Gamen van A tot Z: Assassin’s Creed II

Geplaatst op: 5 oktober 2010 door Jelle Versee in Reviews

Als er een gamereeks is waar ik erg veel waardering voor heb, dan is het wel de door Ubisoft ontwikkelde Assassin’s Creed. In deze games krijgt de gamer ongelofelijk veel vrijheid in het gebruiken van zijn of haar omgeving tegen onwetende vijanden. Deel twee biedt een prachtige sfeer van de Italiaanse Renaissance en gemengd met een realistische tint, krijgt de speler zo unieke gameplay voor zijn kiezen. Zo werden de verscheidene steden zo goed mogelijk nagebouwd om een zo exact mogelijk beeld te geven van hoe deze  er in die tijd uitzagen. Veel respect dus voor deze toch wel must-have reeks voor elke gamer.

Assassin’s Creed II had ik zo graag gespeeld dat ik tijdens mijn eerste playthrough me ook al wat bezig had gehouden met het verzamelen van de meeste verborgen items en het behalen van het grootste deel van de achievements. Maar aan het verzamelen van de veren was ik jammer nog niet gekomen. Het was dus vrij amusant om mij na enige tijd weer in de Renaissance te bevinden als Ezio de Assassin.

Tijdens deze zoektoch besloot ik dan maar ook om de DLC eens uit te proberen en moet eerlijk toegeven dat ik aangenaam verrast was met de uitbreidingen. Zo zit er in de uitbreiding een extra missie bij waar je nogmaals eens mag rondvliegen. Wat voor sommige die de achievement voor het aanvallen van een vijand tijdens de vlucht nog niet hebben zeker wat moeite zal besparen.

Het spel brengt een waar gevoel van vrijheid met zich mee, die in dergelijke games vrijwel ongeëvenaard is. Mogelijk kan er commentaar ontstaan door de manier waarop het gevechtsysteem ingesteld is, zo kan je door gewoon je aanvallen goed te timen een gigantisch leger verslaan zonder er ook maar een schrammetje aan over te houden. Maar daar klaag ik alleszins niet over, wat mij betreft mag je best als Assassin heelhuids uit de bus komen. Grafisch gezien mag de reeks zich ook zonder enige twijfel bij de top voegen. Al deze dingen zorgen ervoor dat ik na iedere playthrough weer enthousiast uitkijk naar een nieuw deel.

Awesome

Bizar veel vrijheid voor de speler: klimmen tot de nok van een kerktoren waarbij je de gehele stad kunt overzien, sluipen en je verstoppen in hooibalen op de grond, dit spel brengt het allemaal wederom met zich mee. De adrenaline die je voelt, wanneer je van een hoog gebouw in een hooibaal springt en wacht tot de soldaten die je zoeken langs zijn gelopen, is bij mij altijd aanwezig. Grenzen zijn er bijna niet, want je bent vrij om te gaan en te staan waar je wilt. Het gevoel van vrijheid is daarom fenomenaal en soms zelfs een klein beetje overweldigend.

Sterke verhaallijn: Assassin’s Creed brengt een mengeling van feiten en fictie in deze indrukwekkende reeks. In deel twee kruip je in de rol van Ezio, een zoon van een meester Assassin. Al vanaf het begin kun je niet om hem heen, want een sterk ogend personage gepaard met emoties en goede voice acting is zeker noemenswaardig. Een sterk verteld verhaal met verschillende samensweringen en plotwendingen met fictieve elementen hier aan toe gevoegd, zorgen voor een unieke speelbeleving. Als ook het invoegen van personen die echt in deze tijd geleefd hebben , zoals bijvoorbeeld de wereldberoemde kunstenaar en wetenschapper Leonardo Da Vinci. Een interessant personage, die je zenuwslopende avonturen aanzienlijk draaglijker zal maken.

Grafisch goed in elkaar stekend: de makers wilden met dit spel de wereld op een manier meegeven zoals deze in hun oorspronkelijke tijd was. Door het gebruik van fotomateriaal en andere bronnen is men er zeker in geslaagd zeer gedetailleerde omgevingen te kunnen nabootsen. Wat het spel zeker aan kracht doet winnen. Zelden kan ik ACII betrappen op haperingen en strepen in het beeld, wat alleen maar bijdraagt aan de goede sfeer. Gebouwen beklimmen, over daken heen springen en grootschalige gevechten als assassin was nog nooit zo tof.

Groter arsenaal aan wapens: de speler krijgt niet alleen de standaard wapens ter beschikking, maar hij kan ook vijanden hun wapens afhandig maken om deze dan tegen hen te gebruiken. Zo krijgen we in tegenstelling tot het eerste deel een eerste vuurwapen te zien, alsook het gebruik van vergif. Ook werpmessen, speren en dergelijke zijn aanwezig. Maar wat dacht je bijvoorbeeld van het feit dat je de bezem van een lieftallige stadsgenoot kunt vragen om deze dan in het gevecht tegen een grote rij aan soldaten te gebruiken? Hilariteit alom en tevens een forse vernedering voor de bepantserde vechters.

Talloze collectibles: waar sommigen dit wellicht als een minpunt zien, ben ik erg te spreken over de collectibles in ACII. Omdat er honderd veren te vinden zijn over de hele wereld, samen met schatkisten die geld bevatten, wordt de levensduur van de game aanzienlijk uitgerekt. Het feit is dat over daken springen en gebouwen klimmen mij niet zo snel verveelt, daarom vond ik het allerminst vervelend om deze te zoeken.

Ook heb je zogenaamde ”Assassin’s Tombs”, waarbij je door middel van vernuftige puzzels en obstakels naar de schatkamer moet zien te komen. In totaal zijn er zes verborgen in het spel en wanneer deze allemaal verkend zijn, kun je iets heel moois verdienen. Het is aan jou om uit te vinden wat, maar ik kan je het verkennen van de Assassin’s Tombs van harte aanbevelen.

Awful

Counter nog steeds té sterk: In het eerste deel was deze aanval zodanig sterk dat eens je de timing beet had je nog zoveel manschappen op je zaten in te hakken, je er nog zonder kleerscheuren zou uitgeraakt zijn. In dit 2de deel is dit al iets meer verbeterd door verschillende soorten vijanden in het spel te steken die zeer moeilijk te counteren waren. Naar verluidt zou in het 3de deel al heel wat meer moeilijkheid komen in dit opzicht, je zal namelijk kunnen aangevallen worden terwijl je een counter uitvoert.

Het spel weet een zeer aangename singleplayer sfeer te combineren met een prachtige verhaallijn. De Assassin’s Creed reeks brengt met dit vervolg zeker een verbetering met zich mee in vergelijking met zijn voorganger. Laten we hopen dat Ubisoft in deze stijgende lijn blijft doordoen met haar vervolg genaamd Assassin’s Creed: Brotherhood, die eind dit jaar in de winkels moet liggen. Ik popel alvast om met Ezio de straten en daken weer (on)veilig te kunnen maken.

reacties
  1. Erik Dekker zegt:

    Erg tof! Eerlijk gezegd ben ik niet verder gegaan na Monterigigioni, maar het kriebelt nu wel weer erg bij me. Heb me ook heel erg goed vermaakt met deel één, een game die destijds een frisse wind met zich meebracht.

  2. MagnumXOpus zegt:

    AC2 helemaal kapot gespeeld. Kan me hier goed in vinden😉

  3. Depresjon zegt:

    Goed geschreven.
    Zalig spel ook,speel m liever dan brotherhood eigenlijk.

    • Erik Dekker zegt:

      Ik moet persoonlijk beide games nog geheel uitspelen. Al begonnen aan AC2, maar ik ben nog niet ver. Misschien maar eens verder mee gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s