Diablo III (hands-on)

Geplaatst op: 19 augustus 2011 door Perry Stet in Impressies

Diablo III, de alom gewilde dungeoncrawler game van Blizzard, was tot mijn grote genoegen speelbaar op de Gamescom in Keulen. Duidelijk was te zien dat er grote vraag is naar de game, aangezien er een wachtrij van ruim 3 uur stond bij de stand van deze game. Dat liet mij echter niet afschrikken, want geduld is een schone zaak. En ik wilde er nu wel eens achter komen of de hype gegrond is.

Toen ik eenmaal achter een PC zat en de demo opstartte kreeg ik de keuze uit een vijftal klassen. De monk, de Barbarian, de Demonhunter, de Wizard en de Witchdocter. Iedere klasse heeft zijn eigen unieke statistieken, vaardigheden en speelstijl. Dit moedigt de herspeelbaarheid wel degelijk aan, maar de echte Diablo kenner zal daar nooit aan hebben getwijfeld.

Ik koos voor de Demonhunter. Deze is gespecialiseerd in het leggen van vallen en het aanvallen van monsters op een lange afstand met een pijl en boog of crossbow. Wat mij als eerste opviel was het heerlijk duistere grafische jasje. Diablo III weet een overtuigende wereld neer te zetten met een heerlijk ontmoedigende sfeer. Een sfeer die mij nagenoeg wilde laten blijven verkennen en niet weg te rennen. De monsters waar je tegen vecht zien er stuk voor stuk uniek uit en zijn er in alle soorten en maten. Denk aan bijvoorbeeld op hol geslagen zombies of gigantische Golems die er qua uiterlijk niet heel anders uitzien dan een gemuteerde gehaktbal. Het oog voor detail waar Blizzard aandacht aan heeft besteed, is meer dan noemenswaardig. Ook al voelt het grafische jasje aan als een feest van herkenning, toch ben ik blij dat Blizzard heeft besloten niet alles nostalgisch te laten aanvoelen. In oudere Diablo games had je namelijk maar een paar textures per monster. In Diablo III zul je dat gelukkig niet meemaken. Sommige elementen moeten nou eenmaal met hun tijd meegaan.

Naast het grafische jasje weet ook de user interface mij aangenaam te verrassen. Naast het feit dat een sterk verbeterde versie mij minder lang in menu´s laat rondzwerven, brengt de stijl hiervan mij ook terug naar die goede oude Diablo tijd.

Gameplay technisch is Diablo III ten opzichte van zijn voorgangers weinig tot niet veranderd. Maar dat is ook absoluut niet nodig met zo’n succesvolle gebruikte formule. Zou het misschien komen omdat het dungeon crawl-genre nog geenszins verzadigd is geraakt? Ik durf het niet te zeggen, maar het is een formule die werkt. Zoals ik van voorgaande games gewend ben, zijn de tot mijn beschikking gestelde skills stuk voor stuk subliem om te gebruiken. Zo had ik skills als Dash, met als doel mij snel naar een veiligere locatie te brengen. Rollend en met saltos kon ik zo ontsnappen aan de scherpe klauwen van grote groepen monsters die mij omsingeld hadden. Geen overbodige luxe, kun je je voorstellen. Maar ook de Fire Arrow of Doom skill, waarmee ik een pijl afschoot waarna die de vijand liet ontploffen, zorgde vaak genoeg voor een hoop bevrediging.

Het is jammer dat ik maar een handvol skills heb mogen gebruiken tijdens mijn speelsessie, maar wat mijn personage wel tot zijn beschikking had, dat smaakte naar meer. Ik kan alvast niet wachten om mijn eigen Demonhunter zich te zien ontplooien en te kunnen beginnen aan de andere vier unieke klassen.

Oké, dus Diablo III ziet er subliem uit. Maar de game doet ook qua sfeer niet onder voor andere soortgelijke titels en kent een verrassend soepel lopende gameplay, zoals we dat van de ontwikkelaar gewend zijn. Zijn er dan ook nog zaken waar ik mijn vraagtekens bij heb staan? Helaas wel. Diablo III vindt namelijk het wiel niet opnieuw uit, maar gebruikt in plaats daarvan een eerder gebruikte goedlopende band. De game speelt precies hetzelfde als zijn voorganger, alleen kreeg ik nieuwe gebieden, klassen, skills en loot tot mijn beschikking. Echt unieke concepten ben ik in ieder geval niet tegengekomen. Maar is dat erg? Vanwege het gebrek aan concurrentie in het dungeon crawl-genre genre is dit eigenlijk de game waar iedereen al een lange tijd op zit te wachten. Het spel voelde ouderwets goed aan. And if it ain’t broke, don’t fix it, zeggen ze wel eens.

Mijn korte speelsessie smaakte in ieder geval naar meer en na het spelen kon ik niet wachten om verder te gaan met mijn personage. Welke gevaren in mijn bezochte kerkers zouden zich verder hebben verscholen? Wat voor loot kan ik vinden? En wat is de rol van de oppermachtige Diablo zelf? Dat zijn vragen waar ik zo snel mogelijk achter hoop te komen door het volledige spel volledig te verkennen. Want verwacht wordt dat deze game keihard gaat knallen eind 2011. Blizzard, je hebt onze pleidooi gehoord. Deze game zal ik spelen, al moet ik ervoor naar de hel lopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s