Een emotionele tocht in Enslaved: Odyssey to the West

Geplaatst op: 13 september 2011 door Erik Dekker in Impressies, Verhalen

Zoals je weet zijn we de afgelopen maanden compleet ondergedompeld in de meest toffe games. Het werd maar weer eens tijd, want we hebben een paar jaar moeten doorstaan waar de put zo droog was als maar kon. Enslaved: Odyssey to the West is een titel die bij menig gamer van de radar is verdwenen vanwege de stortvloed aan andere triple A titels. Eeuwig zonde. Ik heb de game onlangs voor het eerst gespeeld en ik was aangenaam verrast. Meer dan aangenaam zelfs.

Enslaved: Odyssey to the West is een typische platformer die hand in hand gaat met een hele aangename sfeer en een sterk verhaal. Hoe dat in zijn werking gaat? Nou, laat ik je vertellen wat de game je zoal biedt.

De wereld in Enslaved is vergaan en overal lopen kwaadaardige robots rond die de laatst overgebleven mensen af moeten zien te maken. Klinkt een beetje als Terminator, toch? Maar Enslaved zit toch iets anders in elkaar. In plaats van een grauwe, wanhopige wereld, biedt deze game een verwoest paradijs. Overal vind je kleurrijke flora en fauna met hier en daar een kabbelende beek. Uiteraard zijn de gebouwen wel in puin geraakt, maar de zon die erop schijnt zorgt voor een unieke spelbeleving. Nog nooit heb ik zo’n mooie vernietigde wereld meegemaakt.

Door een onaangenaam voorval zit hij vast aan de energieke maar emotionele dame Trip. Zij wil naar haar huis en haar familie weer zien. Maar ze is bang om gepakt te worden door die nare robots. Ik zal je het plot niet spoilen, maar laten we het erop houden dat Trip en Monkey verbonden met elkaar zijn tot aan de dood. Dat zorgt ervoor dat beide personages zich gaandeweg ontwikkelen en wie weet ook naar elkaar toe groeien. Ik ben nog niet ver, maar van wat ik tot nu toe heb mogen zien, is Enslaved een unieke game die zich richt op het vertellen van een goed verhaal. Een waar ook genoeg emoties in voorkomen.

Uiteraard is de weg naar het eindpunt niet zonder gevaren. Trip en Monkey komen genoeg robots tegen (in verschillende soorten en maten) die het ze knap moeilijk maken. Gelukkig is Monkey bewapens met een staf en heeft hij een aantal unieke vechtvaardigheden tot zijn beschikking. Het vechtsysteem op zich werkt verrassend vloeiend, met zo nu en dan een finishing move die meer dan bevredigend is.

Buiten het vechten om doet Monkey zijn naam eer aan, want er moet een hoop geklommen en geklauterd worden. Met enige souplesse springt hij van de ene naar de andere balk of uitstekende tegel op de muur. Soms loopt het zo uit de hand dat je een lichte tinteling in je lichaam voelt vanwege de hoogtevrees. Iedere keer als ik samen met Monkey een kolossaal gebouw of obstakel beklim, geeft dat me weer een shot adrenaline.

Is Enslaved een recht toe recht aan platformer? In zekere zin wel. Je volgt in principe een bepaald pad en komt zo verder in de verhaallijn. Maar je kunt vaak genoeg van het pad afdwalen en een verborgen gang vinden waar orbs verscholen liggen. Deze orbs kun je gebruiken om je vaardigheden sterker mee te maken (er zitten dus RPG elementen in) en geloof me maar die heb je later nog hard nodig. Soms zijn die verborgen paden zo goed verborgen gehouden, dat het echt loont om de avonturier uit te hangen. In de wereld van Enslaved is dat eigenlijk alleen maar leuk om te doen.

Tot zover zijn mijn impressies van Enslaved erg positief. Als je een liefhebber bent van een goede ouderwetse platformer, dan kun je de game eigenlijk niet laten liggen. Gezien het tegenvallende succes, moet je deze parel eigenlijk in huis halen, want de game verdient het. Het camerawerk laat soms wat te wensen over, maar dat is een punt van kritiek die ik Enslaved graag vergeef. Wat je overhoudt is een emotionele tocht door een verwoeste wereld vol met gevaar. Klinkt als een geslaagde combinatie, niet? In de nabije toekomst kun je een volledige review verwachten, dus houd Gamegasm scherp in de gaten!

Volg ons op Twitter!
Like ons op Facebook!

reacties
  1. Niels Dekker zegt:

    Quote: “want we hebben een paar jaar moeten doorstaan waar de put zo droog was als maar kon”
    ??? Er zijn toch waanzinnig veel vette games uitgekomen de laatste paar jaar?!? Hoezo droogte?

    Ontopic: Leuke impressie Erik! Ik ben het met je eens, Enslaved krijgt van het grote publiek niet de lof die het verdient. Een aanrader voor iedere gamer die houdt van soepele gameplay, goed verhaal en prachtige omgevingen.

    • Erik Dekker zegt:

      2007 en 2009 waren niet zo best, maar nu zitten we weer vol op de rails! Thanks trouwens😉 Kan de game tot nu toe van harte aanbevelen aan de liefhebber van het genre!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s