Uitgespeeld: Lost Planet 2

Geplaatst op: 22 juli 2011 door Erik Dekker in Verhalen

Het is al enige tijd geleden dat ik voor het laatst een game heb uitgespeeld. Ik kan mij eigenlijk zelfs niet eens meer herinneren wanneer. ”Tijd om daar verandering in te brengen,” dacht ik. Met een co-op partner heb ik mij daarom aan Lost Planet 2 gewaagd. Mijn ongezouten mening? Die kun je hieronder vinden.

Lost Planet 2 belooft in principe grote dingen om waar te maken. Vooral letterlijk, aangezien het voornamelijke doel is om beeldvullende monsters een kop kleiner te maken. Dat klinkt veelbelovend, toch? Dat dacht ik eerst ook. Zij aan zij tegen een kolossale vijand vechten, dat moet wel episch zijn. En dat was het ook. Tot op zekere hoogte.

Zonder enige twijfel vormen de baasgevechten in de game het hoogtepunt van het hele spel. Ieder gevecht vereist namelijk weer een andere tactiek. De ene keer moet je rondrennen om aanvallen te ontwijken en nieuwe zware wapens op te pakken om een succesvolle tegenaanval in te kunnen lossen. Weer een andere keer sta je oog in oog met een reusachtige zandworm (heeft dat beest wel een oog?) en moet je achter een groot kanon kruipen om een overdosis lood in hem te pompen. Om dit kanon draaiende te houden, moeten jouw teamgenoten het wapen bij blijven vullen door er kogels in te stoppen en het mechanisme steeds maar af te blijven koelen. Een ontzettend leuk uitgedacht concept van de ontwikkelaar, aangezien dit teamwork op een heel nieuw niveau aanmoedigt.

Het gevolg? Een ontzettend grote lading aan voldoening komt over je heen wanneer je het gigantische beest ziet neervallen op de grond. Een glorieuze overwinning als zijn levensbalk het absolute nulpunt heeft bereikt. Als beloning kun je allemaal kubussen oppakken die de baas heeft laten vallen. Deze kubussen dienen hoogstwaarschijnlijk als extra experience points, maar ik durf het niet met zekerheid te zeggen.

Maar je bent toch niet alleen maar tegen beeldvullende monsters aan het vechten? Helaas niet, want dan was Lost Planet 2 naar mijn mening een uitstekende titel geweest. Nee, de levels die je moet doorlopen om uiteindelijk bij zo’n baasgevecht te komen, zijn soms niet minder dan tenenkrommend. Vaak heb je geen idee wat je moet doen. Ja, al die vijanden die op je beeld lopen die moeten natuurlijk dood. Maar dan ben je er nog niet. Vaak heb je een bepaalde opdracht die je moet voltooien om verder te kunnen en die doorgaans niet duidelijk gemaakt. Er zijn namelijk genoeg momenten in het spel dat er oneindig veel vijanden blijven komen tot je deze opdracht hebt voltooid en dat houd je natuurlijk niet lang uit. Ga je dood? Dan kun je een aantal keren opnieuw tot leven komen. Maar wee je gebeente als er een vijandelijke Mech dichtbij je staat, want dan ben je dood voordat je weer goed en wel op eigen benen kunt staan.

Gebeurt dit maar vaak genoeg, dan moet je het hele level opnieuw doorlopen met je partner. Omdat deze levels soms wel een half uur duren, kun je begrijpen dat ik al een aantal kale plekken op mijn hoofd heb gekregen, omdat ik hetzelfde level maar liefst vier keer heb moeten doorlopen. Misschien moet ik het van de positieve kant bekijken: de game heeft in ieder geval wel waar voor mijn geld geboden als we het hebben over speeluren.

Ook zit er naar mijn mening totaal geen verhaal in het spel. Althans, ik heb er geen kunnen vinden. Wat is nou precies mijn doel? Ja, vijandelijke soldaten koelbloedig afmaken en reusachtige monsters neerhalen. Maar om welke reden? Omdat deze vragen steeds in mijn hoofd rondspookten tijdens het spelen, heb ik totaal geen interactie kunnen krijgen met mijn personage. En dat is jammer, want als jouw virtuele krijger in het heetst van de strijd problemen krijgt, dan wil je je wel in kunnen leven in zijn situatie. Eventuele emoties bleven daarom ook achterwege.

Ik durf te beweren dat Lost Planet 2 aanzienlijk veel vermakelijker zal zijn als je deze gaat spelen met een paar vrienden. Een solo avontuur zorgt denk ik alleen maar voor frustratie die je niet op de ander kunt afreageren. Buiten deze eigenaardigheden om heb ik mij toch best wel vermaakt. Als men wat met mijn zojuist opgenoemde negatieve punten doet en deze wegwerkt in Lost Planet 3, dan weet ik zeker dat het een game wordt die ik ga kopen.

Heb jij Lost Planet 2 gespeeld? Zoja, wat vind jij ervan? Schrijf een comment en laat je horen!

Volg ons op Twitter!
Like ons op Facebook!

reacties
  1. magnumxopus zegt:

    Hmm bedankt voor de headsup. Ben stiekem toch wel benieuwd naar de game, maar ik hoopte dat het spel toch wat meer bij de roots van deel 1 zou blijven.

    • Erik Dekker zegt:

      You’re welcome! Lost Planet 1 vond ik een stuk beter geslaagd op het gebied van verhaal en cutscenes. Er zat daadwerkelijk een plot in die game. In de sequel gaan de scenes en gebieden van de hak op de tak op elkaar over. En dat werkt geenszins positief naar mijn mening.

      Maar ik heb mij toch best vermaakt. Hopelijk zal de ontwikkelaar het beter doen met deeltje 3.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s