Mijn nieuwe desktop: de geboorte van iets moois

Geplaatst op: 17 maart 2011 door Erik Dekker in Hardware, Nieuws

Laatst had ik aangegeven mijn horizon te willen verbreden door me te gaan verdiepen in de PC wereld. Omdat de technologie zich vrij snel ontwikkelt op dit platform, heb ik gekozen voor een opstelling die hopelijk een aardige tijd meegaat. Het heeft even mogen duren, maar mijn nieuwe desktop heeft eindelijk het levenslicht gezien. Nadat de onderdelen werden bezorgd heb ik de kast meteen met een paar goede vrienden in elkaar gezet. Het was niet makkelijk, maar het resultaat mag er denk ik wel wezen! De hoogste tijd dus voor een gedetailleerd verslag.

Let wel dat de gemaakte foto’s van mijn iPhone zijn, het enige fototoestel dat ik bij me had toen de PC in elkaar werd gezet.

We begonnen met het moederbord. Een groentje als ik ben, kon ik niet anders dan met open mond staren naar dat logge stuk technologie. Op meerdere plaatsen lagen chips en werden vergezeld door stukjes uitstekend metaal. Iedere component zal ongetwijfeld zijn rol te hebben vervullen, wanneer mijn desktop straks overuren gaat draaien. Als spreekwoordelijke kers op de taart kwam het moederbord in een koude blauwe kleur. Geen slechte keuze!

Wat mij opviel is dat de processor ongelofelijk klein is. Ik had een bakbeest van een object verwacht, maar de grootte valt te vergelijken met die van een pinpas. De processor moest in een speciaal vakje op het moederbord worden geplaatst, welke beveiligd werd met een dak en een kleine hefboom. Precies daar bovenop kwam de koeler.

Ik moest wel lachen toen ik de Sapphire Radeon 6950 HD videokaart zag. Blijkbaar willen de ontwikkelaars jonge gamers opwinden door een rondborstige vrouw heel aanwezig op de voorkant te zetten. Want tja, omdat het uitpakken vaak al de helft van de pret is, kun je dit proces maar beter zo lang mogelijk laten duren. Niettemin zette ik er mij zo overheen en bracht deze grote jongen naar de plek waar hij thuishoort: de binnenkant van mijn desktop.

Mijn Antec behuizing staat bekend als een kwalitatief hoogstaande kast. Toch werd het uiteindelijk millimeterwerk, wanneer we aan de andere onderdelen begonnen. Vooral toen mijn videokaart eraan moest geloven, kon ik duidelijk zien dat het allemaal nét aan paste. Verbazingwekkend dat een videokaart zo groot is, althans degene die ik heb gekocht. Maar het schijnt dat vooral videokaarten het meest vergevorderd en de PC markt zo naar een nieuw niveau hebben weten te tillen. Met zon gevaarte als de 6950 HD moet er wel een hoop grafische kracht in zitten.

De videokaart steekt echter schril af tegen de grootte van de voeding. Mijn god, wat een gevaarte is dat zeg. Met een vermogen van maar liefst 650W zou mijn nieuwe aanwinst het wel even goed uit moeten houden. En mocht ik uiteindelijk willen uitbreiden, dan zou het geen probleem moeten zijn. Toch was ik verbaasd dat de omvang van bepaalde onderdelen soms echt uit twee extremen bestaan.

Het was een hele klus, maar na een paar uur zwoegen, stond alles goed op zijn plek. Een chirurgische operatie is er niks bij, want sommige stekkers moesten met een pincet worden gemonteerd aan een ander onderdeel. Kleine fouten worden hard bestraft en daarom brak het zweet me soms bijna uit. Gelukkig is alles vrij goed gegaan en is het nu slechts wachten op mijn nieuwe monitor die naar verwachting morgen binnenkomt. Ik moet er gelijk wat koelpasta bijhalen, want die was ik helaas vergeten te bestellen. Zonder koelpasta kan mijn desktop ontzettend snel overhit raken, met alle nare gevolgen voor mijn onderdelen van dien. Nee, tot ik dit heb zal mijn PC nog niet gebruikt gaan worden.

De uiteindelijke opstelling ziet er zo uit:

Moederbord: Asus P8P67 LE Rev. 3.0

Ramgeheugen: Kingston ValueRAM 8 GB

Processor: Intel Core I5 2500k 3.3 GHz

Grafische kaart: Sapphire Radeon HD 6950 2 GB

Harde Schijf: Samsung Pinpoint 2TB

Voeding: Corsair TX650W

Monitor: Asus ML228H 21.5′ LED

De slapeloze nachten zullen dus nog eventjes aanhouden, maar dit keer niet vanwege het wachten op mijn onderdelen, maar omdat ik simpelweg niet kan wachten om ermee aan de slag te gaan. Waarom gaat de tijd niet gewoon sneller als je ongeduldig moet wachten en andersom? ‘God moves in mysterious ways’,  schiet er door mij heen. Geduld is inderdaad een schone zaak. Alleen geen aangename.

Met dank aan David Sprenger en Jeffrey Blokker voor het helpen!

Volg Erik Dekker op Facebook en Twitter!


reacties
  1. Dimitri zegt:

    niet echt de meest economische keuze maar daar zou je toch wel 2 jaar mee moeten doen ( zonder aanpassingen)

  2. simon zegt:

    Wat kost zoiets welniet ?? Kom je ver met 800 euro??? Ik wil ook een desktop gaan maken maar zonder enige ervaring en ouders die nogal tegenwerken. Is het nog aardig lastig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s