Party crasher op het Midsummer fire festival

Geplaatst op: 22 juni 2010 door Erik Dekker in Verhalen

In de wondere wereld van World of Warcraft, Azeroth genaamd, staan om de zoveel tijd nieuwe feesten garant voor de nodige afwisseling en plezier, die de speler voor even moet weerhouden door te gaan met het afslachten van monsters en ander gespuis. In het begin van elke zomer komt het zogenaamde ”Midsummer fire festival” om de hoek kijken en laat spelers de grootbrengers van hun factie eren middels vreugdevuren en speciale opdrachten.
Na een lange tijd in de wildernis te hebben vertoefd en talloze vijanden van het leven beroofd te hebben, breng ik met mijn Night Elf Hunter een bezoek aan Stormwind City: een warme en aangename stad van de Alliance, die zeer geliefd is onder de spelers van deze factie. Meteen bij intrede merk ik dat het festival is aangebroken en word ik door de lokalen doorverwezen naar het grote vreugdevuur die de stad rijk is. Bij aankomst zie ik een handvol Dwarves, Night Elves en Gnomes als een bezetene dansen om het vuur. In mijn ”achievement list” zie ik een opdracht die mij langs alle steden van de Horde factie laat gaan om hun vuur te doven. Een perfecte strategie is geboden, anders kan ik met zekerheid zeggen dat dit een onmogelijke taak is.

Spelers dansen vol overgave rond het vreugdevuur

Toch besluit ik mijn heldenschoenen uit de kast te halen en deze af te stoffen voor de lange reis naar de vijandelijke steden. Om het mezelf maar gelijk moeilijk te maken kies ik ervoor om eerst het vuur in Orgrimmar te doven, de meest populaire stad van de Horde die gesitueerd is in het land van de Orcs en Trolls. De stad is opgebouwd van ruwe stenen, hout, botten en huiden en laat een gevoel achter alsof je je in een oorlogszone bevindt. Wanneer ik na een lange reis eindelijk dichtbij Orgrimmar ben, hoor ik van een vriendelijke speler waar het vuur in deze stad precies gesitueerd is. Omdat ik uit speelervaringen met andere personages weet hoe druk de stad is, zal ik niet zonder kleerscheuren thuis komen als ik er zomaar in zou rennen. Daarom vraag ik een vriend van mij genaamd Shâdow om hulp; een Priest die zeer gedreven is in de wondere kunsten van Alchemy. ”Heb jij voor mij enige hulpmiddelen om ongemerkt in Orgrimmar rond te kunnen sluipen, om daarna hun vreugdevuur te kunnen doven?”, vraag ik hem. ”Jazeker, met de juiste materialen zou ik je onzichtbaarheidsdrankjes kunnen geven die je tijdelijk uit het zicht houden”, vertelt hij mij vrolijk, enigzins enthousiast bij het idee dat ik straks hoogstwaarschijnlijk met huid en haar verslonden ga worden.

En zo begint mijn geheime operatie. Met een handvol onzichtbaarheidsdrankjes op zak zou het niet mis kunnen gaan. Een moedgevende gedachte dat bij een gedachte blijft, want eenmaal binnen word ik in een fractie van een seconde omsingeld door belagers en word ik keihard in de pan gehakt. Nieuwe poging. Ik situeer mij achter een rots en wacht tot de kust vrij is om een sprintje in te zetten. Aangezien er na gebruik een wachttijd van tien minuten op de drankjes zit, moet ik er voorzichtig mee omgaan. Ik zie een paar andere spelers van mijn factie de stad in rennen en trekken de nodige aandacht, dus zie ik mijn kans schoon op een sprintje richting het vuur. Ik merk al snel dat er onvriendelijke ogen op mij gericht zijn, dus drink ik vliegensvlug een onzichtbaarheidsdrankje op waarna ik tijdelijk ongemerkt door kan rennen. De wereld om mij heen verandert meteen in een wazige en zwart-wittige gloed en omdat iedereen van me wegvaagt, voel ik een bepaalde vorm van veiligheid. Wanneer het drankje eenmaal is uitgewerkt, bevind ik me dicht bij het vuur. Het geluid dat ik in de verte hoor komt van een grote menigte aan Undead, Orcs en Trolls die in volle concentratie om het vreugdevuur heen dansen. Als een haas ren ik naar het vuur en slaag er in om het uit te gooien. Het gevecht dat daarop volgt moet een nieuw record in snelheid zijn. Gelukkig kan ik voor een (aanzienlijk hoge) prijs weer buiten de stad in mijn lichaam kruipen.

Azeroth door de ogen van iemand met een onzichtbaarheidsdrankje op

Wanneer mijn adrenalinepijl zich weer op een redelijke hoogte bevindt, zie ik dat een andere kleine groep krijgers er ook in zijn geslaagd om het vuur te doven in Orgrimmar. Samen sluiten we de handen ineen en reizen we af naar Thunderbluff, de spirituele stad van de Tauren die gesitueerd is op een hoge berg en alleen te bereiken is per lift.

Wanneer deze na een lange rit in zicht is, biedt een magiër in de groep mij een plaatsje aan op zijn mammoet. Dit resulteerde in een veiligere, maar niet minder spannende overtocht naar het vreugdevuur. Omdat deze stad een minder grote populatie betreft, krijgen we weinig tegenstand. Toch moeten we snel van de berg af en daarom brengt de magiër mij in veiligheid door middel van een parachute-spreuk. Hij overleefde het avontuur echter niet.

Iets te enthousiast zijn over de geweldige mammoetrit

Ook al is mijn blijk van dank groot, de wegen van mij en de anderen scheiden zich op dit punt, dus moet ik de resterende steden infiltreren in mijn eentje. Gelukkig zijn er bijna geen spelers gesitueerd in The Undercity, de donkere en grimmige stad van de ondoden en nog minder in Silvermoon City, de vrolijke en warme stad van de Blood Elves. De onzichtbaarheidsdrankjes waren echter de sleutel tot een laag schadegehalte in mijn uitrusting.

Ik ben nog niet op adem gekomen van het doven van de vijandige vreugdevuren of ik word al weer door een medespeler gevraagd om het infiltratieteam, dat de leiders van de vijandige steden koudbloedig af moet maken, te versterken. Ik stem in en dus begint het feest opnieuw. Ironisch eigenlijk, straks hebben de spelers van de Horde niemand meer om te eren tijdens het festival.

Morgen lees je meer over mijn avontuur!


reacties
  1. Pieter De Rycke zegt:

    Leuk stukje.
    De verschillende festivals in WoW zijn echt events waar ik elke keer naar uitkijk. Het binnen sluipen (Druid ftw) van de steden van de Horde of gewoon gezellig in SW wachten op de horde om ze af te slachten.

    En het leuk is dan ook nog eens dat je achievs krijgt die behoren tot een soort Meta Achievement waarvan je dan een title krijgt. (Flame Warden in het geval van Midsummer)
    En bij het doven van flames van de vijand of het aansteken van de flames van je eigen faction krijg je een soort beloning waarmee je pets, gear, speciale items, .. kan kopen.🙂

    Reden genoeg om terug te komen naar WoW Erik?😉

  2. Simon Pauwels zegt:

    Ik was ook content toen ik op kerst mijn Violet Proto-Drake kreeg😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s