouw basis van stroom voorzien, waardoor er meer gebouwd kan worden en daarnaast ook nog eens verder van je hoofdbasis. Een uitgebreid netwerk aan gebouwen en turrets, bezorgen je, naast het gevoel van machtsuitoefening ook nog een grote sterke muur tegenover het vijandige team. Werk je dus goed samen, dan kun je het vijandige team ontzettend moeilijk maken.

Gebalanceerd klassensysteem: Een shooter kan nog zo ambitieus van opzet zijn, in de praktijk kan het alleen slagen als de balans in orde is. Spelers neigen namelijk vaak te kiezen voor de sterkste klasse om een vijand af te maken. In Nuclear Dawn heb ik hier weinig van kunnen merken, wat grappig is aangezien de vier beschikbare klassen ontzettend gevarieerd zijn. Zo heb je de ‘Assault’ klasse, die te werk gaat met medium vuurwapens en sluipmoordenaars kan spotten met een druk op de knop. De ‘EXO’ klasse is een zwaargewicht die dan ook kolossale wapens draagt, zoals een minigun of een raketwerper. Het nadeel is dat hij langzaam kan lopen, waardoor je hem makkelijk kunt ontlopen. De ‘Stealth’ klasse spreekt voor zich, aangezien dit een sluipmoordenaar is die vooral onzichtbaar het slagveld betreedt en spelers een paar effectieve messteken in de rug verkoopt. Dit is zonder twijfel mijn favoriet, aangezien ik altijd al de stille wolf in games ben. Ongezien je slag slaan en een netwerk van binnenuit saboteren; heerlijk. Tenslotte kun je ook als ‘Support’ door het leven gaan, een klasse die vooral bedoeld is om andere spelers te helpen door bijvoorbeeld healthkits neer te leggen. 

Een flinke opsomming, maar het is goed om te weten dat Nuclear Dawn op een juiste manier heeft gekeken naar andere games om zo een goed in elkaar stekend klassensysteem te ontwikkelen. Iedere klasse voelt anders aan en heeft zo zijn eigen middelen om het slagveld te beïnvloeden. Goed samenwerken is dus geboden, want de verschillende rollen moeten samen een goed lopend geheel vormen. Het vijandige team denkt daar namelijk ook zo over.

De 'Commander' modus in Nuclear Dawn. Ofwel het RTS-gedeelte.

Hoe groter hoe beter: Ik houd van grote maps. Door de ruimte die je krijgt, kun je zo je eigen pad bepalen en jouw eigen tactieken verzinnen. Grote maps zorgen namelijk voor rust. De maps die in Nuclear Dawn zitten, bieden naast grote wijde vlakten ook een hoop behuizingen waar je jouw virtuele soldaat in kunt vestigen. Een belangrijk gegeven, aangezien de variatie aan omgevingen je aanmoedigt om verschillende vechtstijlen aan te nemen. Het nadeel is natuurlijk dat er weinig aan is als er een spelerstekort is. Dat lost Nuclear Dawn goed op door ‘dedicated servers’ te bieden, of simpelweg de mogelijkheid om servers te kiezen in het hoofdmenu.

Makkelijk op te pakken, moeilijk om te beheersen: Tijdens het spelen merkte ik op dat de instapdrempel voor Nuclear Dawn niet bijzonder hoog is, in tegenstelling tot andere hardcore shooters. Dit komt mede omdat jouw virtuele soldaat beschikt over een health meter, waarvan de grootte afhangt van jouw gekozen klasse. Een geïncasseerd schot betekent nog niet meteen dat je dood bent, maar het blijft natuurlijk niet altijd feest. Vuurgevechten duren dus wat langer. Dit zorgt ervoor dat ook het grootste groentje uit het team nog wat speelruimte heeft om wat dood en verderf te zaaien.

Nuclear Dawn gaat echter dieper dan dat. De game geeft je namelijk de vrijheid om te kiezen uit verschillende wapens en ‘Gizmo’s’, kleine toevoegingen die jouw wapen sterker zullen maken. Deze aanpassingen gaan niet zo diep als pak ‘em beet Call of Duty: Modern Warfare, maar het zijn kleine dingen die het tij in het gevecht kunnen doen keren. Het gevolg is dat je door de variatie meer uitdaging kunt vinden door vijandige spelers tegen te komen. Ontwikkelaar Interwave had naar mijn mening alleen wat meer aandacht mogen besteden aan verschillende Gizmo’s voor verschillende klassen. Variatie van spijs doet immers eten, luidt het gezegde. Ik zie mijn individuele klasse namelijk het liefst zo uniek mogelijk, ten opzichte van de rest. Het is echter maar een kleinigheid.

Grafisch gezien indrukwekkend voor een Source-game: De Source engine gaat alweer een goed aantal jaren mee. Het is dan ook één van de meest toegankelijke engines voor ontwikkelaars, waardoor kleinere studio’s eerder geneigd zijn om die te gebruiken voor hun game. Vanwege de openheid is Source een hele toegankelijke engine die veel mogelijkheden biedt, maar levert wel in op de grafische pracht. Ook Nuclear Dawn draait op de Source engine, maar ik moet zeggen dat amper te hebben gemerkt. Qua physics kan ik duidelijk opmerken hiermee te maken te hebben, maar het grafische jasje is verbluffend mooi voor een Source game. Ongetwijfeld de mooiste die ik tot nu toe heb mogen aanschouwen. Soms is het oog voor detail erg indrukwekkend, als je bijvoorbeeld langs een vernietigde winkelstraat loopt waar de nog werkende digitale billboards haarscherp op het beeldscherm worden getoverd.

Awful

Net een echoput: Hoe interessant de game ook in elkaar steekt, is het jammer dat ik soms best wat moeite heb moeten doen om een actieve server te vinden om eens een goed potje te kunnen vechten. Er zijn altijd wel een paar servers waar mensen in zitten, maar 95% van de servers zijn zo leeg als een echoput. Een gemis, want een titel als deze vraagt erom vol te zitten met enthousiastelingen die hun steentje willen bijdragen op het slagveld. Servers met vier a vijf spelers doen de game namelijk geen eer aan, aangezien de maps daar in dat geval veel te groot voor zijn. Nee, volle kamers met 32 man: daar weet Nuclear Dawn te stralen als een prachtige Swarovski diamant. 

Let wel dat dit niet aan de game zelf ligt, maar aan de community. Je zult altijd servers met spelers vinden, maar het kan altijd beter. Hopelijk besluiten meerdere spelers deze game op te pikken, om het licht in de duisternis aanzienlijk te kunnen vergroten.

Wordt zo nu en dan geplaagd door lag: Tijdens het spelen, werd mijn personage verschillende keren benadeeld door lag, ofwel vertragingen in de server. Een bekend fenomeen in shooter games, of multiplayer titels in het algemeen. Vooral als je speelt met de Stealth klasse zul je vaak problemen ervaren door lag. Als je namelijk al sluipend met jouw messen namelijk achter de vijand komt en hem met een backstab neer wilt steken, dan zul je vaak figuurlijk gezegd de plank misslaan vanwege de lag. Het gevolg laat zich wel raden, aangezien de meeste spelers zich daarna omdraaien en jou zien, gevolgd door een paar welgemikte kogels door het hoofd. Niet erg fijn, kan ik je vertellen.

Een gewaagd, maar geslaagd concept
Nuclear Dawn is een ambitieuze game, die succesvol het RTS- en FPS genre met elkaar laat mixen. Het is een zeer gewaagd concept, want de game sterk staan of vallen door de uitwerking ervan. Gelukkig kiest Interwave’s game voor het eerste en schotelt je een game voor waarin samenwerken essentieel is om het vijandelijke team weg te drijven. De vier unieke klassen helpen hier aanzienlijk aan mee en hebben zo hun eigen rollen te vervullen, maar zorgen vooral individueel voor een compleet nieuwe spelervaring. Het is jammer dat de community op het moment van schrijven nog niet zo groot is en dat de game zo nu en dan wordt geplaagd door lag, maar dat mag de pret niet drukken. Juist omdat Nuclear Dawn een nieuw genre in een al bestaand genre met succes heeft gemaakt, verdient het meer lof dan het op dit moment krijgt. Zoek je dus eens iets nieuws tussen al die generieke shooters van tegenwoordig, dan zul je in Nuclear Dawn een game vinden die voor uren aan tactisch schietplezier zal kunnen zorgen, mits je deel mag uitmaken van een goed team.

Nuclear Dawn is exclusief verkrijgbaar voor de PC. Een recensiecode van de game werd aan ons gegeven door uitgever Iceberg Interactive. Alle klassen zijn goed getest en de recensent heeft uiteindelijk toch zijn toevlucht kunnen vinden bij de ‘Stealth’ klasse. Talloze vijandige spelers dachten veilig te zijn bij hun basis. Zaten zij er even goed naast. Na het plaats delict werd de camouflage modus meteen weer omgedaan en sloop hij er weg alsof hij er nooit is geweest. Heerlijk.

reacties
  1. Ertheadius zegt:

    Ziet er goed uit! Speelt dit een beetje als Unreal Tournament, met power nodes etc? Want ik heb UT2004 grijs gespeeld.

    • Erik Dekker zegt:

      Het speelt inderdaad een beetje als Unreal Tournament, vind ik. Natuurlijk zijn beide games niet met elkaar te vergelijken, maar je moet verschillende punten op kolossale maps overnemen om zo jouw eigen basis groter te kunnen maken. Beide games kennen elementen van elkaar, maar Nuclear Dawn doet het op een geheel andere manier (uitbreiden van basis, RTS elementen, etc).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s