Mijn eerste dag in de wondere wereld van Skyrim

Geplaatst op: 11 november 2011 door Erik Dekker in Verhalen

Het is 11-11-11: een datum waarop vele verliefde stelletjes hebben besloten in het huwelijksbootje te stappen. Een datum waar jarige mensen extra veel aandacht krijgen, want het is natuurlijk ook erg bijzonder als je later kunt zeggen op deze dag jarig te zijn geweest. Maar de echte gamers hebben een hele andere reden gehad om naar 11 november 2011 uit te kijken, namelijk de release The Elder Scrolls V: Skyrim. Een grootschalige open wereld game waarin je in principe alles kunt doen wat je maar wilt. Ik heb al een kleine twaalf uur in de game gestoken en wil je graag vertellen over mijn bevindingen tot dusver.

Al eerder had ik je verteld dat ik mijn epische avontuur het liefst zou willen starten met een Battlemage-achtig personage. Een Battlemage draagt zware uitrustingen, gepaard met de meest krachtige spreuken om al mijn opponenten te verpulveren. Althans, zo verliep mijn verhaal in The Elder Scrolls IV: Oblivion. Om die nostalgie weer te kunnen herbeleven, was de keuze voor mijn eerste personage al snel gemaakt.

Mijn Breton Battlemage zit in de proloog met handboeien om opgesloten. De reden waarom hij zijn vrijheid kwijt is geraakt, dat weet niemand. Hoogstwaarschijnlijk is dit bedoeld voor de echte role-player, om zo zijn eigen reden te verzinnen en zo het perfecte achtergrond verhaal te maken voor zijn personage. Daar kan ik me eerlijk gezegd prima in vinden. Mijn reden? Mijn Breton, die ik overigens ‘Aemus’ heb genoemd, is geboeid omdat hij ten onrechte is veroordeeld voor moord. Op klaarlichte dag een begane moord op straat, terwijl hij eigenlijk slechts een ongelukkige toeschouwer was. Het gevolg laat zich wel raden in de intro. Ik ga verder niets verklappen, daar moet je zelf achter komen.

Uiteindelijk sta ik op magische wijze weer op vrije voeten (niet helemaal magisch, want daar gaat dus nog een aardig lange intro aan vooraf). De wereld van Skyrim ligt aan mijn voeten! Met een redelijke uitrusting en wapenset tot mijn beschikking, besluit ik om op pad te gaan. Na een korte wandeling kom ik een tweetal bandits tegen die mijn aanwezigheid blijkbaar niet op prijs stellen en vallen mij meteen aan. Wat een bloeddorstigheid! Heerlijk. Ik trek mijn wapens ook en trek ten strijde. Wat opvalt is dat je een vijand nu met een heerlijke finishing move kunt afmaken, als de levensbalk van jouw opponent drastisch laag begint te worden. Het zijn willekeurige momenten (of enkel als je een gevecht beëindigt, daar ben ik nog niet helemaal over uit), maar wanneer ze zich voordoen kun je kippenvel op jouw huid verwachten.

Mijn avontuur heeft zich verder door een aantal dungeons gebracht, die er stuk voor stuk uniek uitzien. Waar je in The Elder Scrolls IV: Oblivion nog het gevoel had dat je soms dezelfde kerker aan het doorlopen was, zul je in Skyrim geen gevoel van eentonigheid tot je kunnen krijgen. Iedere dungeon kent wel een aantal toffe kenmerken, zoals een waterval in het hart van de kerker, of een ophaalbrug op een kabbelende beek die je naar beneden moet halen om verder te komen. Uiteraard niet zonder de nodige gevaren en verborgen schatten, dus je hebt genoeg te doen.

Tijdens het verkennen strandde ik op een kamp met een grote reus met een knots in zijn linkerhand. Hij zag er niet erg onvriendelijk uit, dus liep ik op hem af met een opgeheven witte vlag. Is de kleur ‘wit’ misschien provocerend voor een reus, zoals de kleur ‘rood’ dat is voor een stier? Want de reus kwam op een begeven moment naar me toe gerend, luidruchtig en met grote zwaaien van zijn knots. Snel pakte ik mijn schild en probeerde zijn aanval te blokken. Geloof mij maar, dat was de slechtste zet die ik tot dan toe heb gemaakt. Zo’n nietig houten schild deed helemaal niks tegen zo’n klap. Integendeel, mijn Battlemage werd honderden meters (!) de lucht ingegooid en over de bergtop heen, waarop ik mij bevond. Terwijl ik versteend toekeek, speelde het moedeloze ‘Game Over’ deuntje door de speakers. Beangstigend, maar stiekem best hilarisch.

Een reus. Ja, zo eentje die mij de lucht in knuppelde.

Aan het eind van een middag ronddwalen, werd ik aangevallen door een lid van The Dark Brotherhood, een gevaarlijke gilde vol huurmoordenaars. Blijkbaar heb ik dingen gedaan die in hun ogen niet door de beugel kon en is er een beloning voor mijn hoofd ontstaan. Of er moet een inwoner van Skyrim zijn geweest die mij liever kwijt dan rijk is. Ik kan mij eigenlijk niemand bedenken, want ik ben de goedheiligman zelve…Of nou ja, ik kwam wel een Orc tegen die mij nogal zat uit te dagen en uiteindelijk zelf zijn wapen trok. Je kunt je voorstellen dat ik heb moeten handelen uit zelfverdediging, maar wie weet dachten voorbijgangers daar anders over.

Het zijn deze willekeurige momenten waar Skyrim zo in straalt. De kleine dingen, de piekfijne details. Al jouw acties leiden tot consequenties. Dit noemt ontwikkelaar Bethesda de zogenaamde ‘Radiant Story’ feature. Wat je in Skyrim ook besluit te doen, zullen er gevolgen zijn. Je kunt deze game daarom ook maar het beste aanschouwen als een groot spinnenweb vol met vloeiend in elkaar overlopende gebeurtenissen, gebaseerd op jouw eigen keuzes. Net zoals in het echte leven dus.

Of The Elder Scrolls V: Skyrim in de praktijk vol zit met deze momenten, dat durf ik je nog niet zwart op wit te geven. Daar heb ik de game immers nog te weinig voor gespeeld. Maar mijn eerste indrukken zijn allesbehalve negatief. Samen met Dark Souls weet Skyrim mij compleet weg te blazen. Beide games staan garant voor honderden uren speelplezier. Nu moet ik de tijd daar nog optimaal voor kunnen vinden..Mijn Breton Battlemage staat in ieder geval weer in de starblokken. Wat een powerhouse. Respect voor de man, maar hij weet nog niet dat hem nog een hoop gevaren te wachten zullen staan.

Hij staat er gelukkig niet alleen voor.

Volg ons op Twitter!
Like ons op Facebook!

reacties
  1. ertheadius zegt:

    AANRADER! In een HELE lange tijd niet zo’n fijne game gespeeld als deze. Wat een onderdompeling in awesomeness zeg! Geniale game.

  2. Inderdaad, verslavende game! Al 13 uur opzitten. Overigens is de reden dat je gevangen zit niet onbekend, je bent namelijk toevallig met de andere gevangenen dicht bij de grens opgepakt waar die andere imperial-bestrijdende clan (Stormbringers ofzo?) iets uitvoerde. Maar echt een fantastische game!

    • Erik Dekker zegt:

      Maar….

      PROLOGUE SPOILERS!!

      De guard vond het toch vreemd dat jij niet op de lijst stond? Er was technisch gezien geen enkele reden waarom jij in die groep met gevangenen zat. Maar de gebeurtenissen daarna gebeurden wel gewoon. Moet je het toch een beetje zelf invullen vind ik😉

  3. Jerry Kins zegt:

    Prachtig geschreven. Weet pas van deze website af, ik zal regelmatig terug komen op deze website.

    Top jongens!

  4. Niels Dekker zegt:

    Ik heb net zo’n dertig uur gestoken in Skyrim (voor xbox 360). Vooralsnog trek ik voorzichtig de conclusie dat deze game echt in mijn top 5 van beste games aller tijden hoort te staan. Volledig eens met ertheadius. Skyrim is Awesomeness

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s