Section 8: Prejudice – ”goede shooter zonder eigen identiteit”

Geplaatst op: 21 april 2011 door Erik Dekker in Reviews
Tags:, , , , , , , ,

De laatste tijd vliegen de nieuwe titels mij om de oren. Ongelofelijk hoe hard de gamesindustrie is gegroeid de afgelopen jaren. Het wordt voor de consument ook steeds moeilijker kiezen om zijn zuurverdiende geld uit te geven. Selectief zijn, luidt daarom ook het devies. Gelukkig zijn niet alle toptitels enkel speelbaar wanneer je naar de winkel gaat en zestig euro neerlegt. Nee, want ook al waren de arcade games in het begin van de huidige generatie consoles niets meer dan remakes van oude NES titels, zien we tegenwoordig de grens vervagen in de kwaliteit tussen retail- en digitale arcade games. Met titels als Toy Soldiers, Monday Night Combat, Braid en Super Meat Boy, hebben gamers weinig te klagen. Weet Section 8: Prejudice ook een plekje in de lijst met meest memorabele titels te veroveren?

Timegate’s Section 8 heeft na de release vrij wisselvallige reviews gekregen. De game had volgens velen te weinig vlees om het bot en bood in principe weinig nieuws op tafel. Een ondergesneeuwde third-person shooter gebeurt nagenoeg vrij vaak in een wereld waar dit genre vrijwel verzadigd is geraakt. Maar Section 8 was een retail game, en dergelijke titels zullen eerder in de vergetelheid raken. Niet voor niets werd de game in een mum van tijd ook sterk afgeprijsd. Section 8: Prejudice heeft het beter voor elkaar en wordt digitaal uitgebracht als arcade game en geniet van een prijs van 1200 microsoft points, ofwel een kleine vijftien euro. Dat maakt het een stuk schappelijker, toch? Maar is de game zijn geld ook waard? Ik heb de game een tijd lang gespeeld en heb hierover een aardig beeld kunnen krijgen.

Awesome

Vrij toegankelijk: als er iets is waar ik niet tegen kan, dan zijn het games waarbij de instapdrempel zodanig hoog is dat ik het na een tijdje weer op geef. Gelukkig is dat met shooters nagenoeg nooit het geval. Toch zijn het vaak de controls waar ik aan moet wennen. Met Section 8: Prejudice is dat niet echt het geval. Als je ervaring hebt met games in het genre, dan kun je met Prejudice aardig snel uit de voeten. Het is goed dat Timegate heeft gekozen voor een relatief simpele besturing, aangezien 32-player gevechten soms aardig chaotisch worden. Maar hier kom ik nog op terug.

Zowaar een singleplayer in een arcade shooter: Section 8: Prejudice biedt verrassend veel voor een arcade game. Waar dergelijke games zich vooral weten te verkopen met slechts een multiplayer modus, biedt deze game ook een 5-uur durende verhaallijn. Toegegeven, inhoudelijk is de singleplayer niet echt om over naar huis te schrijven, maar de fun-factor is zeker aanwezig. Fijn hersenloos schiet werk verrichten tegen computerbestuurde vijanden, verveelt gelukkig niet zo snel. De missiestructuur kun je vergelijken met games als Call of Duty en Halo. Je krijgt een opdracht voor je geschoteld en die moet je met succes volbrengen. Voorbeelden zijn het uitroeien van vijandelijke soldaten in strijd kampen en het opblazen van satellietschotels om hun communicatie te verslechteren. Prejudice had sowieso hoge ogen gegooid als er geen singleplayer modus in de game gestopt zou zijn, maar het dient meer als kers op de smakelijke slagroomtaart.

Goed uitgewerkte multiplayer: Prejudice moet je niet kopen enkel voor de singleplayer. Nee, waar de game echt straalt is in de online modus waar je in totaal met 32 man heerlijke chaos kunt stichten. En daarvoor krijg je genoeg middelen tot je beschikking. Wat moet je je hierbij voorstellen? In principe draagt Prejudice het uiterlijk van Halo, maar heeft gameplay elementen van zowel Halo, als Call of Duty en Homefront. Halo, omdat je verschillende voertuigen tot je beschikking hebt. Denk hierbij aan tanks, warthog-achtige wagens en zelfs mechs. Call of Duty, omdat je kunt sprinten (na een tijdje te hebben gerend krijg je de keuze om sneller te rennen, wat trouwens energie absorbeert) en punten krijgt per gemaakte kill. Maar ik vernoem ook zeker Homefront, omdat je bij het uitvoeren van objectives en het maken van kills geld krijgt dat je vervolgens weer kunt gebruiken om voertuigen en ander arsenaal zoals turrets en AA-turrets mee te kopen. Het geld dat je verdient is alleen in het huidige gevecht geldig, dus spendeer het met enige tactiek.

Gevechten moet je tactisch benaderen, omdat vijanden aanzienlijk meer health hebben dan in andere shooters. Ook dit is lichtelijk te vergelijken met het healthsysteem uit Halo games. Dit moedigt trouwens ook teamwork aan, want vele handen maken licht werk. Wanneer je een goed team hebt en je vindt een vijandig team van soortgelijke opstelling, dan zul je zien dat er heerlijke chaos ontstaat. En dat is iets wat ik toch mis in een hoop shooters.

Het is niet enkel rennen en schieten in de game.  Zo krijg je ook de optie om langdurig te kunnen sprinten over het slagveld. Dat is geen overbodige luxe, want de maps zijn groot. Heel groot zelfs. Tijdens het rennen absorbeer je langzaam een deel uit je energiemeter, waarschijnlijk om deze feature lichtelijk te balanceren. Ook heb je de keuze om een jetpack te gebruiken. Handig voor als je een gebouw snel op moet en geen zin en tijd hebt om al die trappen op te gaan. Dit zorgt er ook voor dat de gevechten wat vaker voorkomen en dat campers worden bestraft.


Swarm modus: alsof je je handen nog niet vol hebt aan een verhaallijn en een multiplayer modus, krijg je in Prejudice ook een modus voor je kiezen waarbij je zolang mogelijk stand moet houden tegen een steeds groter en sterker wordende groep vijanden. Bij iedere kill die je maakt krijg je geld en dat heb je hard nodig om spullen zoals turrets en mechs te kopen. Want je gaat dood. Heel vaak dood zelfs. Snel spawnen en terugvechten luidt daarom ook het devies. De chaos en de intensiteit die je voelt wanneer de vijandelijke linie steeds moeilijker wordt om te doorbreken, is zeker noemenswaardig.

De aanwezigheid van bots: waar ik erg over te spreken ben is het feit dat lege plekken in het team worden opgevuld door bots, computerbestuurde soldaten. Een geweldige toevoeging als je het mij vraagt, aangezien er niks erger is dan tien tot twintig minuten te moeten wachten tot een match vol is met spelers om te kunnen beginnen. Dat is in Prejudice dus helemaal niet het geval.

Ik had in een eerder artikel aangegeven dat ik sceptisch was over de intelligentie van deze bots, maar Timegate weet ook op dit front aangenaam te verrassen. Soms kan ik in gevechten maar moeilijk vertellen of ik tegen een echte speler of tegen een bot aan het gevechten ben. Op het juiste moment de jetpack gebruiken, grenades die naar mijn soldaat worden gegooid en op de juiste manier dekking zoeken achter obstakels, ze doen het allemaal. Dit zorgt voor meer bevrediging wanneer ik goed bezig ben. Maar je kunt de moeilijkheidsgraad van de bots in offline matches ook gewoon instellen (easy, normal en hard). Omdat er aardig wat verschil tussen deze 3 graden zitten, is de game toegankelijk voor zowel de beginnende- als de wat meer ervaren gamer.

Zelf kiezen waar je spawnt: degenen die zich vaak dood ergeren aan de slechte keuze van het spawnsysteem in shooters, steek nu je hand op. Ik kan zien dat velen het met mij eens zijn”. En terecht, want ik ben de tel al heel lang geleden kwijt geraakt dat ik zwaar geïrriteerd de game naast mij neerlegde, omdat het vijandige team mijn eigen groep in een hoekje heeft gedreven en ons keer op keer door het hoofd schoot zonder dat wij iets terug konden doen. In Prejudice zul je dergelijke irritaties niet kunnen vinden. In de game krijg je namelijk de optie om waar dan ook op het slagveld te spawnen. Je kiest een punt uit op de kaart en vervolgens zie je jouw soldaat uit een dropship springen om vervolgens op die plek terecht te komen. Stiekem krijg je op het eind nog een beetje speling, want als je op het juiste moment afremt dan kun je nog een beetje zweven boven de grond, zodat je echt de controle hebt over het spawnen. Let wel: basissen die de vijand heeft overgenomen staan vol met AA-turrets die jou zo uit de lucht schieten. Daarom moet je tactisch omgaan met de plek waar je gaat landen.

Awful

Split-screen straalt van afwezigheid: als je de hierboven genoemde pluspunten hebt gelezen, dan zul je ongetwijfeld denken dat de game perfect zou zijn als je deze met een vriend of vriendin in dezelfde kamer zou spelen. En perfect is het ook, daarom vind ik het een ronduit slechte keuze van Timegate dat deze optie niet in Prejudice gestopt is. Vooral tegenwoordig, in een tijdperk dat de casual gamer een wat luidere stem heeft gekregen, is het een noemenswaardig verkooppunt dat een game een uitstekend uitgewerkte split-screen modus bevat. Misschien met een patch? Ik hoop het van harte, maar tot zover ziet het er niet rooskleurig uit.

Mist een beetje een eigen identiteit: de uitdrukking ”beter goed gejat dan slecht bedacht”, is er een die perfect gebruikt kan worden voor Section 8: Prejudice. Zoals ik hierboven al vermeldde, heeft de game duidelijk leentjebuur gekeken bij andere populaire shooters. Dat is op zich helemaal niet erg, aangezien er bijna geen enkele game is opgebouwd zonder inspiratie van een concurrerende titel. Maar Prejudice heeft bepaalde elementen zodanig gekopieerd, dat het een beetje aanvoelt alsof de game niet helemaal een eigen identiteit heeft. En dat is toch jammer, aangezien gamers vaak terugdenken aan een titel. Niettemin heeft Prejudice een aantal toffe unieke features in huis waarmee het zich onderscheidt van de rest, maar het neemt niet weg dat het toch nog teveel lijkt op een mix tussen andere bekende shooters.

Ik baal er een beetje van dat de servers nog niet helemaal open werden gegooid tijdens mijn speelsessies. Ik heb dus voornamelijk tegen bots gespeeld. Ik durf dus ook niet te zeggen of de game veel lag bevat. Ik ga de komende dagen hier eens goed voor zitten en kom hier op terug.

Section 8: Prejudice heeft mij aangenaam weten te verrassen. Vanwege het wisselvallige succes die de originele Section 8 heeft gehaald, was ik eerst een beetje sceptisch, maar het ziet er naar uit dat Timegate ontzettend veel heeft gedaan met zowel de positieve als negatieve kritieken die de game destijds kreeg. Het antwoord dat de ontwikkelaar daarop geeft is Section 8: Prejudice en het resultaat mag er zeker zijn. Voor zowel kortdurende als lange speelsessies is de game erg geschikt en biedt voor de schappelijke prijs van 1200 msp/14.99 euro genoeg waar voor zijn geld. Wie grootschalige en chaotische gevechten zoekt kan met deze game veel plezier beleven. Zoek je echter een frisse originele shooter die barst van de unieke gameplay elementen, dan kun je Prejudice beter links laten liggen. Maar dan mis je wel een zeer goed uitgewerkte first person shooter.

Section 8: Prejudice is verkrijgbaar op zowel de PC als de PC en de Playstation 3.

Deze review is  gebaseerd op de Xbox 360 versie. De recensent heeft meerdere uren gespendeerd aan zowel de single- als de multiplayer. Vele honderden bots hebben het virtuele leven moeten laten toen ze zijn pad kruisten. Of het nou headshots waren of nutshots, het heeft allemaal niet mogen baten. Afwisseling zorgt echter voor een frisse wind en houdt de game interessant. Hoeveel kills en hoeveel deaths, zul je je wellicht afvragen? Op het moment van schrijven waren de servers nog niet helemaal open en zijn de gevechten voornamelijk tegen bots geweest. Een echt ratio heeft hij dus nog niet kunnen vormen.


reacties
  1. Christian Louboutin shoes zegt:

    Nice post, I like the layout design of your page. What’s the theme you used? created by yourself?

  2. poke zegt:

    waar kun jw dit spel kopen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s