De behoefte naar het boeken van progressie

Geplaatst op: 15 februari 2011 door Erik Dekker in Nieuws, Verhalen

De relatief kort durende matches maken Call of Duty aantrekkelijk voor gamers die over het algemeen niet zo veel tijd om handen hebben. Op deze manier voelt de game ook niet eentonig aan, omdat iedere match weer anders is. Nieuwe tactieken moeten worden toegepast en gemaakte fouten vormen belangrijke leermomenten. Toch ben je vrij snel op het maximale level beland in Call of Duty: Black Ops. Zo’n beetje alle wapens zijn gehaald en volgens sommigen kun je dán pas beginnen met spelen. De ontwikkelaar geeft je echter de mogelijkheid om maar liefst vijftien (!) keer opnieuw te kunnen beginnen. We noemen dat het stijgen in prestige. Waarom zou je dat in hemelsnaam doen? Welke drang zou je kunnen hebben om alles opnieuw te moeten verdienen?

Met der jaren heb ik gemerkt dat mijn enthousiasme voor een game aanzienlijk afneemt wanneer er weinig meer te verdienen valt. Bloed zweet en tranen die verloren gaan in keiharde trainingen om uiteindelijk dat ene kolossale monster af te slachten voor een legendarisch zwaard, werkt bevredigend en dat is een moment om naar uit te kijken. Maar als deze eenmaal geslacht is, dan is het moment an sich over. De kortdurende bevrediging gaat uiteindelijk over in een gevoel van verveling. Want als ik verder weinig kan met dat zwaard, dan is de lol er uiteindelijk ook af. Nee, ook in games luidt het devies ”het begeren is leuker dan het beheren”. Althans dat is voor mij het geval. En Call of Duty is niet anders op dat gebied.

Als ik eenmaal het maximale level heb bereikt in Black Ops (level 50), dan wil ik uiteindelijk opnieuw beginnen. De zogenaamde ”challenges” die ik kan volbrengen in de eerste levels van het te bewandelen pad zijn ook relatief makkelijk. De beeldvullende notificaties met de mededeling dat je er eentje met succes hebt volbracht, zullen in het begin daarom ook aan de lopende band voorbij komen. Bevrediging gegarandeerd. Het constant opnieuw kiezen voor een volgende prestige, leidt er ook toe dat je verplicht bent andere wapens in de strijd te gebruiken. Want nieuwe wapens kun je alleen maar verdienen door in levels toe te nemen. Dit zorgt voor de nodige afwisseling en dat is belangrijk wil je op de lange termijn dezelfde game blijven spelen.

Ook het hebben van vrienden die de game spelen, moedigt je aan om naar de volgende prestige te gaan. Want als je vaak samen speelt dan is het natuurlijk extra leuk als je een beetje op dezelfde levels blijft zitten. ”Stilstand is achteruitgang”, luidt het gezegde, maar met vijftien prestiges zul je je die opmerking in principe nooit tegen hoeven te komen. Tel daarbij op dat je op prestige #13 de mogelijkheid krijgt om gouden wapens in handen te krijgen en je kunt je voorstellen dat het best aantrekkelijk is om dat ene verloren half uur productief te besteden. In Black Ops welteverstaan. Maar goed, ik ben er nog lang niet. Volgens mij ben ik onlangs begonnen met de vierde prestige. Maar ik heb geduld, de aanhouder wint! In de tussentijd zal ik me ongetwijfeld prima vermaken, met de daarbij behorende onvergetelijke overwinningen en blunders.

Volg Erik Dekker op Facebook en Twitter!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s