Torchlight 360 – ”goddelijk monsters afslachten”

Geplaatst op: 19 maart 2011 door Erik Dekker in Reviews

Torchlight is een ambitieuze dungeon crawler van ex-Blizzard leden, die leentjebuur heeft gespeeld bij de God van alle games in dit genre: Diablo. Men heeft bekende succesvolle gameconcepten overgenomen en deze langzaam gegoten in een cartoonesk jasje. Stop dit brouwsel vervolgens een tijdje in de ontwikkel oven en je krijgt Torchlight. Bedoel ik daarmee dat de game niets meer is dan een kopie van Diablo? Niet helemaal. Ook al voelt de game voor fans van het genre al vanaf het begin erg bekend aan, toch biedt Torchlight nog genoeg moois om zich van andere soortgelijke titels te kunnen onderscheiden.

Als ik eerlijk mag zijn is het niet makkelijk om in het dungeon crawl-genre nog origineel uit de hoek te komen. Wat kun je namelijk nog met het concept doen wat andere games nog niet hebben klaargespeeld? Grootschalige dungeons? Massa’s monsters tegelijk? Ik heb het allemaal al voorbij zien komen. Een goed verhaal misschien? Dit zou wellicht een goed idee zijn om aan te werken, want ook Torchlight zal je niet meeslepen met een overtuigende story-line. Maar is dat zo erg? Zoeken we een verhaal als we een game als Torchlight gaan spelen puur met de intensie om zoveel mogelijk monsters af te slachten? Ikzelf heb de afwezigheid van een verhaal niet echt gemist in de game. Nee, in plaats daarvan krijg je de gelegenheid om los te gaan met een oneindig groot arsenaal tegen een nog groter leger aan monsters. En naar dat opzicht kijkend, doet de game het goed. Heel goed.

Onlangs heb ik in een artikel beschreven wat de grootste verschillen zijn tussen de PC en Xbox 360 versie. Ik ga er in de review verder niet te diep op in.

Awesome

Perfecte agressietherapie: Heb je een vermoeiende dag op school of op het werk gehad, dan kun je ongetwijfeld niet wachten om lekker onderuitgezakt op de bank te zitten en je te verliezen in een game. Torchlight biedt dan ook genoeg solaas in het wegkrijgen van de nodige stress. Met duizenden tot tienduizenden skeletten, ratten en andere monsters die het niet zo hoog met je hebben, kun je met je wapen zwaaien tot je een ons weegt. Hoe verder je komt in je epische queeste, hoe meer tegenstand je gaat krijgen. Met een beetje management van je uitrusting en vaardigheden bereikt de game echter nooit het punt dat het té moeilijk wordt. Een goede balans van uitdaging en beloning is aan de andere kant duidelijk aanwezig.

Een waar lootparadijs: zoals het een echte dungeon crawler betaamt, kun je in Torchlight je hart ophalen met kolossale bergen aan loot. Bij iedere groep vijanden die je pijnlijk de dood injaagt, wordt de grond daaromheen overspoeld met nieuwe voorwerpen die je mogelijk zouden kunnen helpen in je avontuur. Stukje bij beetje vind je betere gear en wapens die je naast het geven van een betere status, ook je looks wat op zullen fleuren. In mijn playthrough speel ik met een Destroyer (Warrior type) en na enige uren spelen heeft hij een uitrusting die uitstraalt dat je niet met hem moet spotten. En ik ben nog niet klaar, er staat mij nog een hoop betere loot te wachten. Het constant streven naar het verbeteren van je personage werkt nagenoeg ontzettend verslavend.

Uitstekende besturing: Op de PC versie moet je met je muis een punt aanklikken, waar je personage vervolgens heen zal rennen. De Xbox 360 versie doet het op dat gebied net even anders. De nieuwe besturing geeft je veel meer controle. Wil je naar boven, til dan de pook omhoog. Wil je naar rechts, dan laat je de pook naar rechts gaan. Naast het feit dat dit simpelweg veel soepeler werkt, zorgt het ook voor meer rust, wanneer je je in het heetst van de strijd bevindt. Als een vijand namelijk een vuurregen op je afstuurt, dan hoef je simpelweg alleen maar weg te rennen. Op de PC versie heb je daar meer moeite voor nodig.

Huisdieren zijn toegestaan: In je intense Torchlight avontuur sta je gelukkig niet alleen. Aan je zijde heb je een trouwe metgezel, welke een hond of een kat kan zijn afhankelijk van je keuze in het begin. Ik koos voor een prachtige hond die met trots de naam Bogglesworth draagt. Of hij er blij mee is, dat mag joost weten maar ik vind het een geslaagde naam. Als hij zich wilde laten spreken dan had hij maar geen hond moeten worden.

We dwalen echter af van het onderwerp. Je viervoeter zal zich vol overgave mengen in de strijd en doet dat met vrij veel succes. Naast het uitdelen van normale klappen kun je namelijk ook een aantal spells naar keuze toewijzen aan het dier, welke er twee tegelijk met zich mee kan nemen. Is het een fireball, een healing spell of een spell waarbij je een aantal skeletten oproept om voor hem te vechten? Die keuze ligt bij zijn baasje. Een erg toffe toevoeging als je het mij vraagt. De meest memorabele eigenschap van je metgezel is echter de mogelijkheid om maximaal vijftig ongewenste spullen bij zich te kunnen dragen. Als je zou willen dan kun je het beest zelfs terugsturen naar het dorp Torchlight om de spullen te verkopen. Een geweldige toevoeging als je het mij vraagt, aangezien je rugtas binnen aanzienlijk snelle tijd tot aan de nok vol zal zitten. Het houdt de snelheid ook een beetje in het spel, want niets is erger dan je avontuur om de paar minuten te moeten staken vanwege zulke zaken.

Verrassend veel diepgang: Naast het verzamelen van nieuwe gear en wapens voor je personage, kun je ook tientallen keren stijgen in levels. Ieder nieuw level geeft je een aantal punten die je kunt gebruiken om jezelf sterker te maken. Of je deze punten toewijst aan bijvoorbeeld Strength of Magic, dat is natuurlijk aan jou. Maar als je bijvoorbeeld gaat voor een Warrior-achtig type dan spreekt het voor zich dat je voor brute kracht gaat.

Punten toewijzen is natuurlijk leuk en aardig, maar het oog wil ook wat. Daarom krijg je teveens de mogelijkheid om te kiezen uit een groot aantal skills, welke bij iedere class weer anders zijn. Op deze manier kun je bijna tot in de kleinste details sleutelen aan je personage en deze laten groeien op de manier zoals jij dat wilt.

Een hoop waar voor je geld: Ook al kun je het verhaal uitspelen tussen ongeveer tien en vijftien uur tijd, toch kun je daarna je vaardigheden testen in de nooit eindigende dungeon. Deze kerker barst van de monsters en wordt naarmate je verder komt steeds moeilijker. De loot wordt ook aanzienlijk sterker, dus het loont om door te gaan. Deze dungeon houdt je zeker nog een extra aantal uren vast. En hey, zwakke monsters met desastreuze spells en skills afslachten verveelt nooit, toch?

Daarnaast kent de game drie classes. De Destroyer (Warrior), de Vanquisher (Archer) en de Alchemist (Mage). Geen enkele class is hetzelfde, omdat je door de verschillende vaardigheden een nieuwe bijpassende speelstijl moet zien te ontwikkelen. Dit houdt de game fris en moedigt je aan om naast je andere vergevorderde personage eens een nieuwe te proberen. Omdat de dungeons willekeurig worden gegenereerd, zul je er bij een nieuwe playthrough niet sneller doorheen sprinten. Het is alsof je een geheel nieuwe game speelt. Ontzettend goed gedaan als je het mij vraagt en zeker de moeite waard om even te vermelden.

Variatie van omgevingen: De beruchte mijnen van Torchlight zijn verdeeld in verschillende lagen. Iedere laag kent zijn unieke omgeving en de daarbij behorende flora en fauna. Het is erg tof om je van het ene op het andere moment te wanen tussen tropische wateren en donkere mijnschachten. Dit houdt het interessant om te blijven spelen, want vele uren achter elkaar door dezelfde donkere tunnels ronddwalen, raakt op den duur ook saai.

Awful

Geen ruimte voor twee: Als er iets is waar Torchlight zich perfect voor uitleent, dan is het wel de mogelijkheid om de game samen te doorlopen. Zij aan zij het zwaard trekken terwijl een aantal krijgers worden omringd door massa’s aan ongewenst gespuis die steeds dichterbij komen. Dit zorgt zeker weten voor een aantal onvergetelijke momenten. Tot mijn grote verbazing schittert de co-operatieve modus echter van afwezigheid. Een gemiste kans als je het mij vraagt, want dit zou nou een toevoeging zijn die zich daadwerkelijk kan onderscheiden van de PC-versie. Daarnaast spoort dit mensen die deze al in bezit hebben sneller aan om ook de XBlA versie aan te schaffen. Stiekem hoop ik dat co-op later nog middels een patch wordt toegevoegd, maar ik zie het somber in.

Framerate drops: Toen ik begon met spelen was ik onder de indruk over hoe goed de game to zijn recht komt als er een aantal monsters tegelijk in het beeldscherm rondbanjeren. Vloeiend over elkaar lopende beelden gepaard met een goed ogend cartoonesk jasje dragen zo bij aan intense speelbeleving. Toch merkte ik op dat, naarmate ik verder kwam in het spel en er grotere groepen vijanden ontstonden, dat de framerate drastisch omlaag ging. Soms zelfs zo erg dat toen ik mijn personage opdroeg een aanval uit te voeren, er een aantal seconden tussen zat. Het is daarom ook erg jammer dat het spel juist op dit vlak tekort schiet, want het is een doorn in het oog als je in het heetst van de strijd aanvallen aan de lopende band moet blijven selecteren om het überhaupt te kunnen overleven.

Lichtelijk gecasualiseerd: Wat mij opviel tijdens het spelen,was dat je minder plek hebt voor je vaardigheden. Waar je op de PC tien slots hebt waaraan je skills en potions kunt toewijzen, krijg je er op de Xbox 360 versie maar vier. Het is niet iets wat de spelervaring helemaal naar de grond helpt, maar voor wie ervan houdt meerdere dodelijke aanvallen los te laten op hun vijanden, zijn op de Xbox 360 versie wat meer beperkt ten opzichte van de PC versie. Tijdens het spelen heb ik er weinig last van gehad, want ik had genoeg aan een handjevol vaardigheden, maar het is misschien goed om toch even te benoemen.

Terugkijkend op mijn tijd met Torchlight, moet ik zeggen aangenaam verrast te zijn. Ik had erg veel behoefte aan een aangename dungeon crawler op de console en deze game vult dat gat goed op. Het is opmerkelijk hoeveel ruimte er is voor games in dit genre op de consoles, want vooralsnog is de PC op dit gebied een stuk meer verzadigd. Torchlight heeft echter bewezen door met een uitstekende bijpassende besturing te komen een waardige dungeon crawler uit te brengen naar de huiskamer.

Of bezitters van de PC versie zich wederom kunnen verliezen in de magische wereld van Torchlight, dat is niet helemaal te zeggen. Het is daarom ook een gemis dat er geen co-operatieve modus in zit, want dat zou deze gamers wellicht net over de streep kunnen trekken. Niettemin staat de game buiten de afwezigheid van de modus om als een huis. Voor wie van dungeon crawlers houdt en simpelweg niet kan wachten totdat Diablo 3 uitkomt, heeft met Tochlight een perfect zoethoudertje gevonden die hem vele tientallen uren bezig zal kunnen houden.

Deze recensie is gebaseerd op, hoe kan het ook anders, de Xbox 360 versie van Torchlight. De game kost 1200 microsoft points, wat neerkomt op een kleine vijftien euro. De recensent heeft vele lagen van de mijnen doorlopen en rond de zestig bazen de dood in geholpen. Terwijl hij zich door de mijnen heen zwoegde, heeft hij tot dusver rond de vierduizend ongelukkige monsters uit hun lijden verlost. Iemand moet het doen, zul je daarom af en toe door de mijnen horen echoën.

reacties
  1. Rohan zegt:

    Nice review man.

    Lekker hacken en slashen, monsters afslachten,de perfecte gear vinden. En dit allemaal met je hond/kat aan je zeide.. wie wil dit nou niet..😀
    Ik ga toch maar de wachttijd op D3 opvullen met het spelen van Torchlight.

    Rohan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s