Good Days in New Vegas (deel 3): problemen in Primm

Geplaatst op: 8 november 2010 door Erik Dekker in Verhalen

In de rubriek ”Good days in..” neem ik je mee in mijn avonturen die ik in bepaalde games beleef. Onlangs beet de game Fallout: New Vegas het spits af en in het eerste deel kon je lezen dat ik al vanaf het begin in de game aan het werk werd gezet. Blijkbaar kwam mijn hulp als geroepen, want de problemen stapelden zich langzaam maar zeker op. In het tweede deel van de rubriek kon je lezen over de slag om het pittoreske dorpje Goodsprings. Om mijn belagers echter te kunnen vinden moet ik mijn horizon verbreden en de pijlen richten zich op dit moment naar het grote dorp Primm, ergens ten zuiden van waar ik mij nu bevind.

Goodsprings is goed voor mij geweest, maar aan al het moois komt een eind en dus pak ik mijn spullen en neem van iedereen afscheid. Omdat mij ongetwijfeld een lange reis staat te wachten, sla ik bij barvrouw Trudy eerst nog wat eten en drinken in. Terwijl ik lopende voort mijn inventaris een beetje aan het ordenen ben, komt er een vreemde gestalte op mij af lopen. Het blijkt een man te zijn in nood, maar zijn gezicht verraadt hem dat hij drugs heeft gebruikt. Hij smeekt mij om hulp omdat zijn vriendin ergens verderop in de val zou zijn gelopen door Gecko’s. Ik aarzel niet en bied hem mijn hulp aan, aangezien ik zo langzamerhand een grote hekel aan die gemuteerde onderkruipsels heb gekregen. ”Where is your girlfriend right now?”, vraag ik hem. ”Shes somewhere near the old radio tower up ahead”, vertelt hij mij zenuwachtig. Ik loop er meteen heen, met pistool in de aanslag.

Toch heb ik het gevoel dat hier iets niet klopt. Waarom kwam die man zo ”high” op mij over? Tijd om na te denken heb ik echter niet want al snel kom ik een aantal ontspoorde Gecko’s tegen die de radio toren waarschijnlijk voor zichzelf willen houden. Na een paar goedgemikte schoten loop ik naar het punt toe waar de vriendin van die man zich schuil moeten houden. Ik vind op een paar drugspillen en ammunitie na echter niets. ”Zouden de Gecko’s haar soms te pakken hebben gekregen?”, vraag ik mij af. Terwijl ik verward weer richting de weduwnaar loop, rent hij meteen naar me toe wanneer hij mij ziet. Mijn vraag wordt meteen beantwoord door zijn zelfverzekerde opmerking:”Thanks, if you weren’t here, I wouldn’t be able to get to my stash for my fix. Now step aside”. Voordat ik doorheb wat hij bedoelt trek hij zijn pistool en begint op mij te schieten. Gelukkig is hij geen ervaren schutter en in een fractie van een seconde weet ik mijn eigen schietijzer te trekken waarna hij een paar kogels door zijn hoofd krijgt. Jammer altijd, dat dergelijke verslaafden alles doen om hun dosis maar te kunnen krijgen. Helaas had hij de verkeerde persoon voor zich om zijn vuile werk op te knappen. Ik pak zijn pistool en ammunitie (hij heeft er toch niets meer aan) en begeef mij weer richting Primm alsof er niets is gebeurd.

De verslaafde die het niet heeft kunnen navertellen

Na een flinke wandeling in de avondlucht schijnen de lichten van Primm aan de horizon en krijg ik een opgelucht gevoel van binnen. Voordat ik echter door kan lopen, word ik opgehouden door een oude man die Malcolm Holmes blijkt te heten. Hij vraagt mij of ik door heb gehad dat ik tijdens het zoeken naar waardevolle spullen een Sunset Sarsaparilla star bottle cap heb gevonden. Ik heb geen idee waar hij het over heeft en vraag naar meer informatie. Blijkbaar is er ergens in de Mojave Wasteland een schatkamer die wordt bewaakt door een stokoude bewaker en de enige manier om binnen te komen is door hem vijftig van deze speciale bottlecaps te geven. Ik kijk in mijn inventaris en inderdaad: ik zie een glinsterende blauwe cola dop onderin mijn rugzak liggen. ”What kind of treasure can I expect?”, vraag ik hem, steeds enthousiaster wordend bij de gedachte van een legendarische schatkamer voor mij in het verschiet. ”No one knows, it could be a Vault filled with women, caps, weapons, armor or god knows what’s there to be found”, antwoordt hij daarop. Omdat hij zijn zoektocht allang heeft opgegeven is hij bereid mij deze informatie delen gratis en voor niets. Hij waarschuwt me echter wel voor een man genaamd Allen Marks, die al zes mensen heeft omgelegd voor deze glinsterende doppen. Ik ben overtuigd geraakt en bedank hem voor zijn wijsheid. Met een brede lach loop ik door richting Primm, al dan niet met een half oog kijkend naar de grond, afspeurend voor extra Sunset Sarsaparilla star bottle caps.

Eenmaal in Primm aangekomen, word ik begroet door vernietiging en wanhoop. Op een paar gebouwen en een deels intacte achtbaan na is alles vernietigd en staan er overal tenten van de New California Republic (NCR), een factie die toegewijd is aan het herstellen van orde en democratie in de wasteland. Met vraagtekens loop ik een van de tenten in. Ik word begroet door de opperbevelhebber en hij vertelt mij dat Primm gesloten is voor buitenstaanders. Het dorp is blijkbaar overgenomen door Powder Gangers en deze zullen niet aarzelen om te schieten als ze mij zouden zien. Na een bloedstollig gevecht op leven en dood in Goodsprings ben ik wel aan wat gewend geraakt dus ik besluit een gok te wagen door de bijna verwoeste brug over te steken die het NCR kamp scheidt van deze bloeddorstige criminelen.

Met getrokken wapen maak ik, al wegduikend van landmijnen, een sprint over de brug naar een veilige plek. Een paar Powder Gangers horen de mijnen echter af gaan en komen met getrokken geweer kijken wat er loos is. Helaas word ik gesnapt en ben genoodzaakt mijn dodenlijst wat uit te breiden. Gelukkig dragen een paar van deze lui een sterke uitrusting en dus kan ik de mijne vervangen. Net op tijd, aangezien mijn huidige door intensief gebruik met plakband aan elkaar hangt. Ik loop langs het huis van de Sheriff en besluit poolshoogte te nemen. Wat ik daar aantref is afschuwelijk; de agent van gerechtigheid en zijn vrouw tref ik dood aan op bed. Niet voor niets hangt er overal in het huis ook een geur van de dood. Een gevoel van ongemak bekruipt me en iets in mij schreeuwt dat ik hier weg moet. Dode mensen hebben echter niets aan hun spullen dus kan ik zonder gevoel van schuld zijn cowboyhoed en geweer snel oppakken. Ook zie ik, terwijl ik een gebed voor deze mensen doe, een Sunset Sarsaparilla star bottle cap liggen. Geen slechte vangst, dacht ik zo.

Het dorp Primm in volle glorie

Ik loop snel naar buiten en zie het lokale Casino staan, welke een goed punt is om heen te gaan. Bij intrede zie ik een aantal vriendelijke maar bange mensen rondlopen, samen met een robot. Blijkbaar houden ze zich schuil voor de Powder Gangers. Ik vraag wat rond over mijn belagers maar niemand kan me helpen. Wel willen een paar goede zielen mij vertellen dat Deputy Beagle, die gevangen wordt in het Bison Steve Hotel even verderop, mij verder zou kunnen helpen. ”Het wordt mij ook nergens makkelijk gemaakt”, denk ik dan. Toch zouden de ex-gevangenen een hoop ammunitie, wapens en uitrustingen kunnen hebben. Allemaal dingen die ik hard nodig ga hebben. Ik verlaat het casino en loop richting het hotel.

Eenmaal binnen voelt de omgeving onbehagelijk aan. ”Hier is flink huisgehouden”, schiet er door mij heen. Instinctief neem ik een sluip positie aan en ga proberen de criminelen onopgemerkt af te maken. Mijn eerste slachtoffers vallen stilletjes met succes neer maar op een begeven moment weten er een paar lucht te krijgen van mijn geheime operatie. Kogels vliegen daarna om mijn oren en ik ben genoodzaakt te schuilen. Na een paar luidruchtige seconden wordt het stil en ik hoor dat er een paar hun wapen aan het laden zijn. Razendsnel kom ik met getrokken geweer tevoorschijn en geef ze een enkeltje naar het hiernamaals. Wanneer de rook uit de geweren is opgetrokken zie ik mijn kans schoon en ontdoe de ongelukkige Powder Gangers van hun spullen. Qua loot zie ik in het hotel trouwens helaas bar weinig. Enkel een kluis die vriendelijk naar mij lacht maar op dit moment te moeilijk is om te kraken. ”Nu heb ik in ieder geval een reden om later nog terug te komen”, denk ik bij mezelf.

Op de tweede verdieping aangekomen beland ik meteen in een grote zaal die vol zit met criminelen. Een bloedstollige gevecht volgt maar ik kom ternauwernood als overwinnaar uit de bus.  Aan de zaal grenst een kleine kamer waar Deputy Beagle vastgebonden zit. De onwetende bewaker die moet voorkomen dat Beagle zou vluchten, krijgt een stijlvol gemikte kogel door zijn hoofd en na een korte verkenning voor mogelijk gevaar kan ik hem rustig los maken. Nog amper los van zijn boeien, geeft Beagle mij de laatste stand van zaken weer. Zijn zus is de vrouw van de Sheriff en terwijl hij in zijn kantoor lag te slapen hebben Powder Gangers blijkbaar de stad overgenomen. Hij maakt zich sterk zorgen om haar welzijn en twijfelt of ze nog in leven is. Zijn vraag leidt ertoe dat ik een tekort aan woorden heb en zeg daarop maar niets. Beiden zijn we het er echter over eens dat we hier niet moeten blijven. Ik geef hem een pistool en samen rennen we naar buiten, terwijl iedere tegenstand het met de kogel bekoopt.

Eenmaal terug in het Casino krijg ik te horen dat ik in eerste instantie een pakje moest bezorgen van Primm naar The Strip (het hart van New Vegas); een opdracht die goed fout is gegaan. Deputy Beagle vertelt me ook dat hij een man in pak met een paar lijfwachten door Primm zag lopen richting het zuiden. Ik weet wat me te doen staat dus ik zet mijn hoed weer op en loop naar de uitgang. Beagle vat me echter in de kraag en smeekt mij te zoeken naar een nieuwe Sheriff (blijkbaar is hij achter het lot van zijn zus gekomen). Hij raadt mij iemand van de NCR aan maar een ex-gevangene zou het hier ook goed doen. Waarschijnlijk is hij gek geworden door zijn lange opsluiting en is hij vrienden geworden met de Powder Gangers, want ik kan er met mijn goede verstand niet bij waarom hij één van die criminelen leiderschap over Primm wil geven. Met een paar nieuwe opdrachten op zak loop ik weg uit Primm, nadenkend over wie een geschikte sheriff zou kunnen zijn en waar die man in pak zich nu zou bevinden. ”Het is slechts een kwestie van tijd tot ik je te pakken krijg”.

Wie wordt de Sheriff van Primm? En welke gevaren liggen op de loer in de richting die ik op ga? Je leest het allemaal in het vierde deel van Good Days in New Vegas!

Volg Erik Dekker op Facebook en Twitter!

The Bison Steve Hotel die vol zit met Powder Gangers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s